W ojczyźnie mojej
Jesienią... jesienią...

Gdy złote liście
Wokoło się mienią -

I tańczą powiewem
Wiatru unoszone -

A słonko zza chmurek
Spogląda zdziwione -

Gdy jesienne róże
płatki rozchylają

I gdy mgły poranne
Ziemię otulają -

Jasna postać Marii
Jawi się przed nami

I patrzy na Polskę
Dobrymi oczami.

Na dłoniach złożonych
Różane perełki -

to lek Jej Matczyny
Na ludzki ból wszelki

Ufnie więc podnośmy
Pochylone czoła,

Oplećmy Różańcem
Polskę dookoła. -