Na Wzgórzu Eskwilińskim stoi przepiękna świątynia pod wezwaniem Santa Maria Maggiore, Najświętszej Maryi Panny Większej. Jest to jedna z czterech najwspanialszych bazylik Wiecznego Miasta. Nosi również tytuł Matki Bożej Śnieżnej i Najświętszej Maryi Panny przy Żłóbku. Tytuł Matki Bożej Śnieżnej powstał w związku ze średniowieczną legendą, według której za czasów papieża Liberiusza w Rzymie żyło bogate, ale bezdzietne małżeństwo patrycjuszy. Ślubowali oni Bogu gotowość zbudowania świątyni, aby w ten sposób uprosić potomka. Pan Bóg cudownie wskazał im miejsce spełnienia ślubu: Wzgórze Eskwilińskie, na które w nocy 5 sierpnia, kiedy w Rzymie są zwykle największe upały, spadł śnieg. Zawiadomiony o tym wydarzeniu papież, utwierdzony jeszcze we śnie o Bożym znaku, procesjonalnie udał się na wzgórze i polecił tam rozpocząć budowę świątyni ku czci Matki Boga. Historia potwierdza legendę, jeśli chodzi o czas budowy i osobę budowniczego, papieża Liberiusza (352-366).

Tytuł Matki Bożej przy Żłóbku powstał natomiast jako echo zakończenia Soboru Efeskiego, na którym przyznano Najświętszej Maryi Pannie godność Bożej Rodzicielki. Papież Sykstus III (432-440) dla upamiętnienia tego faktu rozbudował i ozdobił bazylikę, a w późniejszych wiekach w jej podziemiach urządzono grotę narodzenia Jezusa i umieszczono żłóbek. W lewej bocznej kaplicy, zwanej Paolina, ponieważ została bogato ozdobiona kolorowymi marmurami na życzenie papieża Pawła V, w ołtarzu znajduje się obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem na ręku, według tradycji malowany przez św. Łukasza Ewangelistę. W rzeczywistości pochodzi on z IX wieku. Matka Boża od dawna doznawała czci w tym obrazie, a szczególnie była czczona po drugiej wojnie światowej, gdy Ojciec Św[ięty] Pius XII w podzięce za uratowanie Rzymu przypomniał mieszkańcom tego miasta, że Maryja jest Wybawicielką ludu rzymskiego - Salus Populi Romani.

Na fotografii relief z głównych drzwi bazyliki w Niepokalanowie, projektowany i wykonany przez br. Maurycego Kowalewskiego.