Szwajcaria - przepiękny kraj, w którym obywatele mówią czterema językami: niemieckim, francuskim, włoskim i retoromańskim. Z 6.5 miliona ludności prawie polowa - to katolicy, inni - kalwini, protestanci, prawosławni. W Genewie ma swoją siedzibę około dwustu międzynarodowych organizacji. Ponad milion emigrantów tutaj znajduje schronienie, a często i pracę.

Zurych

Jan Paweł II przedsięwziął swoją dwudziestą drugą podróż apostolską do tego kraju, w dniach 12-17 czerwca br., jako przedstawiciel chrześcijaństwa i Zwierzchnik Kościoła katolickiego, jako Głowa państwa watykańskiego. W tym potrójnym charakterze witał go na lotnisku w Zurychu prezydent Konfederacji Helweckiej - Leon Schlumpf. Po oficjalnym powitaniu Ojciec Św. udał się śmigłowcem do Lugano w południowej części kraju. Straż honorową pełnili dawni gwardziści papiescy w tradycyjnych strojach.

Lugano

W czasie Mszy św. Ojciec Święty wygłosił homilię o Kościele jako powszechnej wspólnocie, począwszy od czasów apostolskich aż do dzisiaj. Lud Boży, odkupiony przez Chrystusa, pozostaje pod natchnieniem Ducha Świętego, Ducha Prawdy. W Kościół Powszechny wtapia się każdy Kościół lokalny, skupiony wokół swego biskupa.

Po południu tegoż dnia Ojciec Święty spotkał się w Genewie z przedstawicielami Kościołów chrześcijańskich, wygłaszając znowu przemówienie ekumeniczne.

Fryburg

Pod wieczór pociągiem pojechał do Fryburga, gdzie nazajutrz uczestniczył w odmówieniu brewiarzowej modlitwy porannej wspólnie z zakonnikami i zakonnicami w kościele braci mniejszych konwentualnych. Następnie Papież odwiedził profesorów i młodzież w katolickim uniwersytecie fryburskim, a także chorych w szpitalu kantonalnym. Po południowej Mszy św. w parku Poya, odprawionej dla 50 000 wiernych, Ojciec Święty przyjął korpus dyplomatyczny akredytowany w Konfederacji Helweckiej. Pracowity dzień zakończyła konferencja z przedstawicielami Żydów w Szwajcarii oraz z młodzieżą.

Lugano i Fryburg - jako pierwsze przyjęły Papieża bardzo serdecznie. Są to bowiem miasta o znacznej przewadze katolików, przeważnie mówiących po włosku i po francusku. We Fryburgu jest wiele związków z Polakami w historii obydwu narodów: tu studiowali w czasie wojny liczni Polacy, tu Józef Mehoffer, polski artysta, zaprojektował witraże w katedrze, tutaj [237]wykładał Ignacy Mościcki, Gabriel Narutowicz, znany filozof o. Innocenty Bocheński, tutaj studiował kardynał Franciszek Macharski z Krakowa.

Wyjątek z przemówienia Papieża do zakonów: "Wspólnota zakonna świadczy o swej autentycznej gorliwości przez sposób, w jaki uczestniczy, czci i przyjmuje Ciało i Krew Chrystusa". Poza tym modlitwa, studium Pisma Świętego, pobożność maryjna, apostolska gorliwość stwierdza tożsamość zakonnego powołania.

Do studentów Ojciec Święty przemówił na temat kryzysu wiedzy i kultury, zrodzonego z braku poczucia odpowiedzialności i wskazał na potrzebę równoczesnego rozwoju wiedzy i moralnych zasad, umiłowania prawdy oraz wolności poszukiwań badawczych. Jan Paweł II mówił o ścisłym związku postawy naukowej i wiary, w ułatwianiu ludziom zrozumienia Boga objawiającego się w miłości i w dążeniu do zjednoczenia wszystkich w prawdzie. Dlatego też konieczna jest współpraca teologów z uczonymi w innych dziedzinach.

Dyplomatom Ojciec Święty przypomniał konieczność dążenia do rozładowywania napięć, konfliktów, do zaprzestania wyścigu zbrojeń, do starania się o pokój. Podobne myśli Papież przekazał w czasie spotkania z przedstawicielami Żydów.

14 czerwca - trzeci dzień wizyty poświęcił Papież na rozmowy z przedstawicielami wspólnot chrześcijańskich, z radą Związkową Konfederacji z jej przewodniczącym na czele.

Berno

W ośrodku ekumenicznym Kehrsatz dyskusje dotyczyły szczególnych problemów dotyczących tajemnicy Kościoła i współodpowiedzialności wszystkich chrześcijan za ocalenie wiary i moralnych wartości, przez świadczenie o Ewangelii w życiu codziennym. Wspólnie odmówiona modlitwa "Ojcze nasz" miała symbolizować dążenie do wzajemnego zrozumienia i jedności. Papież wymienił wiel{-238-}kich reformatorów szwajcarskich: Ulricha Zwingliego i Jana Kalwina, wezwał do zapomnienia o poprzednich błędach i do zaufania Bożemu Miłosierdziu. Podkreślił konieczność obrony praw człowieka, zalecił postępowanie drogą dialogu rozwijającego się w kierunku ekumenizmu.

Spotkanie zaś z przedstawicielami władz szwajcarskich było nacechowane wzajemnym szacunkiem i życzliwością. Ojciec Święty podkreślał ducha tolerancji i otwartej postawy wobec tych, którzy zmuszeni byli warunkami szukać w ich kraju chleba, a często i wolności. W odpowiedzi przewodniczący konfederacji, Leon Schlumpf, podziękował za wspólne zaangażowanie obydwu stron, Szwajcarii i Watykanu, w obronie pokoju i solidarności między państwami. Zakończył swoje wystąpienie, dodając parę zdań po polsku, aby podkreślić życzliwość Papieża, który przemawiał w języku retoromańskim, zwłaszcza w Lugano.

Flüeli

Popołudnie wypełniła pielgrzymka do Flüeli, miejsca wsławionego życiem św. Mikołaja, patrona kraju. Po modlitwie w domu urodzenia Świętego Papież odprawił Mszę św. i wygłosił przemówienie do zgromadzonych wiernych.

Einsiedeln

Była to jakby druga część pielgrzymki do maryjnego sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, w Einsiedeln. Najpierw Ojciec Święty wziął udział w modlitwie chórowej miejscowej wspólnoty benedyktyńskiej, a następnie poświęcił czas spotkaniu z biskupami sześciu diecezji i dwu opactw szwajcarskich. Pod wieczór przyjął jeszcze przedstawicieli laikatu z organizacji religijnych jak: Akcja Katolicka i Caritas.

Lucerna

Nazajutrz, 16 czerwca, Papież - w drodze z Einsiedeln do miasta Sion - odwiedził Lucernę, gdzie odprawił na placu miejskim Mszę św. i wygłosił homilię. Poza tym spotkał się z emigrantami, aby wysłuchać ich wypowiedzi na temat trudności ze strony niektórych odłamów społeczeństwa. Ich problemy poruszał Dostojny Pielgrzym w rozmowach z przedstawicielami rządu federacyjnego i w poszczególnych kantonach.

Sion

Wieczorem w sobotę odleciał Papież do miasta Sion i prawie całą niedzielę spędził w tym miejscu. Odprawił Mszę świętą o godzinie dziewiątej i wygłosił homilię w katedrze, udzielając święceń kapłańskich dziewięciu diakonom. Homilia wtedy wygłoszona wskazywała na miłość Boga dla świata objawioną w zesłaniu Syna i Ducha Świętego.

Wspólnie z obecnymi odmówił "Anioł Pański" i pożegnał cale społeczeństwo, z którym zetknął się w jego przedstawicielach. W zakończeniu wskazał postać Najświętszej Dziewicy Maryi, która jest wzorem otwarcia się człowieka na działanie Ducha Świętego. To Jej radosne fiat w Nazarecie świadczy o wewnętrznej wolności, pełnej zaufania i pokoju. Jej gotowość służenia bliźnim, Jej otwarcie na ich potrzeby zachęca wszystkich do pójścia drogą ewangelicznego zaangażowania. Nabożeństwo do Matki Bożej, ukierunkowane na Chrystusa, ma mieć odbicie w naszym postępowaniu.

Ogólnie można powiedzieć, że mimo poprzednich obaw o przeprowadzenie wizyty papieskiej, wypadła ona szczególnie uroczyście w południowych kantonach. Przede wszystkim młodzież odkryła w Ojcu Świętym prawdziwego przyjaciela, zatroskanego o jej problemy, ale napełnionego miłością i ufnością względem każdego młodego człowieka. Papież natchnął młodzież nadzieją i optymizmem, poczuciem ludzkiej godności i solidarnych związków z innymi: nikt nie czuł się samotną, odciętą od ludzi wyspą; Papież zdołał odsunąć od niej lęk przed frustracją i wyalienowaniem.

Na wyraźniejsze skutki tej pielgrzymki apostolskiej należy poczekać - ale już teraz można powiedzieć: nie była ona daremną.

Wg Radio Vaticana