Katechizm katolicki
Dlaczego nazywamy Pana Jezusa naszym Odkupicielem?
Pana Jezusa nazywamy naszym Odkupicielem, gdyż On odkupił nas z niewoli grzechu i pojednał z Bogiem.
Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a dostępują usprawiedliwienia darmo, z Jego łaski, przez odkupienie, które jest w Chrystusie Jezusie (Rz 3,23-24).
W jaki sposób Chrystus dokonał dzieła Odkupienia?
"Dzieła Odkupienia ludzi... dokonał Chrystus Pan głównie przez paschalne misterium swojej błogosławionej Męki, Zmartwychwstania i chwalebnego Wniebowstąpienia. Przez to misterium «umierając, zniweczył naszą śmierć, i zmartwychwstając, przywrócił nam życie» (Prefacja Wielkanocna)" (Sobór Watykański II: SC 5). "Odkupienie wychodzi z Krzyża i spełnia się w Zmartwychwstaniu" (Jan Paweł II, 3 IV 1983).
Z waszego, odziedziczonego po przodkach, złego postępowania zostaliście wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy (1 P 1,18-19).
Dlaczego dziełu odkupieńczemu Jezusa dajemy nazwę: misterium paschalne?
Dziełu odkupieńczemu Jezusa dajemy nazwę: misterium paschalne (tajemnica wielkanocna), gdyż Pan Jezus umarł na krzyżu dla naszego zbawienia w przeddzień święta Paschy, które Żydzi obchodzili na pamiątkę wybawienia z niewoli egipskiej, ocaleni od zagłady dzięki krwi baranka. Owo wybawienie Żydów było figurą (zapowiedzią) zbawienia wszystkich ludzi, jakiego dokonał Chrystus, "Baranek Boży, który gładzi grzechy świata" (J 1,29; por. Ap 5,9-10). Św. Paweł pisze wprost: Chrystus bowiem został złożony w ofierze jako nasza Pascha (1 Kor 5,7).
Jak Sobór Watykański II wyjaśnia tajemnicę Odkupienia?
Sobór w konstytucji duszpasterskiej o Kościele uczy: "Niewinny Baranek krwią swoją dobrowolnie wylaną wysłużył nam życie [250]i w Nim Bóg pojednał nas z sobą i między nami samymi oraz wyrwał z niewoli szatana i grzechu, tak że każdy z nas może wraz z Apostołem powiedzieć: Syn Boży «umiłował mnie i wydał siebie samego za mnie» (Ga 2,20)" (G[S] 5, 22).
Czy Jezus musiał cierpieć na krzyżu i umrzeć, aby nas zbawić?
Nie, Jezus nie musiał tak strasznie cierpieć i umrzeć, aby nas zbawić. Jedna kropla Jego Boskiej krwi była "zdolna świat ten cały oczyścić z wszystkich zbrodni, które go skalały", jak pisze św. Tomasz z Akwinu. Jezus dobrowolnie przyjął śmierć krzyżową, aby w ten sposób pokazać nam, jak bardzo nas kocha i jak straszną obrazą Boga i nieszczęściem dla człowieka jest grzech.
Czy więc Odkupienie ogranicza się do zadośćuczynienia sprawiedliwości Bożej za grzechy ludzi?
"Boski wymiar Odkupienia - jak uczy Papież Jan Paweł II - nie urzeczywistnia się w samym wymierzeniu sprawiedliwości grzechowi, ale w przywróceniu miłości, tej stwórczej mocy w człowieku, dzięki której ma on znów przystęp do owej pełni życia i świętości, jaka jest z Boga. W ten sposób Odkupienie niesie w sobie całą pełnię objawienia miłosierdzia". (Encyklika o Miłosierdziu Bożym: 7).
A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie (J 12,32).
Czy Jezus umarł za wszystkich ludzi?
Tak, Jezus umarł za wszystkich ludzi i dlatego jest Odkupicielem każdego człowieka.
Chrystus Jezus wydał siebie samego na okup za wszystkich (1 Tm 2,6).
Za wszystkich umarł (Chrystus) (2 Kor 5,15).
Czy więc wszyscy ludzie dostępują zbawienia?
Zbawienia dostępują wszyscy ci, którzy korzystają ze środków, jakie Jezus Chrystus ustanowił w swoim Kościele, żeby ludzie mogli przyswoić sobie zasługi Jego męki i śmierci. Tymi środkami są nade wszystko sakramenty, zwłaszcza Chrzest i Eucharystia.
Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony (Mk 16,16).
Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym (J 6,54).
Jak przeżywamy tajemnicę Odkupienia we Chrzcie i w Eucharystii?
Św. Paweł uczy, że "my wszyscy, którzyśmy otrzymali chrzest,... zostaliśmy zanurzeni w śmierć Chrystusa..., abyśmy i my wkroczyli w nowe życie - jak Chrystus powstał z martwych..." (Rz 6,3-4). We Mszy św. Chrystus ponawia w sposób bezkrwawy swą ofiarę wielkopiątkową. "Ilekroć na ołtarżu sprawowana jest ofiara krzyżowa, w której «na Paschę naszą ofiarowany został Chrystus» (1 Kor 5,7), dokonuje się dzieło naszego odkupienia" (Sob. Wat. II: LG 3).
Więc tajemnica Odkupienia odgrywa ogromną rolę w życiu Kościoła?
Tak, "Kościół trwa w kręgu Tajemnicy Odkupienia, która stała się najgłębszą zasadą jego życia i jego posłannictwa". Tak pisze Jan Paweł II dodając: "Kościół nie przestaje przeżywać jego śmierci na Krzyżu i Jego Zmartwychwstania. Są one treścią codziennego życia Kościoła" (Encyklika Odkupiciel człowieka: 7).
Kiedy w szczególny sposób czcimy tajemnicę Odkupienia?
Tajemnicę Odkupienia czcimy w szczególny sposób podczas Świętego Triduum Paschalnego, zwłaszcza w Wielki Piątek Męki Pańskiej, kiedy to adorujemy uroczyście krzyż, na którym zawisło zbawienie świata.
Jaki jest znak naszej wiary?
Od początku chrześcijaństwa znakiem naszej wiary i godłem zbawienia jest krzyż. Na cześć Jezusa ukrzyżowanego żegnamy się w formie krzyża. W domach chrześcijańskich na naczelnym miejscu znajduje się krucyfiks. Kłaniamy się przed krzyżem przydrożnym, dziękując Jezusowi za Odkupienie.
Jaką postawę, wobec Odkupiciela świata wskazał nam Ojciec Święty?
Jan Paweł II w swej pierwszej encyklice pt. Odkupiciel człowieka wezwał: "Jeden zwrot ducha, jeden kierunek umysłu, woli i serca: do Chrystusa Odkupiciela człowieka, do Chrystusa Odkupiciela świata. Ku Niemu kierujemy nasze spojrzenie powtarzając wyznanie św. Piotra: «Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa żywota wiecznego», bo tylko w Nim, Synu Bożym, jest nasze zbawienie" (RH 7). A ogłaszając Jubileusz Odkupienia w 1983 r. rzucił hasło: "Otwórzcie drzwi Odkupicielowi!".