Członkowie Rycerstwa Niepokalanej codziennie starają się pamiętać o swojej Hetmance, Niepokalanej. Codziennie kierujemy ku Niej swoje myśli i wznosimy serca, odnawiając osobiste poświęcenie się Jej i ofiarując trud życia. Ale szczególne uczucia radości i miłości do Niepokalanej ożywiają nas w dni Jej świąt. Każde święto maryjne jest naszym świętem i staramy się je przeżyć jako święto naszej Matki.

W miesiącu sierpniu przypada kilka świąt maryjnych bardzo bogatych w tradycję i treść religijną.

Najważniejszą uroczystością tego miesiąca jest Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, czyli tzw. święto Matki Boskiej Zielnej, a to z racji zwyczaju święcenia w tym dniu (15.08) ziół i nowych płodów rolnych.

Święto Wniebowzięcia obchodzone jest oficjalnie w Kościele od czasu Soboru w Efezie (431 r.), który ku wielkiej radości wiernych ogłosił dogmat o Boskim Macierzyństwie Najświętszej Maryi. Cesarz bizantyński Maurycy (582-602) ustanowił w swoim olbrzymim państwie dzień 15 sierpnia jako święto obowiązujące i ustawowo uznane. Dogmat o Wniebowzięciu

NMP został jednak ogłoszony dopiero za naszych czasów, chociaż wiara wśród ludu, że NMP została wniebowzięta, sięga początków Kościoła. Dnia 1 listopada 1950 r. papież Pius XII nieprzeliczonym tłumom zebranym na Watykanie i całemu światu uroczyście ogłosił:

"Obwieszczamy, objaśniamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga, że niepokalana i zawsze dziewicza Matka Boża Maryja, po upływie Jej ziemskiego życia, została z duszą i ciałem wzięta do nieba".

Święto Wniebowzięcia ma dla nas szczególny urok, jakieś duchowe ciepło, nadzieję i radość. Świątynie pod wezwaniem Matki Bożej przyciągają w ten dzień tysiące wiernych. Sanktuaria maryjne przepełniają się tłumami pielgrzymów. Każdy czciciel Niepokalanej cieszy się z zaszczytu, jaki spotkał jego ukochaną Matkę. Każdy z nas ufnie kieruje do Niej swoje modlitwy i spodziewa się odzewu matczynego, dobrego serca. W świetle wiary w niebo i w fakt, że tam oczekuje na mnie moja ukochana Matka, i śmierć nie wydaje nam się straszna.

Ze świętem Wniebowzięcia ściśle jest związane wspomnienie św. Maksymiliana Marii Kolbego (14 sierpnia), który w wigilię Wniebowzięcia dopełnił ofiary swojego życia w bunkrze głodowym Oświęcimia. W nagrodę za to, że dla Niepokalanej poświęcił całe swoje życie i trud apostolskiego działania, w święto Wniebowzięcia mógł Ją ujrzeć w chwale niebios, jak tego pragnął i czemu dawał wyraz nucąc swoją ulubioną pieśń: "Wkrótce już ujrzę Ją, w ojczyzny mej błękicie, mą radość, miłość, życie, Maryję Matkę mą. W niebie, w niebie, w niebie, wkrótce już ujrzę Ją".

Oprócz tego wielkiego święta obchodzimy w miesiącu sierpniu, szczególnie w kościołach franciszkańskich, święto Matki Boskiej Anielskiej (2 VIII). Święto to jest pamiątką objawienia, jakie otrzymał św. Franciszek z Asyżu w maleńkiej kapliczce zwanej Porcjunkulą a położonej u stóp wzgórza, na którym zbudowano miasto Asyż. Objawienie to dało początek odpustom zupełnym, jakie z woli Kościoła wierni mogli uzyskiwać w tym miejscu a potem w wielu innych miejscach na całym świecie. Dziś odpust Porcjunkuli możemy zyskać w każdym kościele parafialnym.

Dnia 5 sierpnia Kościół święty obchodzi pamiątkę poświęcenia rzymskiej bazyliki Matki Bożej Większej, a święto to jest zwane świętem Matki Bożej Śnieżnej. Tradycja bowiem podaje, że około r. 356 za papieża Liberiusza dwoje pobożnych ludzi, Jan, patrycjusz rzymski i jego żona, postanowiło majątek swój ofiarować Matce Bożej. Gdy zastanawiali się nad tym, wzgórze eskwilińskie, które do nich należało, pośród upalnego lata zostało pokryte puszystym śniegiem. Wydarzenie to uznano za znak z nieba i na tym miejscu pobudowano wspaniałą bazylikę. Papież Sykstus III świątynię tę poświęcił Maryi Bogarodzicy (440 r.).

Dnia 22 sierpnia w kalendarzu liturgicznym znajdziemy Wspomnienie NMP Królowej. Jest to święto przeniesione z ostatniego dnia miesiąca maja, bo ta data lepiej jest dostosowana do kolejności wydarzeń. Ukoronowanie NMP w niebie nastąpiło przecież po Jej wniebowzięciu. Maryja jest Królową w niebie, Królową Świętych, jak to wyliczamy w Litanii Loretańskiej, ale też i Królową na ziemi, bo nie tylko Polacy, lecz wiele też innych narodów obrało Ją sobie za Królową swoich krajów.

Wreszcie dnia 26 sierpnia obchodzimy miłą polskiemu sercu Uroczystość NMP Częstochowskiej. W tym dniu odżywa w naszej pamięci cała historia naszego narodu, historia tak ściśle związana z Matką Najświętszą i z Jasną Górą. Wiele serdecznych modłów płynie w ten dzień do tronu Bożego za pośrednictwem Niepokalanej na intencję naszej Ojczyzny i naszego Narodu.