Nasza modlitwa
5 (185) 1937, s. 129
Królowo polskiej Korony,
Patronko polskiej młodzieży!
Jak akord serc - biją dzwony,
Jak pożar - miłość się szerzy.
Struchleją serca niegodne,
Zwiotczeją dłonie słabnące,
Niech ginie życie bezpłodne
Dziś twórcze goreje słońce.
Miecze przyoblecz nam w błyski,
Niech jako piorun uderzą.
Zwól, by od samej kołyski
Miłość nam była macierzą.