Piotr naszych czasów

Skierujmy dzisiaj naszą myśl ku sanktuarium fatimskiemu w Portugalii. Jak wiecie, w tym roku przypada 70 rocznica objawień Matki Bożej trojgu dzieciom. Miałem tę radość, iż 13 maja 1982 roku udałem się osobiście w pielgrzymce do tego okrytego chwałą i słynnego miejsca maryjnego, będącego metą niezliczonych rzesz przybywających z całego świata. Udałem się tam z różańcem w ręku, z imieniem Maryi na ustach i z pieśnią miłosierdzia w sercu, jak to powiedziałem podczas modlitewnego czuwania, jakie z tej okazji odbyło się w Fatimie. W homilii podczas Mszy św. przypomniałem następnie, iż według niezmiennej nauki Kościoła Objawienie Boże wypełniło się w Jezusie Chrystusie, który jest jego pełnią. Objawienia prywatne należy oceniać w świetle tego Objawienia publicznego.

Tym, co skłoniło Kościół do przyjęcia orędzia fatimskiego, jest przede wszystkim stwierdzenie jego zgodności z nauką Ewangelii. Istotnym punktem orędzia fatimskiego jest wezwanie do nawrócenia i do modlitwy. A to właśnie jest ustawiczną zachętą Chrystusa w Ewangelii.

Objawienia Najśw. Maryi Panny w Fatimie w 1917 roku, potwierdzone nadzwyczajnymi znakami, stanowią jakby punkt odniesienia i zachęty dla naszego wieku.

Maryja, nasza niebieska Matka, przyszła, by wstrząsnąć sumieniami, aby pobudzić do porzucenia grzechu i do gorliwości duchowej, by zapalić dusze miłością ku Bogu i ku bliźnim. Maryja przyszła nam z pomocą, gdyż niestety wielu nie chce przyjąć zachęty Syna Bożego, aby powrócić do domu Ojca. Ze swojego sanktuarium w Fatimie Maryja ponawia jeszcze i dziś swe naglące wezwanie do nawrócenia ku prawdzie i łasce, do życia sakramentalnego, zwłaszcza do Pokuty i do Eucharystii oraz do połączonego z duchem ofiary nabożeństwa do Jej Niepokalanego Serca.

Wsłuchajmy się w głos Matki nieba. Niech słucha cały Kościół, niech słucha cała ludzkość, gdyż Najśw. Panna Maryja pragnie jedynie wiecznego zbawienia ludzi według planu Opatrzności Bożej. Skierujmy z ufnością nasze serca do Matki Bożej Fatimskiej i prośmy Ją słowami, jakie wypowiedziałem w tamtym dniu przed Jej Figurą w akcie zawierzenia: "Pomóż nam przezwyciężyć grozę zła, które tak łatwo zakorzenia się w sercach współczesnych ludzi. Wybaw nas od głodu i wojny, od grzechu przeciw życiu człowieka, od nienawiści i upodlenia, od wszelkich niesprawiedliwości w życiu społecznym, państwowym i międzynarodowym. Wybaw nas od usiłowań zdeptania szczerej prawdy o Bogu w sercach ludzkich, od zdeptania Bożych przykazań. Niech jeszcze raz objawi się w dziejach świata nieskończona potęga Miłości Miłosiernej. Niech w Twoim Niepokalanym Sercu odsłoni się dla wszystkich światło nadziei".

Castel Gandolfo, 26 VII 1987