W niewielkiej odległości od Niepokalanowa, bo zaledwie 13 km, znajduje się wieś Miedniewice, której przeszłość sięga XIV wieku. Leży ona pośrodku drogi między Żyrardowem, a Sochaczewem, na skraju dawnej puszczy Bolimowskiej. Ongiś tonęła wśród borów, w których jej mieszkańcy zbierali obficie miód i stąd jej nazwa. Obecnie jest to po Niepokalanowie najsłynniejsze miejsce pielgrzymkowe archidiecezji warszawskiej, najmilsze sanktuarium dla pobliskich terenów: ziemi sochaczewskiej, łowickiej, skierniewickiej, żyrardowskiej, błońskiej i mszczonowskiej. Ongiś znane było w całej Polsce, a nawet, jak podają kroniki, zachodzili tu pielgrzymi z Litwy, Rusi, Niemiec czy Austrii.

W Miedniewicach doznaje szczególnej czci obraz Najświętszej Rodziny. Poprzez pożółkłe karty kronik i dokumentów spójrzmy na historię sanktuarium: "Nie wypadało, aby tak cudowny obraz Świętorodzinny w prostej stodole się mieścił, dlatego pobożny dziedzic Mikołaj Grodzieński zbudował naprędce drewniany kościółek, a później skromne pomieszczenie dla OO Reformatów, aby stale od 19 marca 1686 roku przy tymże kościółku przebywali dla duchowej posługi licznie gromadzących się wiernych. W roku 1692 zaczął murować nowy, obszerny klasztor dla tychże Ojców, ale zaskoczony śmiercią zostawić musiał wykończenie pobożnej swojej chęci żonie swej Katarzynie z książąt Radziwiłłów, niemniej zacnej jak ofiarnej matronie, która doznawszy sama łaski przed Cudownym Obrazem dokończyła fundacji klasztoru 1702 roku".

W roku 1864 po powstaniu styczniowym rząd carski skasował klasztor OO Reformatów w Miedniewicach. Od tej pory kościół obsługiwali kapłani diecezjalni. W 1966 roku śp. Ks. Kard. Stefan Wyszyński, Prymas Polski, jako arcybiskup warszawski przekazał parafię w Miedniewicach i pieczę nad sanktuarium OO Franciszkanom z Niepokalanowa. Na kapitule prowincjalnej w roku 1983 OO. Franciszkanie postanowili przy tymże sanktuarium utworzyć jako wotum dziękczynne za kanonizację bł. Maksymiliana Kolbego nowy klasztor klauzurowy dla PP. Klarysek. Siostry przybyły do Miedniewic ze Starego Sącza. 8 grudnia 1986 r. w święto Niepokalanego Poczęcia NMP nastąpiło uroczyste wprowadzenie S[ióstr] Klarysek i zamknięcie klauzury. Aktu tego dokonał o. Mariusz Paczóski, prowincjał franciszkański, wręczając Ksieni symboliczne klucze.

Po 300 latach od przybycia OO. Reformatów do Miedniewic, pod datą 8 grudnia 1986 kronikarz trzymając się dawnego stylu zanotował: "W roku Pańskim 1986, a w Jubileuszowym 750-tym od przybycia Franciszkanów do Polski, mądre panny, córy św. Klary i siostrzyce bł. Kingi postanowiły przesiedlić się w niewielkiej swej części ze sławnego górskiego grodu zwanego Starym Sączem na niziny mazowieckie do sioła Miedniewice, gdzie wcześniej Rodzina Święta miejsce im zabezpieczyła, a bracia franciszkanie przygotowali".

Życzymy Siostrom Klaryskom przy sanktuarium w Miedniewicych, żeby swym życiem pokutnym i modlitwą wypraszały archidiecezji warszawskiej i całej Polsce obfite łaski Najświętszej Rodziny. Życzymy Wam wiele dobrych powołań zakonnych.