Ze czcią chwalimy
Syna Twego i Ciebie,
świątynię duchową, Boża Matko!
Ten, który w Twym zamieszkał łonie
i wszystkie rzeczy trzyma w ręku,
Pan, uświęcił Cię i wsławił,
ucząc nas wołać do Ciebie:

Zdrowaś, namiocie Bożego Słowa,
Zdrowaś, Święta nad Święte Świętych.
Zdrowaś, przez Ducha Świętego złocona Arko, (...)
Zdrowaś, korono cenna pobożnych królów.
Zdrowaś, czcigodna chlubo pobożnych kapłanów.
Zdrowaś, niewzruszona wieżo Kościoła.
Zdrowaś, niezwyciężony murze Królestwa Boskiego.
Zdrowaś, Ty, co wznosisz pomniki zwycięstwa.
Zdrowaś, Ty, co obalasz naszych wrogów.
Zdrowaś, Ty, co leczysz moje ciało.
Zdrowaś, Ty, co zbawiasz duszę moją.
Zdrowaś, nieskalana Matko!

Żaden język nie zdoła
oddać chwały godnej Matce,
która zrodziła najświętsze Słowo!
Racz przyjąć nasze dary,
ratuj w każdej potrzebie
wszystkich,
wybaw od przyszłej kary
wołających do Ciebie:
Alleluja!
Chwalmy Pana!

Jest to fragment AKATYSTU, czyli hymnu ku czci Matki Bożej śpiewanego na stojąco. Hymn powstał na Wschodzie w VI wieku.