Tysiąclecia całe brodzą w ciemnościach, ludzkość chodzi po omacku, słabiutkiem światłem rozumu swego próbując rozświetlić drogę przed sobą. Nic jednak z tego... Błąka się nadal i potyka, a z oczu swych nawet cel, do którego winna zdążać, straciła.
3 grudnia 1930 r. ból ogromny targnął sercami mieszkańców Niepokalanowa i całej prowincji zakonnej. Bo odszedł do wieczności główny pracownik "Rycerza" i jego duchowa sprężyna, o. Alfons Kolbe.
Jesteśmy w okresie życia św. Antoniego, w którym Święty rozwija ogromną działalność apostolską. Widzimy go więc, jak niezmordowanie głosi kazania. A tłumy całe garną się do niego po kazaniu, by przed Mężem Bożym otworzyć swe sumienia.
3 X 1931 r. papież ogłosił encyklice, dotyczącą wszelkich zagadnień doby obecnej, tj. kryzysu finansowego, bezrobocia, zbrojenia się.
Apostolstwo Chorych jest wielokrotnie potwierdzone przez Ojca Św[iętego], który udzielił wszystkim chorym błogosławieństwa Papieskiego na chwilę przyjęcia do Apostolstwa.