Matka Boska z Walsingham

Sanktuaria maryjne świata

Wielką Brytanię w średniowieczu zwano wianem Matki Bożej z racji istniejącego tam Jej wyjątkowego kultu. W Walsingham (hrabstwo Norfolk) w r. 1061 Matka Boża ukazała się damie dworu Richeldis de Faverches i zażądała zbudowania kopii nazaretańskiego domu zwiastowania. Matka Boża wskazała na łąkę, z której niespodziewanie wypłynęły źródełka, jako na miejsce przyszłej budowli. Zbudowany wkrótce domek objęto z czasem murami kościoła i opactwa augustianów. Był to jeden z pierwszych kościołów poświęconych Maryi w zachodnim chrześcijaństwie. Wewnątrz świątyni umieszczono drewnianą figurę Matki Bożej, a źródełka ujęto w studnie. Ciągnęły tu tłumy pątników. Ostatni etap drogi (1,5 km), od tzw. "kaplicy sandałów", odbywano boso. Wśród pielgrzymów byli też dostojnicy kościelni i państwowi. Edward I odwiedził sanktuarium aż 13 razy. Trzykrotnie w początkach swego panowania pielgrzymował do niego Henryk VIII, ale potem znienawidziwszy Kościół kazał zrabować sanktuarium, zaś świątynię zniszczyć. A była bogata, skoro Erazm z Rotterdamu napisał o niej: "Kiedy zajrzysz do środka, możesz powiedzieć, że jest to mieszkanie świętych, bo świeci niezwykle klejnotami, złotem i srebrem". Po upływie roku ze świątyni pozostały ruiny, a figurę Matki Bożej porąbano i spalono na placu. Na 383 lata zamarł w Walsingham kult Bogarodzicy. Odrodzenie nastąpiło dzięki pastorowi Alfredowi Hope-Patten, który w r. 1922 ustawił figurę Matki Bożej w parafialnym kościele i zbudował w nim 15 ołtarzy upamiętniających tajemnice różańca św. W tym samym roku otwarto katolicką "kaplicę sandałów". Mieszkańcy Walsingham (ok. 1200), wśród których są katolicy, protestanci, starokatolicy i prawosławni, czczą Matkę Bożą w swoich kaplicach, ale raz w roku, w poniedziałek po Zesłaniu Ducha Św[iętego], uczestniczą w ekumenicznej procesji, nawiedzając wszystkie kaplice. Wtedy modlą się, aby rychło nastał czas wspólnej świątyni. Dziś do Walsingham przybywa więcej pątników niż w średniowieczu. Na fot. relief z drzwi bazyliki w Niepokalanowie. Projektował i wykonał br. Maurycy Kowalewski.

Grafika na okładce

[Fot. okł. s. IV: Fragment drzwi bazyliki w Niepokalanowie.]