W dniu uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny św. Bernard mówił do swych braci zakonnych: "Najświętsza Panna Maryja, nasza Królowa, wyprzedziła nas w drodze do nieba i zarezerwowała tam dla nas miejsce. Przyjęcie, jakiego doznała w niebie, było tak zaszczytne, że my, Jej maluczcy słudzy, możemy bezpiecznie podążać za Nią wołając: «Pociągnij nas za sobą! Biegniemy śladem Twoich wonności».

Ona, Orędowniczka, sprawę naszego zbawienia przedkłada pokornie, lecz z niezawodnym skutkiem, albowiem jest Matką Sędziego, a zarazem Matką Miłosierdzia. W dniu Wniebowzięcia nasza ziemia przesyła, w osobie Niepokalanej, dar bezcennej wartości, dzięki temu umacnia się szczęśliwe przymierze przyjaźni, łączące to, co ludzkie, z tym, co boskie".

Wniebowzięcie jest świętem wielkiej nadziei, następstwem i kontynuacją Wniebowstąpienia. Chrystus wstąpił do nieba, aby wziąć w posiadanie swe odwieczne królestwo. Przygotował w nim miejsce dla nas i wzywa wszystkich do współudziału we władzy. Maryja jest w tym królestwie pierwszą z wezwanych. Do królestwa przybywa z pełnią władzy jako jego Królowa obok uwielbionego Chrystusa, Króla wszechświata. Jej królestwo nie opiera się na podbojach i przemocy, lecz na dobroci i służebności.

Najświętsza Panna wyprzedziła nas, aby przedłożyć Bogu sprawę naszego zbawienia. Jesteśmy absolutnie pewni skuteczności tej interwencji, bo Królowa nieba jest jednocześnie naszą Matką. Matka zaś nie zapomni o swych dzieciach. Tu jest źródło naszej ufnej nadziei i nieustającej radości.