Papież ma 70 lat, jego pontyfikat - 12, a Kościół dwutysięczny zbliża się do progów swego trzeciego tysiąclecia. Kościół i świat przeżywają wydarzenia nadzwyczajne: zawalenie się ideologii ateistycznych, powrót wolności, począwszy od wolności religijnej, która jest kluczem i podstawą wszystkich innych, jak to Ojciec Święty głosi niezmordowanie urbi et orbi (miastu i światu), w czas i nie w czas, na wszystkich drogach świata.

Plany Opatrzności Bożej są godne podziwu. Po papieżach zwanych Janem i Pawiem przyszedł, we właściwej porze, Papież słowiański, spadkobierca oraz rzecznik miłości i gorliwości ewangelicznej wielkich apostołów i jego bezpośrednich poprzedników.

Dwa tysiące lat historii od św. Piotra do Jana Pawła II zaofiarowuje się refleksji naukowca, medytacji wierzącego, działaniu łaski chrześcijanina. W tym tak długim czasie ostatnie lata, to jest pierwsze dwanaście lat obecnego pontyfikatu, nabierają szczególnej wagi. Naprawdę ten Papież przybył z daleka, aby poprowadzić nas daleko. Obdarzony niezłomną wiarą, zakorzenioną głęboko we własnej kulturze, odznacza się jednocześnie osobliwym darem dialogu tak z inteligencją, jak z robotnikami, tak z przedstawicielami najstarszych kultur, jak z nowymi państwami. Nigdy w historii papież nie nawiązał tak bezpośredniego i osobistego kontaktu z tylu ludźmi. Cały świat poznał jego promienny uśmiech i ścisłą [261]logikę, czoło myśliciela i podbródek szermierza.

Nigdy Kościół nie czuł się tak katolicki. Tak, ten Papież przybył z dużo dalej, niż to wydaje się naszym oczom. On prowadzi nas poza nasze ograniczone horyzonty poprzez żywy most, jaki przerzuca pomiędzy Wschodem i Zachodem, Północą i Południem. Kościół katolicki odnajduje się znów bardziej zjednoczony i świat bardziej zjednoczony w różnorodności swoich kultur. Wszystkie języki naszego świata powtórzyły radośnie mocne wezwanie ewangeliczne Jana Pawła II: "Nie lękajcie się!".

Dzięki jego nauczaniu, wyrażanemu we wszystkich językach z tą samą miłością, wielu odkrywa, że nikt nie może żyć bez miłości i że sekretem tej miłości jest Bóg, który stał się człowiekiem w łonie Maryi Dziewicy, Jezus: "Odkupiciel człowieka Jezus Chrystus jest ośrodkiem wszechświata i historii".

"Nie wiem, czy wiem, co to jest cud - powiedział Wacław Havel przyjmując Papieża Jana Pawła II w Pradze - ale wiem, że jestem świadkiem cudu". Faktycznie, ten pontyfikat ma w sobie coś z cudu.

Tłumaczono z "Il Sabato" 19 V [1990] r.

Kard. Paweł Poupard | Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury