Krucjata modlitwy w obronie poczętych dzieci

Fundamentalne dla całej problematyki związanej z ustawą z 27 kwietnia 1956 roku (o warunkach dopuszczalności przerywania ciąży) jest odkrycie nauk medycznych (genetyki, embriologii, perinatologii) dokonane w ostatnich latach: ŻYCIE CZŁOWIEKA ZACZYNA SIĘ W MOMENCIE POCZĘCIA.

Logiczną konsekwencją przyjęcia do wiadomości tego medycznego, naukowego, ponadwyznaniowego faktu, jest stwierdzenie, że każde przerwanie ciąży, jako przerwanie życia człowieka, jest zabójstwem.

Uprzedzając głosy próbujące negować kompetencje nauk medycznych co do określania początku życia człowieka, np. głosy ze strony nauk filozoficznych czy politycznych, należy zdecydowanie podkreślić, że tylko medycyna jest kompetentna określać granice życia człowieka. W tym miejscu należy przypomnieć straszliwe doświadczenie Europy z lat 1939-1945. mające swą przyczynę także w przyjęciu pozamedycznego, ideologicznego kryterium ustalania, kto jest człowiekiem, a kto nim nie jest. W wyniku zastosowania pozamedycznego kryterium odmówiono człowieczeństwa wszystkim członkom narodu żydowskiego, a w konsekwencji jako "nieludziom" odmówiono im także prawa do życia.

Fakt medyczny, naukowy, ponadwyznaniowy, że życie człowieka zaczyna się w momencie poczęcia, oraz wynikające z niego logiczne stwierdzenie, że każde sztuczne poronienie jest zabójstwem człowieka, nie mogły być oczywiście znane ustawodawcom, którzy 27 kwietnia 1956 roku uchwalili omawianą ustawę.

Wszelkie aktualne oceny, dyskusje, muszą uwzględniać odkrycia i osiągnięcia współczesnych nauk medycznych, jakie miały miejsce w latach 1956-1988, i wynikające z nich wnioski.

Uznając pilną potrzebę uchwalenia ustawy o prawnej ochronie poczętego dziecka, podajemy krótkie (w tym miejscu z konieczności) uzasadnienie projektu tej ustawy.

Życie człowieka zaczyna się w momencie poczęcia - to fakt medyczny, naukowy, niepodważalny. Tak więc każdy myśląc logicznie i konsekwentnie, niezależnie od wyznawanego światopoglądu, uzna tzw. "przerwanie ciąży" za zabójstwo człowieka.

Żadne cywilizowane prawo nie może zezwalać na zabijanie niewinnych ludzi. Nie można się zgodzić z sytuacją, w której system prawa zapewnia zabójcom bezkarność karząc jednocześnie przestępców za kradzież, znieważenie, pobicie...

Dlatego też anulowanie (zniesienie) ustawy z okresu stalinowskiego (z 27 kwietnia 1956 r.) o warunkach dopuszczalności przerywania ciąży i zastąpienie jej ustawą o prawnej ochronie poczętego dziecka należy traktować jako nakaz elementarnego humanizmu.

Autentyczna wola przezwyciężenia kryzysu, jaki aktualnie trawi Polskę, polegać musi nade wszystko na odwołaniu się i powrocie do zasadniczych norm etycznych i moralnych. Jedynie na takim fundamencie można budować przyszłość naszej Ojczyzny.

Fragmenty "Uwag" do "Informacji" MZiOS, opracowanych przez Zespół Ekspertów Episkopatu Polski 9 maja 1989 r.