"Dla uroczystości Wcielenia Słowa przywrócono w Kalendarzu Rzymskim dawną nazwę: «Zwiastowanie Pańskie», co ma swoje uzasadnienie. Jednakże uroczystość ta jest świętem i Chrystusa, i jednocześnie Dziewicy, tj. i Słowa, które staje się «synem Maryi» (Mk 6,3), i dziewicy, która zostaje Matką Boga. Przez wzgląd na Chrystusa Wschód i Zachód w swoich liturgiach, pełnych niewyczerpanych bogactw, obchodzą tę uroczystość jako pamiątkę owego zbawczego «niech się stanie», Wcielonego Słowa, które, zstępując na ten świat, rzekło: «Oto przychodzę... Boże, aby wypełnić Twoją wolę» (Hbr - 10,7; Ps 39,8-9), oraz jako szczególną pamiątkę początku odkupienia, a także, nierozerwalnego i oblubieńczego zjednoczenia między naturą boską i ludzką, która istnieje w jedynej osobie Słowa. Maryję natomiast sławią w tym dniu jako nową Ewę, dziewicę posłuszną i wierną, która wielkodusznie wypowiedziawszy owe słowa: «Niech się stanie» (por. Łk 1, 38), przez działanie Ducha Świętego stała się Bogarodzicą i prawdziwą Matką żyjących oraz - ponieważ przyjęła w swym ciele jedynego Pośrednika (por. 1 Tm 2,5) – prawdziwą Arką. Przymierza i rzeczywistą świątynią. Boga. Jest to więc przypomnienie bardzo ważnej chwili, owej niejako rozmowy Boga z człowiekiem podjętej dla jego zbawienia oraz pamiątka wolnej zgody Dziewicy, jak też Jej współpracy w celu wypełnienia Bożego piań u odkupienia ludzkości".

Z adhortacji apostolskiej papieża Pawła VI:
O odnowie i rozwoju kultu Błogosławionej Maryi Dziewicy