W roku ubiegłym Niepokalanów obchodził 60-lecie swego istnienia. Dziękowaliśmy Bogu przez Niepokalaną za otrzymane łaski, zwłaszcza za to, że i dawniej, i dziś - choć w odmiennych warunkach i przy użyciu różnych środków - mogliśmy i możemy szerzyć, zgodnie z naszym powołaniem, Rycerstwo Niepokalanej (MI). Pobudzaliśmy siebie i innych do wykorzystania bogatej spuścizny św. Maksymiliana M. Kolbego, założyciela.

Jesienią (19-24 X i 9-14 XI) odbyły się w Niepokalanowie a wcześniej, również w dwóch seriach, w Łagiewnikach (Łódź), tzw. kapituły duchowe z udziałem wszystkich profesów Prowincji Matki Bożej Niepokalanej, do której należy Niepokalanów. Miały one na celu poznać bliżej dziedzictwo Kolbiańskie i przedyskutować, jak marny je dziś wykorzystać w uświęcaniu i apostolstwie franciszkańskim. Główne tematy to: Paschalny wymiar życia zakonnego (o. M. Sulej), Mariologia współczesna (o. A. Buzor), Wspólnota konwentualna (o. S. Bartoszewski), Posłuszeństwo zakonne w świetle poświęcenia się Niepokalanej (o. A. Szczesiul), Apostolstwo Prowincji w świetle pism, przykładu i planów św. Maksymiliana (o. B. Dyczewski), Rycerstwo Niepokalanej w naszym zakonnym życiu i apostolstwie (o. P. Sotowski). Nad pomyślnym przebiegiem tych kapituł czuwał ich organizator o. Mariusz Paczóski, prowincjał. Zakończyliśmy je odnowieniem ślubów zakonnych i poświęceniem się Niepokalanej.

W ciągu roku 1987 odbyło się w Niepokalanowie kilkanaście serii rekolekcji dla Rycerstwa Niepokalanej. W większości uczestniczyła w nich młodzież - w dwóch seriach (2-14 II) w czasie ferii zimowych i w pięciu seriach podczas wakacji letnich (29 VI - 1 VIII). Szczególnie udane były, na początku sierpnia rekolekcje dla rodzin MI. Rekolekcje te były zazwyczaj 6-dniowe i kończyły się wzmocnieniem więzi z Niepokalaną. Nadto organizowano parodniowe spotkania animatorów MI (np. w dniach 24-26 IV dla 92 osób z 48 parafii). Największy wkład w przeprowadzenie tych rekolekcji i spotkań wnieśli o. Stanisław Piętka, asystent prowincjalny Ml, i br. Innocenty Wójcik, kierownik Archiwum MI w Niepokalanowie. Całością kierował o. Fabian Piętka, gwardian Niepokalanowa i dyrektor narodowy MI.

Napływali licznie do Niepokalanowa pielgrzymi i turyści - ich liczba w ciągu roku idzie w setki tysięcy - by modlić się w naszym sanktuarium Niepokalanej Wszechpośredniczki Łask, zwiedzić Salę Pamiątek po św. Maksymilianie i obejrzeć Panoramę Tysiąclecia jak również Misterium Męki Pańskiej. W Sali Pamiątek jest wystawa naszego świętego, której myśl przewodnią wyrażają słowa: "Polak, który chciał być świętym jak największym i uświęcić jak najprędzej cały świat przez Niepokalaną". Wielu korzysta u nas z posługi sakramentalnej. Wielu też zapisuje się do Rycerstwa Niepokalanej. Coraz więcej widzi się w naszym sanktuarium pielgrzymów z zagranicy.

W Niepokalanowie odbyły się różne spotlcania z archidiecezji warszawskiej, m.in. spotkanie młodzieży z Prymasem Polski w dniu 27 września. Urządzono też liczne zjazdy duszpasterskie, regionalne i ogólnopolskie.

Jak co roku obchodziliśmy Niedzielę MI, przypadającą w pierwszą niedzielę maja (w [1987] r. 3 V), oraz Ogólnopolski Dzień Modlitwy MI w ostatnią niedzielę lipca (w [1987] r. 26. VII), [20]który przypomina nam ofiarę oświęcimską św. Maksymiliana. Przybyły z różnych stron kraju liczne delegacje Rycerstwa Niepokalanej. Z 25 na 26 lipca odbyło się całonocne czuwanie (ze Mszą św. i Drogą Krzyżową), którym kierował ks. Benon Kaczmarek z Bydgoszczy, zasłużony krzewiciel MI.

Oficjalne uroczystości jubileuszowe rozpoczęły się 14 i 15 sierpnia, w święto św. Maksymiliana Marii i uroczystość Wniebowzięcia NMP. Przewodniczył bp Bohdan Bejze, sufragan łódzki, wielki czciciel Świętego, pochodzący z jego rodzinnych Pabianic. 14 VIII w homilii mówił o Niepokalanowie. O. Kolbe uczynił ze swego klasztoru katolicki ośrodek słowa drukowanego. "Ale Bóg jest tak wielki, że stało się coś więcej, aniżeli wymarzył sobie św. Maksymilian. Oto Niepokalanów stał się także ośrodkiem modlitwy, jednym z najbardziej żywotnych w skali całego naszego kraju". Ks[iądz] Biskup wyraził życzenie, "by Maksymilianowski program życia był coraz gruntowniej i powszechniej rozumiany i urzeczywistniany".

W dniach 17-18 października odbył się I Krajowy Kongres Rycerstwa Niepokalanej z okazji 70-lecia naszego ruchu. Przybyło parę tysięcy członków. W pierwszym dniu wygłoszono dwa referaty: Rycerstwo Niepokalanej wczoraj i dziś (o. S. Piętka) i Aspekty teologiczne oddania się Niepokalanej według nauki św. Maksymiliana (o. A. Buzor), a starsi zakonnicy opowiedzieli, jak to było w Niepokalanowie za czasów Założyciela. Przez całą noc trwało modlitewne czuwanie. Homilie w dniu 18 października poruszyły żywotne sprawy MI: Niepokalana przewodniczką w naszym pielgrzymowaniu przez świat, MI w życiu wspólnoty klasztornej, MI pomaga odnaleźć drogę życiową, MI w życiu parafii, MI współdziała w nauczaniu wiary i moralności chrześcijańskiej, MI w życiu rodziny, Modlitwa źródłem uświęcenia się i apostolstwa w duchu Ml. Głównej Mszy św. koncelebrowanej i nabożeństwu różańcowemu przewodził o. Mariusz Paczóski, prowincjał.

W roku jubileuszowym Niepokalanowa 13 naszych braci zakonnych obchodziło złoty jubileusz profesji zakonnej. 22 listopada, kiedy wspominaliśmy faktyczne otwarcie Niepokalanowa, dokonane przed 60 laty w święto Ofiarowania NMP, czterech młodych zakonników złożyło śluby wieczyste, a 8 grudnia uczyniło to 12 kleryków franciszkańskich studiujących w Łagiewnikach (Łódź).

Zeszłoroczne święto Niepokalanego Poczęcia NMP przeżyliśmy wszyscy bardzo uroczyście jako Dzień Wdzięczności wobec dobrego Boga za 70 lat istnienia i działalności Rycerstwa Niepokalanej oraz za 60 lat Niepokalanowa. Uroczystościom przewodniczył kard. Józef Glemp, Prymas Polski. Na ten Dzień Wdzięczności przygotowaliśmy się Nowenną do Niepokalanej, w czasie której nauki głosił o. S. Piętka, asystent MI.

Z Rzymu otrzymaliśmy orędzie od o. Alfonsa Zingarini, dyrektora generalnego Rycerstwa Niepokalanej. Wezwał nas, by jeszcze więcej zaangażować się w modlitwie, studium i apostolstwie "ze względu na mnożące się we współczesnym świecie, nawet wśród katolików, liczne błędy i dewiacje, często bardziej podstępne i szatańskie niż te, które napotkał w swoim czasie św. Maksymilian i dla których przezwyciężenia założył MI". Główny wysiłek mamy skupić na ściślejszym i bardziej konsekwentnym oddaniu się Niepokalanej. Mamy lepiej zrozumieć i docenić MI oraz przedstawiać ją dzisiejszym ludziom w sposób aktualny i pociągający.

Za wszystko Bogu przez Niepokalaną dzięki!