W dniu 10 października [1982] r. Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosi świętym bł. Maksymiliana Marię Kolbego. Będzie to wyjątkowe wydarzenie w historii Kościoła polskiego: nasz Rodak na Stolicy Piotrowej zaliczy w poczet świętych Syna polskiej ziemi! Wypada przeto, aby na tę radosną chwilę przygotować się duchowo przez modlitwę, rozważanie i głębsze poznanie życia i idei o. Maksymiliana. Idąc po myśli pasterzy Kościół a, którzy zachęcają wiernych do odprawienia nowenny w kolejne niedziele poprzedzające kanonizację (począwszy od niedzieli 8 sierpnia), publikujemy na lamach naszego pisma, w tym i w dwu następnych numerach, teksty ułatwiające urzeczywistnienie tej zachęty. Ufamy, że niedzielny czas modlitwy i refleksji nad życiem i dziełem bł. Maksymiliana obudzi w Was, Drodzy Czytelnicy, gorącą miłość Boga; żarliwość o cześć Niepokalanej i solidarność z bliźnim, przeżywającym w naszej umiłowanej Ojczyźnie nowe udręki.

MODLITWA PRZED KANONIZACJĄ BŁ. MAKSYMILIANA

Bądź po wszystkie wieki, teraz i zawsze uwielbiona i błogosławiona, Trójco Przenajświętsza, za to, że w każdym czasie wsławiasz swoich Świętych, a na trudne dni wszystkim ludziom, rodzinom, narodom oraz Polsce dajesz szczególnego Patrona, jakim jest Błogosławiony z naszej ziemi wzięty.

Niech zbliżająca się kanonizacja bł. Maksymiliana Marii Kolbego przyniesie Kościołowi pomoc w realizowaniu Chrystusowego dzieła Odkupienia, a w głoszeniu Ewangelii usunie wszystkie przeszkody.

Niech w skomplikowanym świecie odrodzi zagubiony ideał człowieczeństwa, zapali do apostolstwa zgodnie ze współczesnymi potrzebami Kościoła oraz stanie się kluczem do serc potrzebujących łaski.

Niech przykład bezgranicznego zawierzenia Matce Syna Bożego pobudzi nas wszystkich do gorącego umiłowania Niepokalanej, naśladowania Jej cnót, szerzenia miłości, pokoju i jedności w dzisiejszym świecie.

Niech nowy Święty będzie dla nas wzorem miłości Boga i bliźniego, a całemu światu wyjedna Twój pokój i dobrą wolę. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

AKT POŚWIĘCENIA SIĘ NIEPOKALANEJ

W różnoraki sposób możemy oddać się Niepokalanej i oddanie to możemy wyrazić słowami, a nawet wystarczy jedynie wewnętrzny akt woli, bo ten właśnie zawiera istotę naszego oddania się Niepokalanej. Dla ułatwienia jednak istnieje modlitwa zawierająca ducha Rycerstwa Niepokalanej, ułożona przez bł. Maksymiliana:

O Niepokalana, * nieba i ziemi Królowo, * Ucieczko grzesznych i Matko nasza najmiłościwsza, * Ty, której Bóg cały porządek miłosierdzia powierzyć raczył, * ja, niegodny grzesznik, * rzucam się do stóp Twoich kornie błagając, * abyś mnie całego. * i zupełnie za rzecz i własność swoją przyjąć raczyła * i uczyniła ze mną wraz ze wszystkimi władzami mej duszy i ciała * i z całym mym życiem, śmiercią i wiecznością, * cokolwiek Ci się podoba. *

Użyj także, jeżeli zechcesz, mnie całego, * bez żadnego zastrzeżenia. * do dokonania tego. * co o Tobie powiedziano: * "Ona zetrze głowę twoją". * jako też: * "Wszystkie herezje samaś zniszczyła na całym świecie", * abym w Twoich niepokalanych i najmiłościwszych rękach * stał się użytecznym narzędziem * do zaszczepienia * i jak najsilniejszego wzrostu Twej chwały * w tylu zbłąkanych i obojętnych duszach, * a w ten sposób * do jak największego rozszerzenia * błogiego królestwa Najświętszego Serca Jezusowego. * Albowiem gdzie Ty wejdziesz. * tam łaskę nawrócenia i uświęcenia wypraszasz, * przez Twoje bowiem ręce * wszelkie łaski * z Najsłodszego Serca Jezusowego * na nas spływają.

- Dozwól mi chwalić Cię, Panno Przenajświętsza.
- Daj mi moc przeciwko nieprzyjaciołom Twoim.

OJCZE KOLBE, WOŁAMY

Słowa: W. ŁAKOWICZÓWNA | Muzyka: C. GRUDZIŃSKI

Ojcze Kolbe, wołamy, Ojcze Kolbe, błagamy:
módl się do Boga o prostą drogę,
o pomoc w trudach polskiego ludu,
o prawdy światło w chwilach niełatwych,
o siłę wiary ducha dary.
o to wołamy, sercem błagamy:
nasz Ojcze Kolbe, módl się za nami!

LITANIA DO BŁ. MAKSYMILIANA

(zatwierdzona przez ks. kard. Stefana Wyszyńskiego)
do prywatnego odmawiania

Kyrie, elejson. Chryste, elejson. Kyrie, elejson.
Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami!
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami!
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami!
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami!
Błogosławiony Maksymilianie, módl się za nami.
Wielki miłośniku Boga,
Nieustraszony rycerzu Niepokalanej,
Apostole Niepokalanej Pośredniczki łask,
Założycielu Rycerstwa Niepokalanej,
Apostole Cudownego Medalika,
Mężny szerzycielu królestwa Niepokalanej,
Wzorze życia zakonnego,
Pragnący śmierci męczeńskiej,
Gorliwy apostole Japonii,
Pełen poświęcenia dla chorych i nieszczęśliwych,
Zdobywco dusz dla Niepokalanej,
Ukazujący ludziom ideał życia,
Miłośniku modlitwy,
Wzorze niezachwianej ufności,
Pociągający ludzi dobrocią i radością,
Pragnący nawrócenia grzeszników,
Pragnący zjednoczenia chrześcijan,
Pragnący nawrócenia pogan,
Miłośniku umartwienia i pokuty,
Przykładzie posłuszeństwa,
Miłośniku ubóstwa i prostoty,
Wzorze anielskiej czystości,
Obrońco dobrych obyczajów,
Głosicielu odrodzenia narodu polskiego,
Obrońco wiary świętej,
Apostole prasy katolickiej,
Apostole dobrego przykładu,
Wzorze znoszenia cierpień,
Przykładzie przebaczenia wrogom,
Umacniający współwięźni6w na duchu,
Ofiarujący swe życie za rodzinę,
Spieszący z kapłańską posługą skazańcom,
Męczenniku Oświęcimia,
Chlubo polskiej ziemi,
Wsławiony po całym świecie,
Wielki nasz orędowniku w niebie,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami!

Módl się za nami, błogosławiony Maksymilianie,
abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się: Wszechmogący, miłosierny Boże, który serce bł. Maksymiliana rozpaliłeś miłością do Niepokalanej i uczyniłeś go wielkim Jej rycerzem i narzędziem do szerzenia Twego królestwa, rozpal i nasze serca podobną miłością i ofiarnością, abyśmy w życiu swoim szukali zawsze Twej chwały. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy, i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają, a zwłaszcza za nieprzyjaciółmi Koś

Czterdzieści siedem lat życia

Rozważanie na 1. niedzielę nowenny (8 VIII)

Granicami ludzkiego życia są poczęcie i śmierć.

Czas między tymi granicami wyznacza Bóg, a ludzie zliczają ten czas latami: miesiącami, dniami. Gdyby bł. Maksymilian Kolbe żył jeszcze dzisiaj, miałby 88 lat. Gdyby żył... tymczasem14 sierpnia br. mija 41 lat od jego śmierci. Przeżył więc na tej ziemi 47 lat.

Światło dzienne ujrzał 8 stycznia 1894 r. w Zduńskiej Woli pod Pabianicami. Jego rodzice: Juliusz i Maria z domu Dąbrowska, byli z zawodu tkaczami. Na chrzcie św. otrzymał imię Rajmund. W r. 1901 wraz ze swym bratem Franciszkiem wstąpił do małego seminarium ojców franciszkanów we Lwowie. W r. 1910 rozpoczął nowicjat zakonny. Dzięki swoim wybitnym zdolnościom i wzorowemu życiu zakonnemu przełożeni wytypowali go na studia do Rzymu. Maksymilian - takie imię otrzymał podczas obłóczyn zakonnych - uzyskał w wiecznym mieście doktoraty z filozofii i teologii i w r. 1918 przyjął święcenia kapłańskie. Jeszcze jako kleryk założył wraz z kilkoma współbraćmi stowarzyszenie religijne zwane Rycerstwem Niepokalanej (Militia Immaculatae), poświęcone głoszeniu chwały Bożej za wzorem i z pomocą Niepokalanej Matki Chrystusa. Po powrocie do Polski pracował jako profesor seminarium w Krakowie i rozwijał swój apostolat maryjny, zakładając miesięcznik "Rycerz Niepokalanej", który miał podtrzymywać łączność członków stowarzyszenia, a równocześnie rozszerzać cześć Matki Bożej i bronić prawd wiary. W r. 1927 założył klasztor Niepokalanów, w którym oprócz wydawnictwa, rozwiniętego na miarę ówczesnych osiągnięć technicznych, zorganizował małe seminarium misyjne, by przygotować w nim kadrę nowych rycerzy-misjonarzy. Pragnąc otworzyć podobne placówki w innych krajach, zwłaszcza na terenach misyjnych, w przekonaniu, że słowo drukowane powinno służyć sprawie ludzkiego zbawienia, podjął w r. 1930 wyprawę na Daleki Wschód. Zamierzał osiedlić się w Syrii, w Chinach, w Indiach, w rezultacie zatrzymał się w Nagasaki w Japonii, gdzie zorganizował "Ogród Niepokalanej" (Mugenzai no Sono), misję, małe seminarium. W miesiąc po wylądowaniu w Nagasaki wydał pierwszy numer - "Rycerza" w wersji japońskiej (Mugenzai no Seibo no Kishi). W r. 1936 przełożeni odwołali o. Maksymiliana z Japonii i powierzyli mu obowiązki gwardiana w Niepokalanowie. Tu bez reszty oddał się działalności apostolskiej przez liczne publikacje religijne. Myślał o własnym lotnisku, rozpoczął uruchamianie radiostacji, położył fundamenty pod świątynię. Tuż przed wojną liczba mieszkańców jego klasztoru-wydawnictwa przekraczała 700. Druga wojna światowa zatrzymała wspaniały rozwój dzieł o. Maksymiliana. Pod koniec września wraz z licznymi braćmi został aresztowany i wywieziony do obozu w Lamsdorf w Niemczech, później do Amtitz i Ostrzeszowa. W święto swej Niepokalanej Patronki, 8 grudnia, został zwolniony. Ponowne aresztowanie 17 lutego 1941 r. poprowadziło go przez "Pawiak" - do Oświęcimia, dokąd przybył transportem 28 lub 29 maja. W czasie od 28 lipca do 1 sierpnia w odwet za zbiegłego więźnia reżim obozowy zażądał tycia dziesięciu więźniów. O. Maksymilian dobrowolnie zgłosił się na śmierć głodową w miejsce nieznanego człowieka, ojca rodziny. W bunkrze-głodowym pocieszał konających i jednał ich z Bogiem. W wigilię Wniebowzięcia NMP, 14 sierpnia 1941 r., został dobity zastrzykiem trucizny. Jego zwłoki zostały spalone w krematorium. Dnia n października 1971 r. Ojciec święty Paweł VI ogłosił go błogosławionym.

Przeminęły dni życia o. Maksymiliana. Ich liczbę niemal dokładnie podaje jego obozowy numer: 16 670. Oczywiście jest to przypadkowy splot okoliczności, podobnie jak w wypadku tej samej liczby lat życia bł. Maksymiliana i Rudolfa Hossa, komendanta obozu w Oświęcimiu. Z dni i lat, czasem radosnych, czasem smutnych, ale pełnych zasług, Błogosławiony ułożył niczym z paciorków żywy różaniec swego życia, zdobywając w ten sposób koronę białą, czerwoną i złotą.