Zwracamy się przede wszystkim do naszych Najmilszych Braci w Kapłaństwie, Duszpasterzy Polski Katolickiej, aby za wzorem swoich Wielkich Poprzedników ofiarnie rozpoczęli ratowanie Narodu organizując i prowadząc Kościelny Apostolat Trzeźwości - jako Ruch Trzeźwości im. św. Maksymiliana Kolbego. Tę gorącą prośbę dyktuję nam doświadczenia poprzednich pokoleń, którym Bractwa przyniosły zwycięstwo i ocalenie. W dobie współczesnej obserwujemy również pomyślne rezultaty zbiorowych wysiłków. A nade wszystko zachęcają nas do tego słowa Chrystusa Pana, który powiedział: " Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię Moje, tam jestem pośród nich" (Mt 18,20).

Wam zaś, Najmilsi Bracia i Siostry, przekazujemy nasze gorące pragnienia, abyście całym sercem wsłuchani w słowa Zbawiciela: "Jeśli kto chce iść za Mnę, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje" (Łk 9,23), podjęli ofiarnie zerwanie z piciem alkoholu, całkowicie albo częściowo, i ochotnie wstępowali w szeregi Ruchu Trzeźwości im. św. Maksymiliana Kolbego. Popierajcie ten Ruch w głębokim przekonaniu, że w ten sposób przynosicie chwalę Bogu, realizujecie przyrzeczenia złożone w Jasnogórskich Ślubach Narodu,... ratujecie i zabezpieczacie byt Polskiego Społeczeństwa, jego moralny i kulturalny rozwój, a nawet dobrobyt materialny.

Pragniemy też Was powiadomić, że w czasie rozmów między Rzędem Polskim a Episkopatem na Komisji Wspólnej padły głosy ze strony rzędowej, że usuwa się wszelkie zastrzeżenia w stosunku do działalności Bractw Trzeźwości. Wszystko tedy obecnie zależy od naszej dobrej i ofiarnej woli.

Oto, Najmilszy Ludu Boży, pełna nadziei perspektywa ratowania naszego Narodu i powiększenia chwały Boga w naszej Ojczyźnie. Ufni w pomoc Bożę rozpocznijmy odważnie i ofiarnie jej realizację.

Na trud odpowiedzialnej a pełnej nadziei pracy, którą podejmiecie w Bractwach Trzeźwości, z serca Wam błogosławimy: w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Z listu do duchowieństwa i wiernych, 1983 r.