W dniach 25 i 26 listopada 1981 r. obradowała w Warszawie 181 Konferencja Plenarna Episkopatu Polski. Porządek obrad przygotowała Rada Główna Episkopatu, która odbyła posiedzenie w Warszawie 24 listopada [1982] r. Posiedzeniom Rady Głównej i obradom Konferencji Plenarnej przewodniczył Prymas Polski, Arcybiskup Józef Glemp.

Prymas Polski poinformował uczestników posiedzenia, o rozmowach jakie wraz z Radą Główną przeprowadził z Ojcem świętym Janem Pawłem II, a także w Dykasteriach Stolicy Apostolskiej, w czasie ostatniego pobytu w Rzymie w dniach od 5 do 12 listopada br. Przedmiotem rozmów z Ojcem Świętym była głównie Jego przyszłoroczna pielgrzymka do naszej Ojczyzny na uroczystości 600-lecia obecności cudownego wizerunku Matki Bożej Jasnogórskiej w narodowym sanktuarium w Częstochowie.

Ojciec Święty przyjął z radością zaproszenie Episkopatu do ponownego odwiedzenia swego ojczystego Kraju w sierpniu przyszłego roku. Dał temu wyraz w publicznej wypowiedzi w dniu 7 listopada br. w czasie specjalnej audiencji udzielonej Polakom z przedstawicielami Episkopatu Polski na czele. Wiadomość o przyjęciu przez Ojca Świętego zaproszenia Episkopatu Polski wzbudziła nowe, najlepsze nadzieje w całym naszym społeczeństwie. W najbliższym czasie zostaną wystosowane do Ojca Świętego formalne zaproszenia.

Nadchodzący przeto rok 1982 będzie dla naszej Ojczyzny rokiem szczególnej doniosłości. Gościć bowiem będziemy ponownie na naszej ziemi Namiestnika Chrystusowego, dziękując Bożej Rodzicielce za 600-letnią szczególną opiekę nad naszą wspólną Matką-Ojczyzną. Do tego spotkania z Ojcem Świętym musimy się przygotować przede wszystkim duchowo. Oznacza to pojednanie z Bogiem i między braćmi. Duch pojednania narodowego musi zapanować w naszym życiu społecznym, publicznym.

Zapowiedziana wizyta papieska wymaga uporządkowania wielu spraw w naszym Kraju.

Kraj bowiem znajduje się w obliczu wielu niebezpieczeństw. Przemieszczają się nad nim ciemne chmury grożące bratobójczą walką i utratą osiągniętych wartości. Nie można inaczej wydobyć naszego Kraju z wielorakich kryzysów jak tylko przez zjednoczenie wysiłków wszystkich Polaków, zarówno jako jednostek jak i zorganizowanych grup społecznych. Te trudne problemy Kraju były między innymi przedmiotem obrad Biskupów zebranych na Konferencji Plenarnej. Kiedy niektórym wydaje się, że gasną światła prowadzące ku lepszej przyszłości, Biskupi budzą nową nadzieję, że wyjście z kryzysu jest możliwe. Na wszystkie nasze doświadczenia musimy patrzeć oczyma wiary, która rodzi ufność, że nasze cierpienia i upokorzenia Bóg przemieni w dobro.

Porządkowanie spraw Kraju powinno odbywać się w świetle zasad Ewangelii Chrystusowej, a zwłaszcza w duchu sprawiedliwości i miłości. Nie może być spraw, których byśmy sami, jako Polacy, nie byli w stanie rozwiązać bez względu na różnice światopoglądowe czy przekonania polityczne. Muszą ustąpić wszelkie uprzedzenia i interesy partykularne czy grupowe. Dobro Ojczyzny - jako wartość nadrzędna - musi znaleźć swe zabezpieczenie. Wypróbowaną drogą do osiągnięcia tego celu są rozmowy wszystkich zainteresowanych stron przy wspólnym stole; chodzi oczywiście o rozmowy szczere, rzetelne. To, co zostało dotąd osiągnięte w żmudnym okresie odnowy naszego Kraju, zawdzięczamy odważnym rozmowom. Tej odwagi nie może nikomu zabraknąć i dziś.

Impulsem do dalszych rozmów między Rządem a NSZZ "Solidarność" - jako grupą społeczną, reprezentującą ogromną rzeszę ludzi pracy - w poszukiwaniu rozwiązań istniejących problemów jest spotkanie Premiera Rządu generała Wojciecha Jaruzelskiego, Prymasa Polski Arcybiskupa Józefa Glempa i przewodniczącego Krajowej Komisji NSZZ "Solidarność" Lecha Wałęsy. Spotkanie to, ocenione przez opinię międzynarodową jako wydarzenie wyjątkowego znaczenia, Konferencja Episkopatu aprobuje. Kościół, Episkopat nie jest siłą polityczną. Jest natomiast autorytetem moralnym. Dlatego ich przedstawiciele biorący udział w spotkaniach dotyczących Narodu pełnią misję specjalną, nie polityczną. Prymas Polski jest gotów do dalszej służby, jakiej wymagać będzie dobro Ojczyzny. Cały Episkopat wyraża przekonanie, że będzie dokonywało się porozumienie narodowe, zarówno w formie rozwiązań konkretnych problemów jak i w tworzeniu nowych niezbędnych struktur, takich które umożliwiałyby skupienie wysiłków wszystkich obywateli i gwarantowały na przyszłość, że nieszczęścia się nie powtórzą.

Nade wszystko odnowa naszego życia społecznego we wszystkich jej wymiarach wymaga żarliwej modlitwy. W niej umacniajmy nasze nadzieje i miłość - moralny fundament życia społecznego.

Biskupi przypominają, że organizm Narodu jest całością. Każda grupa społeczna ma w dzisiejszej trudnej sytuacji Narodu swoje szczególne zadanie. Od wsi zależy wyżywienie miast, osiedli przemysłowych, całego Kraju. Równocześnie rolnicy słusznie oczekują pomocy od przemysłu, aby mogli rozwinąć i ·podnieść swą pracę. Sprawiedliwa dwustronna wymiana dóbr między miastem i wsią jest dziś obowiązkiem moralnym. Nie wolno też dopuszczać do antagonizmów, które na tym tle powstają między mieszkańcami miast i wsi. Nie wolno przeciwstawiać chłopów robotnikom, podobnie jak nie wolno przeciwstawiać robotników i chłopów inteligencji, ponieważ właśnie współdziałanie tych grup dało obecnemu ruchowi charakter przemian ogólnonarodowych.

W związku z zagadnieniami pracy charytatywnej Konferencja Episkopatu stwierdza, że w obecnym okresie zwiększających się jeszcze trudności ekonomicznych cechą wszystkich Polaków winno być miłosierdzie... Dzielenie się z bliźnim tym co posiadamy jest podstawowym obowiązkiem ludzkim. Jednocześnie podkreślić należy, że konieczne są zdecydowane kroki ze strony władz i związków zawodowych w zakresie produkcji i prawidłowej dystrybucji żywności i innych artykułów pierwszej potrzeby...

Warszawa, dnia 26 listopada 1981 r.