Przybywam do sanktuarium maryjnego pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej w Maszewie (diecezja szczecińsko-kamieńska), aby prosić Matkę Boga o zdrowie dla swej ziemskiej matki, ciężko cierpiącej od roku. Nabożeństwo środowe prowadzi kustosz sanktuarium - 61-letni ks. mgr Tadeusz Jaszkiewicz. Następuje uroczyste odsłonięcie Obrazu, Msza święta, a potem czytane są przez kapłana liczne prośby i słowa wdzięczności przybyłych tu czcicieli Maszewskiej Pani, a także nadesłane pocztą z całego kraju. Wokół Obrazu, który jest wierną kopią Obrazu Jasnogórskiego, wykonaną przez szczecińskiego artystę Zdzisława Bika, zawieszone są liczne wota świadczące o doznanych łaskach. Potwierdzają to również zapisy w Księdze Próśb i Podziękowań.

Słynne Soboty Fatimskie (co roku od maja do października) ściągają do maszewskiego sanktuarium maryjnego pojedynczych pątników oraz gromady pielgrzymów różnych stanów z całej diecezji. Sprzyja temu łatwy dojazd, gdyż Maszewo jest prawie w sercu diecezji (między Goleniowem a Stargardem), przepiękne położenie, spokój, gościnny Dom Pielgrzyma, znajdujący się w pobliżu kościoła, oraz niezwykła osoba ks. kanonika Jaszkiewicza, który całe swoje kapłańskie życie poświęcił Maryi.

Maszewo to również miejsce urządzanych rekolekcji i dni skupień młodzieży, chorych, kombatantów, ludzi pracy, ministrantów... Tutaj od czterech lat odbywają się diecezjalne sympozja duszpasterstwa pracy z udziałem inteligencji katolickiej z całego kraju. Biskupi szczecińsko-kamieńscy chętnie tutaj przyjeżdżają modlić się przed obliczem Maszewskiej Pani i spotykać się z obecnymi tu zawsze czcicielami Matki Boskiej Częstochowskiej - Królowej Polski.

Kustosz sanktuarium, który swoje powołanie zawdzięcza obozowemu Różańcowi, zapoznaje mnie po nabożeństwie z wielowiekowymi dziejami tegoż miejsca maryjnego kultu mówiąc:

- Już w XI wieku zawitał do Maszewa w czar[n]ym habicie mnich z krzyżem na piersiach, który między korzeniami potężnych dębów za murami osiedla zbudował sobie celkę mieszkalną. Przed celką postawił krzyż. Przypuszcza się, że pochodził z Mogilna. Po wybudowaniu z kamieni małej kaplicy skupiał wokół siebie "czcicieli świętego dębu", którym objaśniał zasady naszej świętej wiary chrześcijańskiej, mówił o czci Maryi, Matki Boga-Człowieka, a także udzielał porad praktycznych, m.in. jak zbierać zioła lecznicze, leczył chorych i opatrywał rany. Po śmierci mnicha pogańscy kapłani zburzyli jego kapliczkę i celkę. Gdy zabierali się do likwidowania ołtarza ozdobionego prostym wizerunkiem Matki Bożej, nagle zauważyli usychający dąb. Wstrząśnięci tym zjawiskiem zaprzestali dalszych zniszczeń.

Tyle podanie. Natomiast z dokumentów wiadomo, że nasz kościół, wybudowany w stylu gotyckim, od samego początku miał charakter maryjny. Już w XIII wieku ta świątynia poświęcona Matce Bożej musiała przyciągać licznych Jej wielbicieli i musiał tutaj znajdować się Jej wizerunek, skoro papież Innocenty VI w roku 1358 zatwierdza tytuł maryjny kościoła. Było to równoznaczne z nadaniem godności, jaką dzisiaj cieszą się kościoły-sanktuaria posiadające obrazy lub figury Matki Boskiej koronowane za zgodą papieża. Przed Reformacją maszewskie sanktuarium było bardzo popularne na Pomorzu Zachodnim. Sama zaś Reformacja przyjmowała się w Maszewie z trudem, bo przeszkadzał temu tak tu rozpowszechniony kult maryjny. Było nawet tak, że ewangeliccy duchowni nie mieli środków do życia z powodu oporu miejscowej ludności. Z czasem luteranizm pozbawił te ziemie tak charakterystycznego w naszym katolicyzmie kultu Maryi.

Dopiero po ostatniej wojnie światowej ludność napływająca z różnych zakątków Polski [230]na nowo rozbudziła kult Matki Boskiej. Niestety, moi poprzednicy, przeciążeni pracą duszpasterską, nie mieli czasu na wskrzeszenie sanktuarium maryjnego w Maszewie. Przychodząc tutaj przed sześciu laty z woli naszego Biskupa - Ordynariusza, wielkiego czciciela Maryi, więźnia Dachau, podjąłem się trudu intronizacji Obrazu, przedtem odnawiając świątynię i ołtarz. Nastąpiło to w maju 1983 roku. Od tego czasu ciągle przed obliczem Maryi modlą się moi rodacy z kraju, a nawet pielgrzymi zagraniczni.

Życzliwi parafianie informują mnie, że ks. Jaszkiewicz powołał tutaj dwie wspólnoty świeckich w celu wzbudzenia miłości do Matki Najświętszej i pogłębienia życia sakramentalnego: Mariańskich Współpracowników Kościoła i Zespół Oblatów. Pierwsza wspólnota stawia sobie za cel własne uświęcenie, zachowanie trzeźwości w życiu osobistym, rodzinnym i towarzyskim, obronę życia nienarodzonego, przyjmowanie w duchu chrześcijańskim różnych trudności, dolegliwości i chorób oraz ofiarowanie ich w intencji parafii, diecezji i Kościoła Powszechnego. Oblaci św. Maksymiliana Kolbego pragną uświęcenia osobistego oraz ewangelizacji w duchu tego świętego. Oblaci maszewscy osiągają to przez: oddanie się całkowicie Niepokalanej, noszenie Cudownego Medalika, wspólne uczestnictwo we Mszy świętej i częstą Komunię św., studium życia i pism Maksymiliana Kolbego, modlitwę, czytanie i rozważanie Pisma Świętego, okazywanie sobie i innym dobroci, życzliwości i szacunku oraz ewangelizację poprzez wykonywanie czynu oblackiego i wypełnianie wskazań zawartych w modlitwie franciszkańskiej: "Boże, pozwól mi być narzędziem Twojego pokoju".

Wspólnota Oblatów w Maszewie dzieli się na poszczególne sekcje: liturgiczną, katechetyczną, charytatywną, opieki nad miejscami kultu, pomocy kancelaryjnej...

Dzięki temu zaangażowaniu w pomoc niesioną dla sanktuarium przez młodzież i dorosłych we wspomnianych bardzo aktywnych i pobożnych wspólnotach, świątynia mariacka ze swoim obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej, przytulna i lśniąca ładem i czystością, zawsze jest gotowa przyjąć tych, którzy kochają Matkę Chrystusa. Od pewnego czasu to uświęcone wielowiekową czcią Matki Boga miejsce obrali sobie za teren religijnej rekreacji członkowie Ruchu Odnowy w Duchu Świętym.

A może i Ty masz problemy, szukasz swego miejsca, w którym chciałbyś powierzyć swoje sprawy najlepszej naszej Matce i Opiekunce Rodzin - Matka Boska Maszewska czeka. Oto adres:

Sanktuarium Maryjne pod wezwaniem | Matki Boskiej Częstochowskiej | 72-130 Maszewo Szczecińskie | ul. Mickiewicza 7, tel. 132