16 października [1989] r. przypada 72 rocznica założenia Rycerstwa Niepokalanej (MI). Św. Maksymilian M. Kolbe powołał do życia ten ruch, aby zdobywać świat dla Chrystusa przez Niepokalaną. Dziś jest to ruch międzynarodowy i działa na wszystkich kontynentach. Oto niektóre migawki z życia i działalności MI w różnych krajach świata.

Centrala Międzynarodowa MI w Rzymie informuje, że ostatnio powstały 4 nowe siedziby filialne MI (2 we Włoszech, 1 w USA i 1 w Kenii) i że obecnie wychodzi w świecie 40 czasopism i biuletynów MI, z czego 6 w języku angielskim (Anglia, Filipiny, Kenia, USA), 1 w cibemba (Zambia), 2 po flamandzku (Belgia, Holandia), 3 po francusku (Francja, Luksemburg, Szwajcaria), 4 po hiszpańsku (Argentyna, Costa Rica, Meksyk), 3 po japońsku, 1 po koreańsku, 1 w malajalam (Indie), 1 po maltańsku, 2 po polsku (w Niepokalanowie i w Santa Severa, Włochy), 5 po portugalsku (Brazylia, Portugalia), 1 w tagalog (Filipiny) i 7 po włosku.

O. Augustyn Mallucci, dyrektor narodowy MI we Włoszech, donosi o różnych zjazdach i kursach MI, jakie zorganizował w swym kraju w 1988 r. Są to m.in. Tydzień Studiów w Pergusa (Sycylia, w styczniu), na którym omawiano tematy: "MI - rzeczywistość w drodze", "Aktualność O. Kolbego i MI", "Struktura i życie grup MI"; Tydzień Maryjny w Pescara (9-14 V) na temat: "Tajemnica NMP w Kościele"; Misja Maryjna w Pistoi (15-22 V); Zjazd Dyrektorów Regionalnych MI w Torregrande di Oristano (Sardynia, 20-24 IX). W obecnym roku w Borgonuovo di P. M., w głównym domu instytutu świeckiego MI - Misjonarek Niepokalanej im. O. Kolbego, odbył się (2-5 III) zjazd kleryków, nowicjuszów i postulantów franciszkańskich z wykładami o Maryi u św. Franciszka. 22 III [1989] r. wręczono Ojcu Świętemu medal pamiątkowy (artysty Salwatora Cipolli), wybity na pamiątkę 70-lecia MI i 10 rocznicy pontyfikatu. W połowie sierpnia [1989] r. MI włoska urządziła pielgrzymkę do Polski odwiedzając miejsca uświęcone przez św. Maksymiliana (15 VIII - Niepokalanów).

W amerykańskim organie MI pt. "Mission of the lmmaculate" (nr 2/89) znajdujemy artykuły świadczące o żywej działalności naszego ruchu w Stanach Zjednoczonych pod kierunkiem o. Jakuba McCurry. W stanach środkowo-atlantyckich apostołują cztery kola MI: koło w Filadelfii, którego członkowie włączają się w ruchy obrony życia i umoralnienia środków przekazu, występują w katolickim kanale TV i ewangelizują ubogich; koło w Valatie przez swój list miesięczny krzewi prawowierną naukę Kościoła i posłuszeństwo względem Papieża; koło w Chapel Hill urządza maryjne spotkania, dni studiów maryjnych i rekolekcje maryjne, współpracując z Legionem Maryi i Błękitną Armią; koło w Donora organizuje [296]pielgrzymki, a w każdy piątek bierze udział w nabożeństwie wynagradzającym (m.in. adoracja eucharystyczna do północy). Oprócz "Rycerzy u stóp Krzyża", służących Niepokalanej cierpieniem, działa od niedawna Rycerstwo Kontemplacyjne Niepokalanej, przyjmujące się wśród zakonnic kontemplacyjnych; 19 II [1989] r. przystąpiły doń Służebnice Najświętszej Krwi w swym domu macierzystym w Jemez Springs. Czynne jest Koło MI na uniwersytecie Notre Dame w Indiana. Jak co roku YMI (MI młodzieżowe) ma swoje letnie dokształcenie: w centrali MI (Marytown w Libertyville) dla chłopców (19-23 VI), dla dziewcząt (10-14 VII) i dla młodzieży (23 VII - 4 VIII); w Kalifornii: w Southern dla chłopców (25-29 VI) i dla dziewcząt (20-24 VIII), w Orange dla młodzieży męskiej (2-29 VII) i w San Rafael dla młodzieży żeńskiej (7 VII - 5 VIII); na wschodzie w Filadelfii dla dziewcząt (26-30 VI) i w Massachusetts dla młodzieży żeńskiej (2-28 VII); nadto dwa dziesięciodniowe programy dwujęzyczne w Kanadzie koło Montrealu. Siostry Mniejsze Maryi Niepokalanej założyły w [1989] r. swój dom zakonny w Chicopee (USA), który liczy 2 profeski i 3 nowicjuszki. Zakonnice te, jak pisze do nas 7 VIII [1989] r. przełożona generalna s. Maria E. Patrizi, upowszechniają "wartości duchowe, jakie podkreślał św. Maksymilian: wierność dla Papieża i Biskupów, prymat życia wewnętrznego, podstawowa rola Niepokalanej w życiu każdego chrześcijanina".

Bardzo aktywny jest instytut świecki Misjonarek Niepokalanej im. O. Kolbego w Argentynie. W głównym ich ośrodku w Olavarria odbywają się bez przerwy spotkania modlitewne, rekolekcje, kursy, na których krzewi się i pogłębia ideał św. Maksymiliana.

W Zambii oprócz wielu członków MI1 istnieje 2000 członków zorganizowanych w kola (MI2). O. Gastone Pozzobon, dyrektor narodowy MI, pisał do Niepokalanowa 9 II [1989] r.: "Mamy 35 ośrodków zorganizowanych, rozproszonych w całym kraju (najwięcej w Luanshya i w Kitwe). Spotykam się z nimi cztery razy w roku. W sierpniu wszyscy mają w swoich ośrodkach trzydniowe skupienie. Duch O. Kolbego jest dobry. Niepokalana pomaga. Winniśmy być Jej wierni".

4 marca [1989] r. została utworzona franciszkańska Kustodia Prowincjalna na Filipinach, po 10 latach owocnej pracy misjonarzy włoskich w duchu MI. Przełożonym Kustodii został założyciel Misji, o. Gabriel Pellettieri. Oto stan personalny Kustodii: 8 misjonarzy (5 Włochów i 3 z USA), a z tubylców: 4 profesów solemnych, 24 profesów symplicznych, 19 nowicjuszy i bardzo wielu postulantów i aspirantów. Kustodia ma 3 domy: w Novaliches (tu seminarium teologiczne i wydawnictwo z 2 pismami: "Rycerz Niepokalanej" i "Głos MI"), w Tagaytay (nowicjat i postulat) i w Multinational koło lotniska stolicy (seminarium filozoficzne). Kustodia zwraca główną uwagę na wychowanie franciszkańskich kadr tubylczych i na propagowanie MI. Apostolat wędrowny prowadzi br. Karol M. Iellici, odwiedzając ośrodki MI, wyświetlając filmy po szkołach i parafiach itp. Czasem zagląda do Miasta Niepokalanej, które istnieje na Filipinach od 1963 r., skupiając rodziny wspólnie pracujące, głównie na plantacjach trzciny cukrowej, i żyjące według duchowości kolbiańskiej. W Novaliches odbywają się liczne spotkania MI, m.in. zjazdy narodowe z okazji święta św. Maksymiliana (w [1989] r. 13 VIII) i rocznicy założenia MI (w [1989] r. 15 X).

O. Salvator Sabato, franciszkanin włoski, pracujący na misjach w Indonezji, pisze do Niepokalanowa 16 III [1989] r.: "Nasz ośrodek O. Maksymiliana Kolbego w Deli Tua stał się miejscem pielgrzymkowym. Korzystają z niego różne grupy, odbywając tu dni skupienia, rekolekcje, spotkania duszpasterskie. Mamy zamiar otworzyć ośrodek MI w Diakarcie, stolicy. Życiorys O. Kolbego w języku indonezyjskim, który opracowałem, wychodzi już w trzecim wydaniu. 49 tysięcy egzemplarzy II wydania rozesłano do wszystkich szkół podstawowych i średnich w Indonezji. Wydrukowałem też obrazek św. Maksymiliana i ulotkę o Cudownym Medaliku".

Z Korei Płd. pisze do nas (25 XI [1988] r.) o. Roch Cipollone, dyrektor narodowy MI w tym kraju: "MI rozwija się dobrze. Mamy już 13 500 członków, a nasze pismo zwiększyło swój nakład do 10 tysięcy egzemplarzy. Jest też więcej siedzib filialnych i grup zorganizowanych MI. Wysyłamy wam nowe książki o św. Maksymilianie w języku koreańskim". 17 VIII [1989] r. donosi: "Członków MI jest tu 15 000. Zebrania MI odbywają się w 22 ośrodkach. W dniach 15-17 VII miał miejsce w Pusan kongres MI młodzieży, a 27 VIII urządzamy w Daegu kongres MI dorosłych. Kongresy kończą się powołaniem rady narodowej".

Za wszystko cześć Niepokalanej!