Czarem miesiąca maja jest majowe nabożeństwo. Po kościołach, kaplicach - wszędzie gromadzić się będą wierne dzieci Maryi i serca miłujące tej Matce najlepszej otwierać. Ona wejrzy, zrozumie, wysłucha.
Nie ma może bardziej jednolitej okolicy pod względem religijnym, jak opoczyńskie. Tu lud niezbicie i niezachwianie wierzy w moc i wielkość Boga.
Kto nie zaznał w dzieciństwie przesłodkiej pieszczoty matczynej, kto nie miał szczęścia przytulić później do serca matki skłopotanej głowy, kto nie czuł nigdy na sobie ukojnego spojrzenia jej kochających oczu ani błogich w dotknięciu rąk, był sierotą.
Lecz w szkole polskiej są nasze dzieci, na szkołę polską idzie nasz grosz, krwawicą naszą my ją trzymamy a wlec najściślej ona jest naszą.
W Indiach wschodnich znajduje się wioska Manapadam, w której do niedawna mieszkała nieliczna, bardzo garstka katolików.
W chwili, gdy te słowa piszemy (27 marca), jadą oni okrętem do Chin. Zakupili bilety trzeciej klasy a otrzymali klasę drugą, z łaski... Kajutę sobie wyznaczoną przyozdobili figurką Niepokalanej i nazwali czasowe to mieszkanko "Niepokalanowem okrętowym".
Pragnąłbym, aby w mej parafii każdy dom, w którym jest ktoś umiejący dobrze czytać, otrzymywał jakieś pisemko katolickie. Wziąwszy pod uwagę wiele rzeczy, wybrałem "Rycerza".