Gdy zbliża się miesiąc grudzień i dzień jego tego miesiąca ósmy, każde serce Niepokalaną szczerze miłujące mocniejszym tętnem zabić musi: boć to dzień uroczysty Królowej i Pani i Matki - Niepokalanej!
Osiemnaście razy ukazywała się "Pani" młodej Bernadecie, nakazując, by się modliła za grzeszników, by pokutowała, by przyczyniła się do budowy kościoła i procesjonalnie nawiedziła cudowne źródło.
Nie było, nie ma i chyba nie będzie świętego, któryby nie był czcicielem Najświętszej Maryi Panny. Św. Jan Maria Vianney, słynny proboszcz z Ars, już od zarania swego życia miał szczególne nabożeństwo do Niepokalanej.
Ogłoszenie dogmatu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, 8 grudnia 1854 r., napełniło wielką radością wszystkich dobrych katolików i pobudziło ich do tym większej gorliwości w oddawaniu czci Przeczystej Dziewicy. Nieprzyjaciele jednak Kościoła katolickiego skorzystali z tego faktu, by w swym zaślepieniu miotać nowe bluźnierstwa na Niepokalanie Poczętą.
W kościele Najśw. Maryi Panny Zwycięskiej w Paryżu znajduje się drogi sercu polskiemu pomnik. Na filarze, naprzeciw cudownego obrazu Matki Bożej, wisi wielka płyta z Małego marmuru, w amarantowem obramowaniu, a na niej przytwierdzone złote serce, przeszyte siedmiu mieczami.