Kanonizacja o. Maksymiliana Kolbego jest "wspaniałym darem", którym Bóg raczył wzbogacić Kościół powszechny za wstawiennictwem Niepokalanej Maryi. Ten dar przyjmujemy z wdzięcznością, uświadamiając sobie, że Stwórca "stawia na świeczniku" niezwykłą postać swojego wiernego Sługi, abyśmy naśladując jego piękne i porywające życie, postępowali drogą ewangelicznej miłości.

Ojciec Święty Jan Paweł II, w swoim przemówieniu na uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej w papieskiej kaplicy w Castel Gandolfo, tak określił kanonizację o. Maksymiliana, pragnąc wyrazić jego zmagania o solidarność z drugim człowiekiem, aż do ostatecznych granic, o prawdę i sprawiedliwość, o wolność i godność życia w ojczyźnie.

Do szczególnej wdzięczności dla Boga i Ojca Świętego za ten dar-znak poczuwają się wszyscy czytelnicy naszego pisma, członkowie Rycerstwa Niepokalanej oraz franciszkanie, których z nowym Świętym łączę nie tylko więzy braterstwa, ale także obowiązek rozwijania jego duchowego dziedzictwa. Zechciejmy wszyscy wdzięcznym sercem z większą gorliwością oddawać się posłudze ewangelizacji i szerzeniu czci Królowej Polski, obecnej od sześciu wieków w jasnogórskim wizerunku. Niech rycerze Niepokalanej, przez wzgląd na swoje szczególne zawierzenie Maryi, włączą się obecnie w nurt modlitwy za udręczony naród, niech dokładniej naśladuję Założyciela MI, głosząc chwałę swojej Pani i Hetmanki.

W obecnym numerze Rycerza Niepokalanej pragniemy ukazać duchową sylwetkę nowego Świętego. Wymowna jego modlitwa: "Kiedyż to będzie?", wprowadza nas w świat nadprzyrodzonej miłości. Wewnętrzny żar, jakim tchnie ta wypowiedź, przenikał każdą myśl i każdy czyn, każde pragnienie, całe życie jej Autora, dosięgając szczytu dobrowolnej ofiary ze siebie za drugiego człowieka.

O. Kolbe podjął i przekazał członkom Rycerstwa ambitny program: "Zdobyć cały świat dla Boga przez Niepokalaną". Ten plan realizował w codziennym postępowaniu, w spełnianiu obowiązków zakonnika, kapłana, misjonarza, przełożonego i współbrata.

Ukoronowanie chwałą świętości człowieka, którego barbarzyńska przemoc chciała sponiewierać i unicestwić, jest wielkim wydarzeniem w obecnych czasach. O. Maksymilian zasłużył w pełni na to szczególne wyróżnienie.

Jego kanonizacja to w istocie tryumf prawdy nad kłamstwem, dobra nad złem, to wielka - nadzieja dla polskiego narodu i dla całego świata. Niech pośrednictwo Świętego uprosi nam pokój i dobro, któremu służył przez całe swe życie!