Orędzie wielkanocne

Nie udało się ludziom przywalić Jezusa z Nazaretu kamieniem grobowym (...).

Często budowniczowie świata, za który Chrystus chce umrzeć, usiłowali położyć kamień ostateczny na Jego grobie. Ale kamień pozostaje zawsze odwalony (...).

Kościół wciąż na nowo głosi zmartwychwstanie Chrystusa... Kościół głosi, że żyje Ten, który stał się naszą Paschą. Ten, który umarł na krzyżu, objawia pełnię życia. Niech także ten świat, który dzisiaj - niestety - na różne sposoby zdaje się pragnąć "śmierci Boga", usłyszy orędzie zmartwychwstania.

Wy wszyscy, którzy głosicie "śmierć Boga", którzy szukacie sposobu, by usunąć Boga z ludzkiego świata, wstrzymajcie się i pomyślcie, czy "śmierć Boga" nie niesie w sobie nieuchronnej "śmierci człowieka"!

Chrystus zmartwychwstał. On jest Kamieniem Węgielnym. Już raz próbowano odrzucić Go i pokonać, ze strażą i opieczętowanym kamieniem grobowym. Ale kamień ten został odwalony. Chrystus zmartwychwstał.

Nie odrzucajcie Go wy, którzy budujecie ludzki świat. Nie odrzucajcie Go wy, którzy w jakikolwiek sposób, w jakiejkolwiek dziedzinie budujecie świat dzisiejszy i jutrzejszy; którzy budujecie świat kultur i cywilizacji, świat ekonomii i polityki, świat nauki i informacji; którzy budujecie świat pokoju... lub wojny; którzy budujecie świat ładu... lub terroru. Nie odrzucajcie Chrystusa: On jest Kamieniem Węgielnym. Niech żaden człowiek Go nie odrzuca - bo każdy jest budowniczym swego losu: budowniczym lub niszczycielem swojego istnienia.

Chrystus zmartwychwstał pierwej, aniżeli anioł odwalił kamień grobowy. Potem objawił się jako Kamień Węgielny, na którym budują się całe dzieje ludzkości - i dzieje każdego z nas.

Umiłowani Bracia i Siostry! Z jakąż radością przyjmujemy ten dzień, tak bardzo oczekiwany. Z jakąż radością dzielimy się paschalnym orędziem my wszyscy, dla których Chrystus jest Kamieniem Węgielnym całego budowania.

Na mocy tego Węgielnego Kamienia, który jednoczy, budujemy naszą wspólną nadzieję z tymi braćmi w Chrystusie na Wschodzie i na Zachodzie, z którymi nie łączy nas jeszcze pełna wspólnota i jedność! Przyjmijcie od nas, drodzy Bracia, paschalny pocałunek pokoju i miłości. Niech Chrystus zmartwychwstały rozbudzi w nas jeszcze większe pragnienie tej jedności, o którą modlił się w przeddzień swojej męki! Nie przestawajmy o nią błagać wspólnie z Nim! Zaufajmy mocy krzyża i zmartwychwstania, która jest potężniejsza od słabości jakichkolwiek ludzkich podziałów!

Bracia umiłowani! Annuntio vobis gaudium magnum, ąuod est alleluja! (...).

Chrystus, "nasza Pascha", nie przestaje być Pielgrzymem, z nami razem, na drodze historii, którego spotkać może każdy, gdyż On nie przestaje być Bratem człowieka w każdej epoce i w każdym momencie (...).

Przyjmijcie Chrystusa zmartwychwstałego. Przyjmijcie Jego krzyż i to wszystko, co on przynosi człowiekowi i ludzkości: zbawienie, wolność i godność Bożych synów, życie, żywot nasz naprawiony, żywot wieczny.

(1980)