Całym sercem dziękujemy Bogu przez Niepokalaną za uzyskanie zezwolenia na wydawanie "Rycerza", który tutaj nosi tytuł: "Messenger of Mary Immaculate". Jest to niewątpliwe zwycięstwo naszej najlepszej Matki. W naszych ludzkich planach pragnęliśmy wydać pierwszy numer już w sierpniu 1987 roku dla uczczenia Roku Maryjnego. Jednak inne były plany Niepokalanej. Rozpoczęliśmy wydawanie "Rycerza" w sierpniu 1988 r., na zakończenie Roku Maryjnego, by w ten sposób pomagać we wdrażaniu i wcielaniu w życie tego wszystkiego, co zrodziło się na kolanach podczas tego szczególnego roku. Wydaliśmy już trzy numery, a od stycznia 1989 roku pragniemy wydawać "Rycerza" miesięcznie.
Jest nas tylko czterech. O. Dominik wyjechał już do Tanzanii, by tam apostołować i szerzyć Królestwo Miłości i Pokoju wśród naszych czarnych braci. Przy okazji dziękujemy mu za wszystko, co uczynił dla dobra naszej misji tutaj w Kenii i zapewniamy go, że w modlitwie nadal jesteśmy jedno. O. Tadeusz jest zapracowany przy budowie domu formacyjnego w Nairobi, wśród przyszłych kandydatów do naszego Zakonu, a także przy redagowaniu i wydawaniu "Rycerza". W drukarni, gdzie mamy sporo przeróżnych zamówień na druk, pracuje tylko dwóch, o. Jan i br. Jan. No i obsługa parafii, do której należy 16 kościołów, a także sporo pracy rekolekcyjnej, gdyż wciąż brak księży, a potrzeby są ogromne. Myślę, że nawet ten pobieżny obraz naszych obowiązków, pozwala wszystkim zrozumieć, jak trudno będzie nam wydawać miesięcznik. Jednak jest to konieczne i dlatego podejmujemy się tego zadania, ufając, że będziecie nam pomagać poprzez Wasze modlitwy i ofiary.
W tych dniach dołączy się do nas nowy misjonarz z Polski, o. Jerzy Żebrowski, bratanek słynnego Brata Zenona, misjonarza w Japonii.
W październiku przeżywaliśmy dwie wspaniale uroczystości. 4 paźdz[i]ernika ks. Biskup Silas Njiru poświęcił nowy kościół w naszej parafii p. w. św. Franciszka z Asyżu. Poprzedni kościół zbudowany był tylko z patyków. Dlatego radość naszych czarnych braci i nasza jest ogromna. Dziękujemy Bogu za tę wspaniałą świątynię, a także wyrażamy ogromną wdzięczność Siostrom Klaweriankom, które całym sercem odpowiedziały na naszą prośbę o pomoc modlitewną i finansową. 7 października ks. Biskup poświęcił w naszej parafii pierwsze sanktuarium maryjne p. w. Maryi, Królowej Afryki. Była to przepiękna uroczystość związana również z zakończeniem Roku Maryjnego w naszej Misji. Już od wczesnych godzin porannych pielgrzymki z wszystkich naszych kościołów, a także z innych parafii, zdążały do nowego sanktuarium. Kościół ten wzniesiony został na wzgórzu, wokół którego rozlega się ogromna pustynna dolina, otoczona wieńcem wzgórz. Oby tu zakwitło nowe życie! We wspólnej modlitwie ks. Biskup oddał całą naszą misję, diecezję, Kenię, a także całą Afrykę Niepokalanej Matce, Królowej Afryki.
Prosimy także Was wszystkich: polecajcie nasze radości i trudy, wszystkie sprawy naszej franciszkańskiej Misji Niepokalanej Matce za przyczyną Patrona naszej Misji, św. Maksymiliana M. Kolbego. My nie zapominamy o Was. Jesteśmy z Wami zwłaszcza w soboty podczas Mszy św. ofiarowanej w Waszych intencjach.
Ruiri, 25 XI 1988
Na IV stronie okładki okładki: Kościół pw. św. Maksymiliana M. Kolbego w Luangwa-Kitwe w Zambii, poświęcony w lipcu 1984 r. Budował o. Karol Talone, jeden z pierwszych misjonarzy franciszkańskich w Zambii, gorliwy krzewiciel Rycerstwa Niepokalanej.
[okł. s. 3]

