1. Geneza

Dzieło Pomocników Maryi zostało zapoczątkowane listem pasterskim Kard. Stefana Wyszyńskiego z dnia 26 VIII 1969 r., zatytułowanym "Prymas Polski wzywa ludzi dobrej woli do pomocy Kościołowi i chrześcijańskiej Ojczyźnie przez Bogurodzicę, Matkę Kościoła". W nurt dzieła włączają, się wkrótce biskupi, kierując w powyższej sprawie listy do kapłanów i do wiernych (9-10 II 1972). W listach tych zawarta jest cała ideologia nowego ruchu, który w pewnym stopniu stał się spadkobiercą idei głoszonych i żywych w naszym kraju, zwłaszcza przed ostatnią wojną, w ruchu Rycerstwa Niepokalanej.

Ruch Pomocników powoli zapuszcza korzenie w glebie polskiej duchowości maryjnej. Wyrasta z potrzeby naszych czasów, w których Kościół, zgodnie z jego dynamiczną wizją ukazaną nam na Soborze Watykańskim 11, realizuje swoje zadania przy czynnym udziale wszystkich swoich członków. Udział ten zakłada oddanie się i upodobnienie do Maryi. Wówczas pomoc świadczona Kościołowi i apostolstwo staje się bardziej skuteczne.

Rok 1979, trzeci rok przygotowania się na uroczystość 60.Q-lecia Jasnej Góry, był poświęcony dziełu Pomocników. Episkopat skierował w powyższej sprawie ponownie dwa listy do wiernych (przed 3 maja i 26 sierpnia). W tymże roku urządzono ogólnopolską Pielgrzymkę Pomocników Kościoła na Jasną Górę. Liczny w niej odział członków ruchu wykazał, że cieszy się on dużym zainteresowaniem wśród wiernych. W r. 1980 odbyła się młodzieżowa pielgrzymka Pomocników do Rzymu w liczbie 48 osób. W r. 1984 dzieło Pomocników święciło swój mały jubileusz 15-lecia istnienia i pracy. W uroczystość patronalną ruchu, 26 sierpnia, Ks. Prymas w swoim kazaniu na Jasnej Górze przypomniał główne założenia ideowe ruchu.

2. Założenia ideowe

W ruchu Pomocników Maryi, Matki Kościoła, dostrzegamy trzy istotne jego cechy: maryjność, kościelność i ideę pomocniczości. Maryjność polega na głębokiej więzi z Matką Kościoła. Pomocnicy oddają się w Jej macierzyńską niewolę miłości za Kościół, aby stawać się w jej rękach skutecznym narzędziem w budowaniu Królestwa Bożego na ziemi. Kościelność ruchu wyrasta z poczucia odpowiedzialności za sprawy Kościoła, którego Maryja jest Matką. Powyższa cecha harmonizuje z dynamiczną wizją Kościoła, jaką nam ukazał ostatni Sobór Watykański. W świetle powyższej wizji wszyscy członkowie Kościoła są i przedmiotem i podmiotem jego samorealizacji. Pomocnicy czynią to jednak z pełną świadomością i z inspiracji maryjnej. Maryja jest dla nich wzorcem w działaniu apostolskim. Natomiast pomocniczość ruchu polega na pełnym gotowości służeniu pomocą Maryi w wypełnianiu zadań, zleconych Jej przez Syna z Krzyża. Gotowość współdziałania z Maryją w potrzebach Kościoła, Ojczyzny i każdego człowieka charakteryzuje postawę życiową Pomocników.

3. Struktura organizacyjna

Dzieło Pomocników Maryi nie tworzy struktur organizacyjnych; jest ruchem religijno-kościelnym, którego głównym tworzywem jest idea służenia Maryi w budowaniu Kościoła-Królestwa Jej Syna na ziemi. Na miarę zaangażowania się w to budowanie można wyróżnić trzy kręgi Pomocników. Najszerszy krąg stanowią wszyscy katolicy polscy jako wspólnota narodowa, która na głos swoich pasterzy współdziała modlitwą i czynem apostolskim w realizacji programów duszpasterskich. Drugi krąg - to poszczególni katolicy, oddani klatce Boskiej i z tego tytułu pomagający Jej na różnych płaszczyznach życia chrześcijańskiego. Trzeci krąg - to zespoły Pomocników, którzy działają wspólnie, najczęściej w ramach parafii.

Ruch Pomocników jest jeszcze in statu fieri; w pracy szuka swego samookreślenia i form działania. Proces formacji jego członków dokonuje się w ramach comiesięcznych spotkań modlitewnych.

Krajowym duszpasterzem ruchu Pomocników był od r. 1974 Ks. prof. Marian Piątkowski z Poznania. Od r. 1984 pełni tę funkcję Ks. Józef Buchajewicz (Izabelin k. Warszawy, ul. 3 Maja 40/42). W poszczególnych diecezjach pracę organizują i pro wadzą wyznaczeni do tego celu referenci, którym zlecono troskę o dalszy rozwój ruchu.

"Jasna Góra" nr 8/1985

Literatura:

• Pomocnicy Matki Kościoła, Rzym 1974.
• Bp Bolesław Pylak, Ruch Pomocników Maryi, Matki Kościoła i jego eklezjologiczny fundament, Zeszyty Nauk. 17 (1974) nr 3 (67) s. 79-91.