Dzięki łasce Boga wszechmogącego rozpoczynamy 61 rok wydawania "Rycerza Niepokalanej". Pierwszy numer ukazał się w styczniu 1922 roku w Krakowie. Pismo, trzykrotnie zamykane, odradzało się. Przed wojną wychodziło 18 lat. W czasie okupacji wydrukowano jeden podwójny numer, za który Założyciel i jego dwaj kolejni redaktorzy zapłacili więzieniem i pobytem w obozie koncentracyjnym. W kilka miesięcy po odzyskaniu wolności "Rycerz" zjawił się wśród czytelników i przez prawie 8 lat służył jak przedtem Niepokalanej Matce Bożej i Kościołowi. Od grudnia 1952 roku rozpoczęła się jego długa nieobecność.

W czasie beatyfikacji o. Maksymiliana (1971) miesięcznik odrodził się w Rzymie - jego czytelnikami są do dziś emigranci polscy.

Dopiero po sierpniowym wstrząsie 1980 roku "Rycerz" wychodzi znowu w Polsce, a nawiedzając swoich dobrych, wypróbowańych przyjaciół i czytelników, niesie im z sobą zapowiedż lepszego jutra jako znak wolności i prawdy. Pozostał nadal w tradycyjnej, franciszkańsko-ubogiej szacie, w nakładzie o wiele za małym w porównaniu ze zgłoszonym zapotrzebowaniem. Zgodnie ze wskazówką bł. Maksymiliana będzie on starał się docierać do młodych i starszych, wierzących i niewierzących, do najuboższych i nieszczęśliwych, aby wszystkim opowiadać o dobroci Niepokalanej Dziewicy oraz głosić prawdy Boże.

"Rycerz Niepokalanej" popiera szczególne nabożeństwo maryjne, oparte na całkowitym zawierzeniu Matce Bożej, jakiego wzór dał błogosławiony Założyciel oraz papież Jan Paweł II.

Drodzy Czytelnicy, zwracamy się do Was z prośbą: piszcie do nas o tym, co sprawia Wam smutek, przykrość czy radość. Niech ten miesięcznik będzie wyrazem Waszych myśli, uczuć i pragnień - wyrazem miłości i ufności do Niepokalanej.