Wspomnienia z okazji 60-lecia Niepokalanowa

Przybyliśmy do Niepokalanowa, aby tu po raz pierwszy przeprowadzić wizytację kanoniczną; jest to bowiem konwent nowoerygowany indultem apostolskim z dnia 29 X 1927. Terytorium pod budowę Konwentu ofiarował wspaniałomyślnie i bezinteresownie Książę Drucki Lubecki, właściciel Teresina. Budowa rozpoczęła się z końcem października 1927 r. i na zimę już tu Bracia nasi zamieszkali. Wygląd Klasztoru i kościółka jest bardzo skromny, gdyż tak dom, jak i kaplica są drewniane, ale dość obszerne, i z każdym miesiącem przybywają nowe zabudowania. W tej chwili buduje się właściwy dom mieszkalny. Dopomagali w budowie tutejsi mieszkańcy również bezinteresownie, i Braci naszych otaczają oni szczególniejszymi względami.

Rodzinę zakonną tutejszego konwentu tworzą: O. Maksymilian Kolbe, gwardian i administrator wydawnictwa "Rycerz Niepokalanej", który zarazem jest Magistrem Braci Nowicjuszów, i O. Alfons Kolbe, redaktor "Rycerza" i prokurator; 28 Braci, w tym jeden profes solemny, 13 nowicjuszów, 6 oblatów i 6 aspirantów. Duch zakonny tu bardzo dobry. Gorliwość Ojców - wielka, zwłaszcza wybija się kult do Najśw. Panny Niepokalanej, umiłowanie prostoty zakonnej i ubóstwa franciszkańskiego. Pomiędzy Ojcami i Braćmi - zgoda i miłość braterska wzorowa. Wszystkie ćwiczenia duchowne według naszych ustaw ściśle przestrzegane. Słowem jest to Konwent pod każdym względem wzorowy. I inaczej być nie może: powstał on bowiem z pobudek czysto ideowych, mianowicie dla szerzenia czci ku Niepokalanej przez wydawanie pisma pod tytułem "Rycerz Niepokalanej". Tej też idei tak Ojcowie, jak i Bracia oddali się całą duszą. Skutki tej pracy - widoczne; wystarczy wspomnieć, iż w niespełna jednym roku powstał konwent bez pomocy finansowej prowincji.

Miesięcznik "Rycerz Niepokalanej", znany nie tylko w Polsce, ale i za granicą, liczy obecnie 60 000 prenumeratorów, a spodziewać się można, że w przyszłym roku znacznie wzrośnie.

Stanu materialnego Konwentu szczegółowo opisywać nie będziemy; zajęłoby to i wiele miejsca, i czasu. Wykaz inwentarza - tak wydawnictwa, jak kaplicy i Konwentu - znajduje się w osobnej książce Inwentarz Niepokalanowa, przez nas przejrzanej i podpisanej. Wspomnimy tylko, że Drukarnia jest dość bogato wyposażona; posiada: 3 maszyny drukarskie, 1 pedałówkę, 3 motorki do popędu maszyn, falcówkę, motor Diesla, dwa noże introligatorskie do obcinania papieru itd. Cała obsługa wydawnictwa jest złożona wyłącznie z Braci zakonnych.

Książki rachunkowe tak wydawnictwa jak Konwentu są w porządku. Obrót od ostatniej wizytacji (gener[alnej]) wynosił w dochodach: 117 931 zł, 47 gr, w rozchodach 138 394 zł, 88 gr. Stan zatem kasy jest bierny - niedobór wynosi: 20 463 zł, 41 gr. Na niedobór ten składa się dług w Konwencie warszawskim i poznańskim, a tłumaczy się on przeniesieniem się Wydawnictwa z Grodna do Niepokalanowa, budową klasztoru i kaplicy, i ciągłymi, dalszymi inwestycjami.

Kochanym Ojcom i Braciom wyrażamy nasze pełne uznanie za gorliwą pracę w szerzeniu czci do Niepokalanej Matki, Patronki naszego Zakonu, za ich zaparcie się i poświęcenie [okładka, s. III]w tak trudnych warunkach. Prosimy Boga - za orędownictwem Niepokalanej Dziewicy - aby błogosławił im i nadal w tym zbożnym dziele, i życzymy by, Duch Seraficki, duch ubóstwa i ofiary, gorliwości i miłości, zawsze żywym płomieniem gorzał w ich sercach.

Opuszczamy Niepokalanów pełni radości w sercu, bo widzimy, że Pan Bóg w sposób nadzwyczajny opiekuje się naszą prowincją.

Błogosławieństwo Serafickiego Ojca, Kochani Ojcowie i Bracia, niech pozostanie zawsze z Wami.

Fr. Cornelius Czupryk, prowincjał
Fr. Wincentius sekretarz prowincjalny

Niepokalanów, 9 czerwca 1928