Nabożeństwo do Matki Bożej szczególnie głęboko zakorzeniło się w duszach Polaków. Więź narodu polskiego ze swoją Królową jest oczywista i powszechnie znana. Nic więc dziwnego, że w duszy wielkiego Polaka i czciciela Matki Bożej, św. Maksymiliana Kolbego, zrodziła się idea Rycerstwa Niepokalanej. Polega ona na całkowitym poświęceniu się Matce Bożej Niepokalanej, czyli - jak mówił św. Maksymilian - na oddaniu siebie do Jej dyspozycji, aby mogła posługiwać się nami jak narzędziem do wszystkiego, co zechce czynić.

Poprzednikiem - nie jedynym zresztą - całkowitego poświęcenia się Matce Bożej był we Francji św. Ludwik Maria Grignion de Montfort. Taką formę kultu Niepokalanej św. Ludwik nazwał doskonałym nabożeństwem do Matki Bożej. Podobne nabożeństwo zaczął praktykować i szerzyć wśród ludzi św. Maksymilian Maria Kolbe. W ten sposób zrodził się ruch maryjny, który Święty nazwał Rycerstwem Niepokalanej.

Jak można włączyć się do tego ruchu?

Najpierw trzeba złożyć samego siebie w ofierze Matce Bożej, odmawiając np. modlitwę ułożoną przez św. Maksymiliana: O Niepokalana, nieba i ziemi Królowo, Ucieczko grzesznych i Matko nasza najmiłościwsza, Ty, której Bóg cały porządek miłosierdzia powierzyć raczył, ja, niegodny grzesznik, rzucam się do stóp Twoich kornie błagając, abyś mnie całego i zupełnie za rzecz i własność swoją przyjęć raczyła i uczyniła ze mnę wraz ze wszystkimi władzami mej duszy i ciała i z całym mym życiem, śmiercią i wiecznością, cokolwiek Ci się podoba.

Użyj także, jeżeli zechcesz, mnie całego, bez żadnego zastrzeżenia, do dokonania tego, co o Tobie powiedziano: "Ona zetrze głowę twoją", jako też: "Wszystkie herezje samaś zniszczyła na całym świecie", abym w Twoich niepokalanych i najmiłościwszych rękach stał się użytecznym narzędziem do zaszczepienia i jak najsilniejszego wzrostu Twej chwały w tylu zbłąkanych i obojętnych duszach, a w ten sposób do jak największego rozszerzenia błogiego królestwa Najświętszego Serca Jezusowego. Albowiem gdzie Ty wejdziesz, tam łaskę nawrócenia i uświęcenia wypraszasz, przez Twoje bowiem ręce wszelkie łaski z Najsłodszego Serca Jezusowego na nas spływają.

- Dozwól mi chwalić Cię, Panno Przenajświętsza.

- Daj mi moc przeciwko nieprzyjaciołom Twoim.

Następnie należy często, a nawet codziennie, ponawiać tę ofiarę jakimś aktem strzelistym, np.: "Maryjo, jestem Twój, cały Twój", "Do Ciebie, Matko, należę, rozporządzaj mnę jako rzeczą i własnością swoją".

Na znak, że należymy do Niepokalanej, nosimy Jej Cudowny Medalik, który Ona sama dała św. Katarzynie Labouré i obiecała szczególne łaski tym, którzy go pobożnie noszą. Najważniejszą jednak rzeczą jest, byśmy żyli zgodnie z przykazaniami Bożymi. Winniśmy więc sumiennie spełniać swoje codzienne obowiązki, ofiarując je Bogu przez ręce Niepokalanej, trwać w łasce uświęcającej, pomagać bliźnim, gdzie tylko to jest możliwe, zachęcać innych do dobrego postępowania, modlić się zwłaszcza za grzeszników oraz starać się o to, by wszyscy oddali się Matce Bożej. Oto w skrócie cały program życia tych, którzy pragnę być rycerzami Niepokalanej.

Aby otrzymać dyplomik, który będzie dowodem przynależności do Rycerstwa Niepokalanej, należy się zwracać do nas, podając przy tym imię i nazwisko oraz dokładny adres.

Celem każdego człowieka jest służba Panu Bogu i głoszenie Jego chwały przez dążenie do świętości na drodze uczciwego i pełnego zasług życia. Jest to cel wielki i wzniosły, ale i trudny do osiągnięcia własnymi siłami. Łatwiej zdobywa się go na drodze całkowitego zawierzenia Matce Bożej. Nasz najważniejszy cel osiągniemy, jeśli będziemy wiernie - podobnie jak święci Ludwik Grignion i Maksymilian - służyć Niepokalanej.