Różańcowa Pani
10 (364) 1986, s. 257
Jesień idzie światem
Złoci krzewy... drzewa...
Jesień idzie Polską
Wiatr piosnkę jej śpiewa.
Polska idzie Jesień
Szeleści listkami.
Stąpa leciuteńko
Pomiędzy drzewami.
Do kwiatów i trawek
Chyli się miłośnie
Do słonka promyków
Uśmiecha radośnie.
Dla Królowej Polski
I Pani Wszechświata
Z kolorowych kwiatów
Wieniec śliczny splata.
Wieniec jest trójbarwny
Złoto - biel - czerwony.
Najpiękniejsze róże
Wplata do korony.
Różańcowej Pani
Wkłada go na głowę,
Schyliwszy się kornie
W najgłębszym pokłonie.
I my za przykładem
Jesieni Złocistej
Złóżmy nasze róże
O barwie troistej.
Różańcowych ziarnek
"Tajemnic" koroną
Uwieńczmy z pokorą
Panią Uwielbioną.
