Dla polskiej pobożności maryjnej wielkie znaczenie będzie miał zbliżający się Ogólnopolski Kongres Mariologiczny i Kongres Maryjny. Kongres Mariologiczny podejmie zagadnienie mariologii polskiej w XIX wieku, aż do I wojny światowej, natomiast Kongres Maryjny rozważał będzie temat: Maryja a Eucharystia, by rozpalić serca miłością ku Chrystusowi w Eucharystii i Maryi. Miejscem kongresowych spotkań będzie Lublin oraz sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej w Wąwolnicy koło Nałęczowa.

To właśnie tu, w malowniczej okolicy, 31 sierpnia 1986 roku o godz. 12 odbędzie się koronacja cudownego Obrazu Matki Bożej Zwiastowania czyli Zawierzenia, który od czterystu lat słynie przeróżnymi łaskami i cudami. Obraz ten zostanie przewieziony do Wąwolnicy z Kazimierza Dolnego, z klasztoru Ojców Franciszkanów Reformatów. Nad tymi wszystkimi sprawami czuwa Przewodniczący Komisji Maryjnej Episkopatu Polski, a jednocześnie Ordynariusz Diecezji Lubelskiej Ks. Bp Bolesław Pylak.

Oczy wchodzących do reformackiej świątyni w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą przyciąga obraz w głównym ołtarzu o okazałych rozmiarach (210×119cm). Obraz przedstawia scenę Zwiastowania. Najświętsza Panna zadziwiona, przede wszystkim zasłuchana, klęczy przed Aniołem Gabrielem. Nad Jej głową - niebo śpiewających aniołów i Duch Święty. Doprawdy sceneria pełna powagi i modlitwy. W kronice klasztornej możemy wyczytać, że "ten Święty Obraz umieszczony w głównym ołtarzu około roku 1590 namalowany został przez wybitnego i biegłego w sztuce malarskiej mistrza z Kazimierza". Jest on kopią miedziorytu Hendrika Goltziusa.

Kazimierska Madonna, Matka Zawierzenia, jak dawniej, tak i dziś w przedziwny sposób przyciąga ludzi do siebie. Świadczą o tym wota - wyrazy ludzkiej wdzięczności za ratunek, za ocalenie, za różnorodne łaski... Najtrafniej ujmuje to kronikarz klasztorny w przepięknych słowach:

"Sam Bóg, aby uświęcić to miejsce, jakby Tabernakulum swojej Matki - dla Jej ozdoby i czci wsławił je niezliczonymi darami świadectw opieki, błogosławieństw, łask i cudów, jakie tu odbierali wierni... A gdy Matka Boża posiadła tę Świętą Górę, mężnie wyciągnęła swą rękę ku obronie swych dzieci. Objęła miłością mędrców i prostych, małych i wielkich, zdrowych i ułomnych. Uczyniła się dłużniczką i pomocniczą wobec wszystkich i otworzyła głębię swego miłosierdzia. Przychodzącym na to miejsce wyświadczała dobrodziejstwa; oskarżonych oczyszczała z zarzutów, potrzebującym dawała pomoc i chleb, maluczkim - serce i męstwo, dręczonym i prześladowanym - pociechę i wyzwolenie; pozostającym w niebezpieczeństwie i zagrożeniu - pomoc i uwolnienie, umierającym - życie, żeglującym - przystań szczęśliwą, walczącym - zwycięstwo; wszystkim - łaskę i swe matczyne uczucie".

Do Kazimierza nad Wisłą, słynnego z fary i renesansowych kamieniczek rynkowych, prowadzą wakacyjne wędrówki po kraju. Ludzie idą do Matki Zawierzenia na Świętą Górę po dębowych, wysłu[214]żonych schodach, po których zdążali na modlitwę J. I. Kraszewski, B. Prus, J. Zawieyski i wielu gorliwych Polaków. Modlą się tu za Ojczyznę, o zwycięstwo prawdy, dobra, sprawiedliwości i miłości. Zachęca do tego historyczna lekcja ojców reformatów, którzy wspierali powstańców i naród nieustanną modlitwą. Za patriotyczną postawę klasztor w Kazimierzu został zlikwidowany przez zaborców po upadku Powstania Styczniowego 1863 roku. Ale kiedy wróciła niepodległość, powrócili również, dzięki staraniom mieszkańców Kazimierza, reformaci, choć z opóźnieniem, bo dopiero w 1928 roku. Dziś w nawiązaniu do tradycji patriotycznych ojcowie franciszkanie reformaci rozwijają krucjatę indywidualnej modlitwy za Ojczyznę.

Kazimierz to raj dla malarzy, literatów, turystów i wczasowiczów. Józef Czechowicz tak się o nim wyraża: "Miasteczko ma okna z bursztynu... Nie otwieraj innego raju!". Oby nasza obecność w tym raju miała charakter maryjny, eucharystyczny, pokutny, czego Wszystkim i sobie życzę.