W swoich wakacyjnych wędrówkach po Kaszubach spostrzegłem, że św. Franciszek z Asyżu cieszy się na tych terenach wyjątkowym kultem. Świadczą o tym liczne kapliczki przydrożne z figurką Świętego oraz wiszące w domach kaszubskich obrazy na szkle malowane przedstawiające Biedaczynę. Ulubionym tematem rzeźbiarzy ludowych jest Franciszek i przyroda. Popularne wśród Kaszubów jest imię tego świętego. Starsze pokolenie ponadto związane jest częściej ze św. Franciszkiem przez przynależność do III Zakonu.

W szczególny sposób z postacią św. Franciszka wiążą się trzy miejscowości: Wejherowo, Puck i Wygoda koło Kartuz.

Założyciel miasta Wejherowa, Jakub Wejher (1609-1657), był wielkim czcicielem św. Franciszka z Asyżu. Biorąc udział w wojnie z Moskwą znalazł się pod Białą Smoleńską w niebezpieczeństwie śmierci. Wezwał wtedy pośrednictwa św. Franciszka i ślubował, że jeśli zachowa życie, wybuduje kościół pod wezwaniem Św. Franciszka. Ocalony, spełnił obietnicę 3 października 1644. Kościół ów stal się zalążkiem przyszłego miasta Wejherowa. Jakub Wejher uznał tę fundację za niewystarczający dowód swojej wdzięczności, wzniósł więc w tej samej miejscowości kościół i klasztor dla synów św. Franciszka - Reformatów. Reformatom z Wejherowa należy przypisać rozpowszechnienie kultu św. Franciszka na Kaszubach.

Od potopu szwedzkiego miasto Puck jest również związane z postacią św. Franciszka. W czasie oblężenia Pucka przez wojska szwedzkie całe miasto oddało się pod opiekę św. Franciszka. "Kaszubski Kordecki", jakim był o. Grzegorz, przełożony klasztoru wejherowskiego, zobowiązał się ślubem, że postara się o rozszerzenie szczególnej czci Świętego w całym powiecie, jeżeli te okolice zostaną uchronione od zniszczeń i od niewoli. Oblężenie Pucka trwało od 17 września 1655 r. do marca 1656 r. Ile razy Szwedzi ponawiali ataki na miasto, tyle razy w zakonnym chórze wejherowskiego kościoła odmawiano oficjum o św. Franciszku. Obok Jasnej Góry jedyną twierdzą, która nie poddała się Szwedom, był Puck. Jakub Wejher uważał, że obronę nadmorskiej twierdzy należy wiązać ze szczególną opieką św. Franciszka. Biskup Kazimierz Czartoryski, późniejszy prymas, w 1663 r. ogłosił św. Franciszka patronem nadmorskich ziem i nakazał, aby dzień św. Franciszka uroczyście czczono we wszystkich kościołach dekanatu puckiego. Biskup zobowiązał księży, by w kazaniach wyjaśniali racje szczególnej czci św. Franciszka i zachęcali wiernych, aby powstrzymywali się 4 października od wszelkich robót i zwyczajnych prac polowych.