Sanktuaria maryjne świata

Według legendy pierwszy św. Tomasz Apostoł zaniósł światło ewangelii do Chin. Historia jednak podaje, że chrześcijaństwo dotarło tam w roku 635 w formie skażonej przez wyznawców Nestoriusza, który odmawiał Matce Jezusa tytułu Bogarodzicy.

Kult Matki Bożej w Państwie Środka rozbudzili późniejsi misjonarze katoliccy, zwłaszcza z zakonu franciszkanów i dominikanów. Misji w Chinach przewodniczył jeden z pierwszych towarzyszy św. Franciszka z Asyżu, brat Jan z Pian del Carpine, legat papieski, któremu w podróży do Karakorum z Wrocławia towarzyszył Benedykt Polak. W następnych wiekach misjonarze, zwłaszcza jezuici, rozwijali kult Bogarodzicy, gdyż szczególnie odpowiadał psychice Chińczyków. Wyjątkowa cześć dla wszystkich matek jest charakterystyczną cechą chińskiej cywilizacji. Kult Matki Bożej zaznaczył się przede wszystkim w licznych sanktuariach, a także w sztuce i literaturze. Już w wieku XVII znana była powszechnie w Chinach książka o różańcu napisana przez ojca Jana Da Rocha, jezuitę, i ozdobiona artystycznymi ilustracjami z życia Matki Bożej wykonanymi w stylu chińskim. Jedno z bardziej znanych sanktuariów znajduje się w Tonglu diecezji Paoting, gdzie szczególnej czci doznaje obraz Matki Bożej Naszej Pani. Obraz przedstawia Maryję, która ubrana w płaszcz cesarzowej siedzi na tronie, w prawej dłoni trzyma berło, a lewą podtrzymuje stojące na Jej kolanach Dziecię Jezus. Na głowach Jezusa i Maryi spoczywają jednakowe w stylu korony cesarskie. Obraz, oparty na europejskiej i chińskiej tradycji, pochodzi z XIX wieku. Malarz nieznany. Metaloplastyka umieszczona na drzwiach niepokalanowskiej bazyliki przedstawia Matkę Boską z Tonglu w sposób stylizowany według projektu brata Maurycego Kowalewskiego.