Sanktuaria maryjne świata

Na północ od Lizbony, w odległości 150 km, wśród wzgórz porośniętych pachnącymi żywicą drzewami i oliwkowymi gajami, leży miasteczko Fatima ze znanym sanktuarium, którego historia zaczęła się 68 lat temu. W roku 1917 od 13 maja do 13 października, na tle małego dębu, Matka Boska ukazywała się pastuszkom: Hiacyncie, Łucji i Franciszkowi, pasącym owce na płaskowyżu Cova do lria. Z trójki tej żyje do dziś siostra Łucja w klasztorze karmelitanek. W rozmowie z dziećmi Matka Boża przedstawiła się jako Królowa Różańca Świętego. W objawieniach przekazała wiernym orędzie, którego istotnymi postulatami są: nawrócenie się do Boga, modlitwa, zwłaszcza różańcowa, za grzeszników, oraz pokuta za grzechy własne i innych ludzi. Potwierdzeniem objawień był cud słońca w ostatnim dniu ukazania się Matki Bożej. Świadkiem zjawiska była rzesza ludzi w liczbie około 70 000. Wiarygodność objawień stwierdziła władza kościelna.

W miejscu wydarzeń wybudowano kaplicę, a następnie ogromną bazylikę, wewnątrz której ustawiono 15 ołtarzy według porządku tajemnic różańcowych. Świątynię zdobi piękna wieża, na której zawisły 54 dzwony. Dwa portyki z kolumnadą obejmują, jakby dwoma ramionami, plac przykościelny (5000 m długi) zdolny pomieścić milion pielgrzymów. W centrum placu, na kolumnie, stoi figura Matki Bożej z koroną na głowie i różańcem w rękach. Główne uroczystości maryjne odbywają się trzynastego dnia każdego miesiąca od maja do października, zwykle z udziałem tysięcy pielgrzymów. Do sanktuarium w Fatimie pielgrzymowali papieże: Paweł VI (13 maja 1967 roku) i Jan Paweł II (13 maja 1982 roku). Przybywam tutaj w dniu dzisiejszym - powiedział w homilii Jan Paweł II - gdyż właśnie w tym dniu ubiegłego roku na placu św. Piotra w Rzymie został dokonany zamach na życie papieża, co zbiegło się w tajemniczy sposób z datą pierwszego objawienia w Fatimie, które nastąpiło w dniu 13 maja 1917 roku. Daty te spotkały się w ten sposób, że musiałem odczuć, iż jestem tutaj przedziwnie wezwany. I oto dzisiaj przybywam. Przybywam po to, żeby na tym miejscu, które, jak się wydaje, zostało szczególnie wybrane przez Matkę Boga, dziękować Bożej Opatrzności.

Na fot. fragment głównych drzwi niepokalanowskiej bazyliki.