W ostatnich dwóch latach w różnych miejscach świata obchodzono, więcej lub mniej uroczyście, jubileusz dwutysiąclecia narodzin Najświętszej Maryi Panny. Data Jej urodzenia nie jest znana, ale wybrano na jubileusz właśnie te lata w przypuszczeniu, że mogła mieć przy wydaniu na świat Jezusa około 16 lat.

Pismo Św[ięte] nic nie mówi o narodzeniu i dzieciństwie Maryi. Wszystko, co w tej sprawie wiemy, pochodzi z tradycji patrystycznej i literatury apokryficznej, zwłaszcza z tzw. Protoewangelii św. Jakuba (II wiek), Księgi narodzenia Błogosławionej Dziewicy Maryi (V lub VI w.) i Ewangelii narodzenia Maryi (VII w.), błędnie przypisywanej św. Hieronimowi.

Najświętsza Panna wywodzi się z plemienia Abrahama, z pokolenia Judy, z rodziny Dawidowej. Rodzicami Jej byli Joachim i Anna, "ozdobieni wszelkim rodzajem cnót" (św. Jan Damasceński), matka prawdopodobnie z rodu kapłańskiego. Otrzymała imię Maria, bardzo powszechne w owym czasie. Wiele miast, jak Nazaret, Betlejem, Seforis, uważa się za miejsce urodzenia Maryi, ale najstarsza tradycja, która sięga II wieku, jest za Jerozolimą. Wskazuje nawet bliższe miejsce, mianowicie przy Sadzawce Owczej, gdzie krzyżowcy wystawili kościół pod wezwaniem św. Anny.

Pisze o tym we wstępie do listu pasterskiego patriarcha Jerozolimy, bp Jakub Beltritti. Listem tym, który zatytułował "Jutrzenka zbawienia", zarządził, z okazji dwutysiąclecia narodzin Maryi, specjalny Rok Maryjny, który trwał od 8 września 1984 do 8 września 1985 r. Inauguracja nastąpiła w Jerozolimie w kościele Św. Anny. Patriarcha rzucił apel słowami św. Jana Damasceńskiego: "Przyjdźcie, ludzie z każdego narodu, by uczcić święto narodzin Matki Bożej, Współodkupicielki ludzkości. Jeżeli ludzie obchodzą rocznicę swych urodzin, jakże nie święcić urodzin Tej, która w radość zamieniła smutek naszej matki Ewy".

Jubileusz, według bpa Beltrittiego, miał się przyczynić do głębszej znajomości Maryi i spotęgowania Jej czci, jak też do otrzymania, za Jej pośrednictwem, bezcennego daru pokoju. We wspomnianym liście patriarcha podał ambitny program jubileuszowy dla swych diecezjan i dla pielgrzymów. Oto główne punkty:

1) pogłębić poznanie Matki Bożej przez kazania, katechezę, kursy, środki audiowizualne i prasę; 2) wzmocnić pobożność maryjną przez nabożeństwa liturgiczne, ze szczególnym wykorzystaniem świąt ku czci NMP; 3) upowszechnić różaniec rodzinny i wznowić odmawianie "Anioł Pański" na odgłos dzwonów; 4) ożywić stowarzyszenia i bractwa maryjne; 5) praktykować częstą spowiedź i Komunię św. wynagradzającą w pierwsze soboty miesiąca; 6) postarać się, by każda rodzina poświęciła się Niepokalanemu Sercu Maryi; 7) nawiedzać sanktuaria maryjne.

Uroczystości jubileuszowe miały też miejsce w sanktuarium narodowym Włoch w Loreto, gdzie czci się Domek Nazaretański, przewieziony przez krzyżowców, jak wykazały niedawne badania. Wybito tu medal pamiątkowy według projektu artysty M. Baldassarriego. Po jednej stronie medalu widnieje wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem na tle Domku Nazaretańskiego i napis: 2000-lecie urodzin Maryi, Loreto 1984; po drugiej zaś - okręt przewożący ten domek i bazylika loretańska oraz słowa: Unde origo inde salus ("Skąd pochodzenie [Maryja], stamtąd zbawienie [Jezus])". W Abruzzach urządzono peregrynację wizerunku Matki Bożej Loretańskiej, której towarzyszył abp Loris Capovilla z Loreto. Wizerunek ten przewieziono też, 22 XI 1984, do sanktuarium narodowego Argentyny w Lucjan na uroczystości jubileuszowe.

Ostatnio ks. Józef Nędza przesłał nam następującą wiadomość: "8 września 1985 roku miałem szczęście być w Fatimie. Wielkie afisze zapowiadały wielki dzień 2000 lat od narodzenia Matki Bożej. W wigilię święta Narodzenia wieczorem dzwony w Fatimie oznajmiły ten Jubileusz a do północy trwało czuwanie modlitewne u stóp Matki Bożej i procesja ze świecami. W sam dzień Narodzenia uroczystą sumę przed bazyliką koncelebrowało kilku księży biskupów i dziesiątki kapłanów. Z tej okazji został wydany specjalny numer pisma «Głos Fatimy». Podkreślono w tym numerze, że sanktuarium fatimskie obchodzi tę rocznicę jak najuroczyściej, i rzucono myśl, by uczcić Naszą Panią nie tylko kwiatami, ale i pomocą dla dzieci biednych, np. kupieniem wyprawki".

Również Filipiny z inicjatywy Konferencji Episkopatu tego kraju, obchodziły Rok Maryjny od 8 IX 1984 do 8 IX 1985 r.

Były prośby do Stolicy Apostolskiej, by formalnie został ogłoszony w całym Kościele Rok Jubileuszowy Maryjny. Ojciec Święty wolał, by cały okres poprzedzający Jubileusz Narodzenia Pana Jezusa (rok 2000) był Adwentem o charakterze maryjnym. 15 sierpnia 1983 r. oświadczył w Lourdes: "Przyjście na świat Maryi jest początkiem zbawczego Adwentu. Dlatego pielgrzymujemy do Lourdes; aby poprzez uroczystość Wniebowzięcia, Jej narodzin dla nieba, uczcić zarazem błogosławioną chwilę Jej narodzin dla ziemi... Tu w Lourdes Maryja powiedziała do Bernadetty: «Ja jestem Niepokalane Poczęcie». Tymi słowy wyraziła tajemnicę swego narodzenia dla ziemi jako wydarzenie zbawcze, najściślej związane z Odkupieniem - i związane z Adwentem".

"Głos Fatimy" tak komentuje powyższe słowa: "Jan Paweł II wyraża w ten sposób, że żyjemy w erze Maryi". Mamy wejść na drogę odnowy, nadziei i pokoju, uczestnicząc w oczekiwaniu Najświętszej Panny sprzed 2000 lat i wypełniając Jej orędzie modlitwy i pokuty dane w naszych czasach w Lourdes i Fatimie. Pomocny może nam tu być wspomniany program patriarchy jerozolimskiego.