Matka Łaski Bożej w Bandra

Sanktuaria maryjne świata

Kościół katolicki w Indiach nosi znamię starożytności, według tradycji bowiem został założony przez św. Tomasza apostoła, który dotarł do tego kraju z błogosławieństwem Maryi, Matki Jezusa Chrystusa. Jest faktem powszechnie znanym, że kult Matki Bożej w Indiach rozwijał się od początku istnienia Kościoła i nadal się rozwija. Dal temu wyraz Ojciec Święty Pius XII w przemówieniu radiowym, wygłoszonym 12 grudnia 1954 roku z okazji Narodowego Kongresu Maryjnego w Bombaju, w którym wskazał również miejsca szczególnego kultu. "Tysiące młodych i starszych ludzi - powiedział Pius XII - każdego roku łączą się w pielgrzymim pochodzie, aby nawiedzić maryjne sanktuaria w Bandel, Kottar, Velangany i w czarująco pięknym Bandra". Jest to przedmieście Bambaju, który od dawna był katolickim centrum i ośrodkiem kultu Matki Bożej. Stworzyli go portugalscy franciszkanie, wznosząc w XVI wieku cztery kościoły, z których trzy nosiły tytuł Matki Boga. W następnych wiekach jezuici i dominikanie zbudowali kościoły pod wezwaniem Matki Bożej z Góry Karmel, Matki Bożej Różańcowej i Matki Bożej Zwycięskiej. Bandra jest obecnie najsławniejszym sanktuarium w Indiach, nawiedzanym przez katolików i innowierców. Pierwszy kościół wybudowano tam w roku 1640 dla potrzeb portugalskiego wojska. W kościele tym znajdował się obraz Matki Boskiej słynący łaskami. W roku 1738 kościół uległ zniszczeniu, ale obraz ocalał i ze względu na ten obraz zbudowano wnet obszerniejszą i piękniejszą świątynię, udostępnioną dla kultu w roku 1761. Do świątyni prowadzi szeroka ulica, wzdłuż której są ustawione krzyże i figury świętych. Główny napływ pielgrzymów zauważa się w uroczystość Narodzenia Matki Bożej, 8 września; dzień ten jest obchodzony w Bandra z indyjskim przepychem. Dopełnieniem religijnych uroczystości są ludowe tańce i zabawy. Kościół udostępniony jest także wyznawcom islamu i hinduizmu, którzy na równi z katolikami zbliżają się do obrazu Matki Bożej, aby oddać Jej cześć.

Na fot. okł. s IV relief z drzwi niepokalanowskiej bazyliki, wg proj. br. M. Kowalewskiego.

Grafika na okładce (tył)

[Fot. okł. s. IV: Relief z drzwi niepokalanowskiej bazyliki, wg proj. br. M. Kowalewskiego.]