Ty, którą słońce w swe blaski obleka,
z promieni złota tka welon i szaty,
a gwiazdy kręgiem srebrzą Ci koronę
i gwiazdy u stóp Twych rosną jak kwiaty -

Ty, której piękno przewyższa wszechpiękno,
Świętość zachwyca nawet oczy Boże -
Niepokalana, razem z bzów naręczem
serce u nóg Twych śpiewem chwały złożę.

Pragnę, me życie rozdzwonić czcią Twoją,
pieśnią uklęknąć na Twej modrej ścieżce,
Niepokalana, Matko smutnych ludzi,
liliowa świtem, dobrocią niebieska.