Główne zadanie Rycerstwa Niepokalanej

"Ujrzała tedy niewiasta, że dobre było drzewo... i piękne dla oczu i na wejrzenie rozkoszne; i wzięła z owocu jego, i jadła, i dała mężowi..." Tak zaczął się dramat człowieka. Nieposłuszeństwo. Bóg powiedział wyraźnie: "Z każdego drzewa rajskiego jedz; ale z drzewa wiadomości dobrego i złego nie jedz...".

Pan Bóg błogosławił narodowi wybranemu za wierność prawu. Długie lata cieszył się pokojem. Gdy jednak zaczął się sprzeniewierzać, gdy lekceważył prawo Boże, spadały na niego klęski. Częstokroć klęski przerażające.

Nowy Testament jest bogaty w hasła nawołujące do wierności prawu Bożemu. św. Jan głosi: "...miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie" (J 5,3).

Św. Maksymilian zakładając Rycerstwo Niepokalanej umieścił na czołowej stronie Dyplomika następujące słowa: "Ona zetrze głowę twoją". Ona, Niepokalana, zetrze głowę szatana, odwiecznego wroga posłuszeństwa Bogu. Dlatego nauka św. Maksymiliana jest nauką posłuszeństwa. Motorem jego życia były słowa Niepokalanej: "Oto ja służebnica Pańska...".

Zapytany, jaki ma ideał, odpowiedział: "Pragnę zdobyć cały świat dla Chrystusa przez Niepokalaną". A w jaki sposób? Otóż mamy przypominać sobie i innym: po co żyjemy? Żyjemy po to, by spełnić wolę Bożą tak jak Chrystus, jak Niepokalana. Dla nas wola Boża jest jasna: przykazania Boże, kościelne i w najszerszym pojęciu obowiązki stanu. Aby tę wolę Bożą wypełnić dobrze, mamy oddać się Niepokalanej. Ona jest Pośredniczką wszystkich łask, Ona nam dopomoże. Chodzi o to, byśmy byli wiernymi narzędziami w Jej ręku, by Ona mogła nami swobodnie dysponować. Mamy pytać Niepokalaną w różnych okolicznościach życia: Jak byś Ty, Niepokalana, postąpiła na moim miejscu... Mamy po prostu starać się sprawiać dobremu Bogu szlachetnym życiem same radości... Św. Maksymilian wyraził tę ideę jeszcze w innych, bardzo refleksyjnych słowach: "Mamy stać się jakby Niepokalaną. Najistotniejszą częścią takiego przeistoczenia jest naszej do jej woli dostosowanie, zjednoczenie". W tym zawiera się - podkreślał - "ubóstwienie człowieka aż do Boga-Człowieka przez Matkę Boga-Człowieka". To znaczy, właśnie świat zmarializować, aby go odmaterializować, to znaczy - według wypowiedzi Jana Pawła II w czasie pobytu w Niepokalanowie - zło zwyciężać dobrem. To jest główne zadanie Rycerstwa Niepokalanej.

Droga przez Niepokalaną, droga bezgranicznego oddania się Niepokalanej i wiernego wypełniania Jej woli prowadzi najlepiej do upodobnienia się do Chrystusa, do wspanialej realizacji naszego celu na ziemi.

Dusze oddane Niepokalanej, członkowie Rycerstwa Niepokalanej obejmują swą gorliwością wszystkie dostępne tereny działania: włączają się do akcji trzeźwości, do walki z dzieciobójstwem, wspierają biednych, odwiedzają chorych, więźniów, w miarę możliwości zapobiegają niszczeniu mienia społecznego itd.

Działalność zewnętrzna Rycerstwa Niepokalanej pozostaje jednak drugoplanowa. Najważniejszą, najistotniejszą sprawą będzie zawsze wierne spełnianie woli Niepokalanej. Jej wola bowiem jest zjednoczona z wolą Bożą najdoskonalej. Ona na akcję Bożą odpowiedziała najwspanialszą reakcją. Jej wola nigdy, nawet na moment, nie odchyliła się od woli Bożej. Dlatego też św. Maksymilian naśladując Niepokalaną zamknął całą istotę świętości w następującej formule: w = W. Małe «w», to nasza wola, duże «W» to wola Boża. Między naszą wolą a wolą Bożą ma być zawsze znak równości, czyli posłuszeństwo. Ewangelia Chrystusowa to ewangelia posłuszeństwa. Tę ewangelię wprowadzał w życie św. Maksymilian przez Niepokalaną, przez całkowite oddanie się Jej, czyli przez doskonałe nabożeństwo do Niej. Zanik posłuszeństwa, osłabienie wiary mają swe podłoże właśnie w zaniedbaniu nabożeństwa do Niepokalanej. To niebezpieczeństwo dostrzegał św. Maksymilian, dlatego głosił z zapałem: Jedyny ratunek w Niepokalanej! Trzeba Jej się oddać całkowicie i uzgadniać zawsze swoją wolę z Jej wolą. Ta droga prowadzi najlepiej do upodobnienia się do Chrystusa. Oddajmy się Niepokalanej - podkreślał Święty - bo Pan Jezus oddał się Jej pierwszy. Naśladowanie Pana Jezusa jest całą naszą filozofią. Wtedy zrealizujemy nasz cel na ziemi najlepiej.

Oddanie się Niepokalanej w praktyce życia codziennego

Co to znaczy oddać się Niepokalanej? - Oddać się Niepokalanej, to złożyć Jej dar z samego siebie czyli oddać Jej swą wolę, poświęcić Jej wszystkie myśli, słowa, uczynki, życie, śmierć i wieczność.

W jaki sposób oddać się Niepokalanej? - Wystarczy jeden akt woli, by stać się własnością Niepokalanej. Jednak trzeba przygotować się do aktu oddania serdeczną modlitwą. Podczas przygotowania uprzytomnić sobie: Oddaję się całkowicie Niepokalanej, mam być Jej rzeczą i własnością. Ona obdarza szczególną miłością tych, którzy się Jej oddają. Wiem, komu zaufałem. Ona jest dobra, potężna, jest Wszechpośredniczką łask. Ze swej strony przyrzekam wierność. Będę sumienny w zachowywaniu przykazań Bożych, kościelnych i obowiązków stanu, które są szczegółowo podane w katechizmie. W tym wszystkim jest wola Niepokalanej. Postaram się, by każda moja myśl, modlitwa, szczególnie modlitwa różańcowa, każda praca, całe moje postępowanie były Jej miłe. Przed każdą czynnością zapytam: Jak byś Ty, Matko, postąpiła na moim miejscu? Gdy zbłądzę, zaraz Ją przeproszę aktem żalu. Najbliższą czynność wykonam najdoskonalej. Będzie ona aktem wynagrodzenia za winę.

Po takim przygotowaniu należy przystąpić do spowiedzi i Komunii św. (najlepiej w jedno ze świąt Matki Bożej), a potem z Cudownym Medalikiem na szyi uklęknąć przed obrazem czy figurą Niepokalanej i oddać się Jej z całą gorliwością jako rzecz i własność. Można się posłużyć aktem oddania ułożonym przez św. Maksymiliana albo wyrazić ten akt własnymi słowami, pamiętając, że całkowite oddanie się Niepokalanej to nie tylko ceremonia, ale wydarzenie. Cudowny Medalik, przez który Niepokalana udziela wiele nadzwyczajnych łask, jest znakiem zewnętrznym całkowitego oddania się Jej.

Akt oddania będzie miał wpływ na nasze życie, gdy co pewien czas będzie odnawiany, np. po każdej Komunii św., przed i po pracy, w trudnościach życia itp. Wśród aktów strzelistych mogą być takie:

Matko moja, Twoim jestem, Ty mną rozporządzaj! Dla Ciebie ta praca, dla Ciebie ten dzień... Do najkrótszych aktów odnowienia oddania należy Imię Maryja, wypowiedziane słowem, myślą czy sercem.

Przez oddanie się Niepokalanej spełniliśmy Jej najgorętsze pragnienie. Sprawiliśmy Jej największą radość. Kto dokonuje tego aktu, ten dochodzi do wielkiej świętości, przynosi Bogu największą chwałę.