Psalm II
3 (333) 1984, s. 65
Twój urok stanowi i czar
Me stwórcze - stań się
Me stwórcze - tak chcę
Bo tyś jest dzieckiem mych dłoni
Sercem z serca wysnutym
Brzemienne jesienią jabłonie
Pot i ból i trud
Rodzisz z mego rozkazu
Mój rozkaz twój płód zabiera
Bo ja to znaczy początek
Alfa i omega
Dlatego wielbić moje imię
Będziesz po kres istnienia twego
Ty urodzajna mlekiem i miodem
Ty, której imię Matka

