W hołdzie dla św. Maksymiliana

20 XI 1985 r., w Dniu Modlitwy i Pokuty, w teatrze narodowym w Hanowerze odbyła się uroczystość ku czci Męczennika oświęcimskiego, zorganizowana przez protestantów (Niemiecko-Polskie Stowarzyszenie). W uroczystości wzięli też udział biskup i burmistrz miasta. Przy pełnej sali przemawiali: Albert Riechers, prezes, o. Eberhard Löcher z Würzburga, br. Hieronim Wierzba z Niepokalanowa, Egbert Skowron, b. więzień Oświęcimia (nr 8036), i inni. Publiczność z wielką uwagą słuchała przemówień, a potem oglądała odcinek filmu o św. Maksymilianie (wspomnienia F. Gajowniczka). Podobna akademia odbyła się w dniu następnym w Kilonii.

17 X 1986 r., w 15 rocznicę beatyfikacji o. Maksymiliana Kolbego, nastąpiło uroczyste zakończenie Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej w parafii św. Maksymiliana w Pabianicach, w którym to mieście przyszły Święty spędził dziesięć lat swego dzieciństwa. Wstępne przemówienie wygłosił ks. Stanisław Świerczek, dziekan, wielki czciciel Świętego. Mszę św. pontyfikalną odprawił bp Bohdan Bejze, pochodzący z Pabianic. W homilii poruszył temat znaczenia beatyfikacji i kanonizacji św. Maksymiliana. Również ostatni dzień Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej w katedrze łódzkiej - 19 X [1986] r. - był poświęcony Założycielowi Niepokalanowa. Bp B. Bejze odprawił tu Mszę św. jako dziękczynienie za beatyfikację oraz o rozwój moralności chrześcijańskiej w świecie współczesnym. W kazaniu rozwinął myśli zawarte w intencji mszalnej.

21 X [1986] r. w parafii Chomranice odbyła się, w obecności 80 kapłanów i licznej rzeszy wiernych ceremonia wmurowania kamienia węgielnego pod nowy kościół ku czci św. Maksymiliana Marii. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył ks. prałat Kazimierz Kos. Okolicznościową homilię wygłosił bp Jerzy Ablewicz, ordynariusz tarnowski. On też wmurował kamień węgielny poświęcony przez Ojca Świętego. Właściwie kościół, zaczęty w 1983 r., jest już wystawiony (choć jeszcze w stanie surowym) dzięki ogromnej ofiarności parafian i duszpasterza ks. Jana Janika. Jest to świątynia monumentalna i godna 200-lecia rocznicy diecezji tarnowskiej, jak powiedział ks. biskup.


Słuchajmy św. Maksymiliana

Z całą śmiałością możemy twierdzić, że najwyższym ideałem jest Niepokalana. Człowiek wyżej wznieść się nie może. Niepokalana jest najwyższym stopniem doskonałości i świętości stworzenia. Tego niebotycznego szczytu łaski człowiek nigdy nie osiągnie, bo Matka Boża jest tylko jedna. Kto jednak odda się bezgranicznie Niepokalanej, ten w krótkim czasie osiągnie najwyższy stopień doskonałości i przyniesie Bogu najwięcej chwały. Wszystko przez Niepokalaną, w Niepokalanej i dla Niepokalanej!

Przemówienie z 3 VII 1938 r. [s. 14]

Grafika do art. W hołdzie...

[Fot. s. 14] Akt wmurowania kamienia węgielnego pod kościół św. Maksymiliana w Chomranicach.