W dniu 31 marca [1982] r. Ojciec Święty Jan Paweł II podczas audiencji generalnej modlił się za Polskę:

Matko z Jasnej Góry!

Pragnę dzisiaj modlić się do Ciebie jako do Matki kultury polskiej. W taki sposób modlą się do Ciebie moi rodacy. W taki sposób myślą o Tobie ludzie kultury i w taki sposób Ciebie czczą. Dziękujemy Ci za to, że od początku - od pieśni Bogurodzica - pomogłaś wyrazić się polskiej duszy; za to, że pomogłaś nam poprzez dzieła kultury, literatury, nauki i wielu sztuk, tworzyć te treści i wartości, którymi żywią się pokolenia, dzięki którym mogliśmy przetrwać nawet w najcięższych próbach dziejowych. Biskupi polscy piszą: Zasadnicze znaczenie dla zaistnienia ugody społecznej mają religia i kultura. Dlatego konieczne jest zabezpieczenie pełnej wolności dla życia religijnego i rozwoju kultury. W religii i kulturze człowiek wyraża się jako istota rozumna i wolna. Wolność też jest warunkiem obojga. W szczególności jest ona warunkiem prawdziwej kultury, przez którą naród żyje swym autentycznym życiem. Gdy zaś chodzi o życie, któż głębiej je odczuwa jak matka dziecka? Dlatego Tobie, Matko Jasnogórska, zawierzam w sposób $zczególny dziś i jutro ojczystej kultury - niech przedłuża się w niej i rozwija coraz pełniej życie narodu.