Z Rzymu
Papież powołał komisję do zredagowania katechizmu powszechnego, aby zapewnić większą jasność i pewność doktrynalną, aby położyć kres pewnym naukom czy interpretacjom wiary czy moralności niezupełnie zgodnym z Urzędem Nauczycielskim Kościoła. Będzie to kompendium - skrót całej nauki i moralności katolickiej. Katechizm taki postulował niedawny Synod Nadzwyczajny Biskupów. Komisja jest złożona z 12 kardynałów i biskupów. W jej skład wchodzą m.in. kard. Józef Ratzinger, prefekt Kongregacji Nauki Wiary - jako przewodniczący, dalej kard. Bernard Law, arcybiskup Bostonu, który jako pierwszy mówił na wspomnianym synodzie o jednym katechizmie; kard. Szymon Lourdusamy, prefekt Kongregacji dla Kościołów Wschodnich; kard. Józef Tomko, prefekt Kongregacji Ewangelizowania Narodów; kard. Antoni lnnocenti, prefekt Kongregacji Duchowieństwa; abp Jerzy Stroba z Poznania i abp Henryk D’Souza z Kalkuty. Projekt zostanie przedstawiony na Synodzie Biskupów w roku 1990, a potem przedłożony Papieżowi do zatwierdzenia.
W dniach 4-7 października [1986] r. Ojciec Święty odwiedza po raz trzeci Francję, tym razem z okazji dwusetnej rocznicy urodzenia św. Jana Vianneya, patrona proboszczów. Udaje się jako pielgrzym do Ars, gdzie będzie głosił rekolekcje dla kapłanów, diakonów i kleryków. Etap ten jest najdłuższy i najważniejszy, ale nie jedyny. Papież przewodniczy też pielgrzymce do Annecy, by uczcić, przy jego grobie, św. Franciszka Salezego, wzór biskupów, który dał podstawy pod "duchowość laikatu". Odwiedza też miasto Lyon, by tu wynieść na ołtarze ks. Antoniego Marię Chevriera, założyciela zgromadzenia Prado, które ewangelizuje najuboższych, m.in. przez swych księży robotników. Inne etapy tej pielgrzymki Jana Pawła II to Paray-le-Monial, skąd św. Małgorzata Maria Alacoque krzewiła nabożeństwo do Najśw. Serca Jezusowego, i słynny klasztor protestancki Taize.
Kard. Roger Etchegaray, przewodniczący Papieskiej Komisji Sprawiedliwość i Pokój, przedstawił dziennikarzom w Rzymie charakter i program "Spotkania Modlitewnego w intencji Pokoju", jakie będzie miało miejsce w dniu 27 października w Asyżu. Będzie to spotkanie przywódców Kościołów i wielkich religii. Przed wysłaniem do nich zaproszenia Papież wiele się modlił i radził. Spotkaniu sprzyja ogłoszony przez ONZ Międzynarodowy Rok Pokoju i różne inicjatywy Kościołów Wschodu i Zachodu. Wybrano Asyż, który stał się dziedzictwem całej ludzkości ze względu na seraficką postać św. Franciszka. Udają się tam wszyscy zaproszeni w charakterze pielgrzymów, aby się modlić, gdyż pokój jest darem miłosierdzia Bożego. W historycznym dniu najpierw Papież zbierze wszystkich zaproszonych w bazylice Matki Bożej Anielskiej, potem delegacje poszczególnych religii będą się modlić osobno w wybranych kościołach asyskich (Kościoły chrześcijańskie w katedrze św. Rufina), wreszcie wszyscy udadzą się w marszu do bazyliki św. Franciszka na modlitwę i do "Świętego Konwentu" na agapę. W delegacji katolickiej przy Ojcu Świętym będzie po dwóch biskupów z każdego kontynentu. Cały świat katolicki ma wesprzeć powyższe spotkanie modlitwą.
Kongregacja Kultu Bożego wydała 14 grudnia [1985] r. następujący dekret dotyczący kultu św. Maksymiliana Marii: Radioamatorzy Chrześcijańskiej Republiki Argentyńskiej maję szczególne nabożeństwo do św. Maksymiliana M. Kolbego, kapłana i męczennika, który w swoim czasie zajmował się troskliwie, między innymi, transmisjami radiowymi. Z tego względu J. Em. Ks. Kard. Raul Franciszek Primatesta, arcybiskup Kordoby i Przewodniczący Konferencji Biskupiej Argentyny, stając się echem odczucia ogólnego, zatwierdził wybór św. Maksymiliana M. Kolbego na patrona przed Bogiem radioamatorów. Tenże, listem z 17 kwietnia 1985 r., usilnie prosił, aby powyższy wybór i zatwierdzenie uzyskały aprobatę przewidzianą w "Instrukcji o uznaniu Kalendarzy partykularnych i własnych Liturgii Godzin i Mszy", n. 30. Przeto Kongregacja Kultu Bożego. mając na uwadze tę prośbę i stwierdzając, że wybór i aprobata zostały dokonane według prawa, na mocy władzy przyznanej sobie przez Papieża Jana Pawła II przychyla się do prośby i zatwierdza św. Maksymiliana M. Kolbego jako Patrona przed Bogiem Radioamatorów Republiki Argentyńskiej z wszystkimi prawami i przywilejami liturgicznymi przysługującymi według rubryk. Dekret został podpisany przez kard. Pawła A. Mayera, prefekta Kongregacji, i arcybpa Wergiliusza Noego, sekretarza.
Z Polski
Na uroczystości jubileuszowe Zakonu franciszkańskiego w Polsce Ojciec Św[ięty] przesłał telegram: "Rodziny franciszkańskie przeżywają w tym czasie 750-lecie przybycia franciszkanów do Polski i założenia pierwszych klasztorów we Wrocławiu i w Krakowie. Umiłowanie Chrystusa i Jego Ewangelii, umiłowanie Kościoła i człowieka, przyprowadziło niegdyś duchowych synów biedaczyny z Asyżu na te ziemie, aby tu odczytywać znaki czasu i budować cywilizację miłości zgodnie z wezwaniem św. Pawła: «Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas» (Ef 5,1-2). Całym sercem uczestniczę duchowo w tym wspólnym jubileuszowym «Te Deum», jakie zanosicie do Boga wraz z całym Kościołem na ziemi Polskiej, i dziękuję Bogu za to, że synowie i córki świętego Franciszka i świętej Klary, na przestrzeni minionych wieków «szli i owoc przynosili». Myśląc zaś o współczesnych i przyszłych pokoleniach waszych rodzin franciszkańskich w naszej ojczyźnie, «zginam kolana moje przed Ojcem, od którego bierze nazwę wszelki ród, aby według bogactwa swej chwaty sprawił w was przez Ducha swego wzmocnienie siły wewnętrznego człowieka, tak abyście w miłości zakorzenieni i ugruntowani» (por. Ef 4,14-17), coraz bardziej umacniali w sobie i ożywiali ideat życia konsekrowanego, tak dogłębnie odczytanego i ukazanego na nowo w ostatnich czasach przez świętego Maksymiliana Marię Kolbego, błogosławionego Brata Alberta Chmielowskiego i sługi Boże: Ojca Honorata Koźmińskiego i Anielę Salawę; abyście coraz lepiej rozumieli tę prawdę, że miłość polega na dawaniu duszy, że miłując - trzeba siebie dać, owszem, że trzeba «życie swoje dać», jak mówił do Apostołów Chrystus. W tym duchu zawierzam was Tej, która najbardziej uwierzyła Miłości, Matce Chrystusa, i z serca wam błogosławię. Jan Paweł II, Papież".
Uroczystości jubileuszowe odbyły się już na Górze św. Anny 3-4 V i w Niepokalanowie 10 VIII [1986] r. a na początku tego miesiąca odbędą się we Wrocławiu.
3 lipca minęło 37 lat od chwili, kiedy na twarzy Matki Bożej w kopii obrazu jasnogórskiego w katedrze lubelskiej pojawiły się łzy. Obraz jest od tej pory otoczony szczególniejszą czcią wiernych całej diecezji, a ludzie modlący się przed tym obrazem doznają licznych łask. W rocznicę łez Matki Bożej odbywają się w katedrze lubelskiej uroczystości z licznym udziałem czcicieli Maryi. W roku 1986 przygotowanie odpustu trwało od 29 czerwca do 6 lipca pod hasłem: Dzisiaj światu potrzeba dobroci. W tym czasie obraz Matki Bożej u mieszczono w wielkim ołtarzu na tle napisu: Bądź z nami w każdy czas. Główne uroczystości odbyły się na placu katedralnym pod przewodnictwem bpa Ryszarda Karpińskiego przy udziale kilkunastu tysięcy wiernych i około 100 kapłanów.
4 sierpnia [1986] r. w Gnieźnie zostało wydane Polecenie duszpasterskie Prymasa Polski w sprawie dziewięciomiesięcznej adoracji Najświętszego Sakramentu przygotowujące parafie Archidiecezji Gnieźnieńskiej i Warszawskiej do II Krajowego Kongresu Eucharystycznego. W dokumencie tym kard. Józef Glemp przypomina, że Kongres Eucharystyczny jest szczególną sposobnością "odnowy i ożywienia pobożności eucharystycznej, zarówno osobistej, jak i wspólnotowej we wszystkich parafiach całej katolickiej Polski". "Jest przeto - pisze - moją pasterską wolą, aby na terenie obydwu Archidiecezji w dniach od 1 września do 30 maja roku przyszłego, w każdym miesiącu tego okresu, w każdej parafii odbyta się jedna całodzienna lub nie mniej niż kilka godzin trwająca adoracja Najśw. Sakramentu, jako jedna z form przygotowania wiernych na właściwe przeżycie zbliżającego się Kongresu Eucharystycznego. W ten sposób już teraz otworzymy bramy temuż Kongresowi w naszych parafiach". Pomocą w przeprowadzeniu adoracji jest określenie tematów rozważań na poszczególne miesiące. Oto tematy ostatnich miesięcy tego roku: IX - Chrystus rzeczywiście obecny w Eucharystii i samotność współczesnego człowieka; X - Obecność dająca życie wieczne - Pragnienia dzisiejszego człowieka; XI - Obecność, która prowadzi do Mszy i ją poniekąd przedłuża - Nasze uczestnictwo w niedzielnej Eucharystii; XII - Obecność Boga Emanuela - Nasza obecność z ludźmi i dla ludzi.
[283]14 VIII [1986] r., w 45 rocznicę męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana Marii w obozie zagłady w Oświęcimiu, zostały odprawione nabożeństwa odpustowe w dziesiątkach świątyń wzniesionych pod jego wezwaniem, także w kościołach franciszkańskich oraz w kościołach diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, której św. Maksymilian jest patronem. W Oświęcimiu przy Ścianie Śmierci byłego obozu bp Kazimierz Górny, sufragan krakowski, razem z kapłanami b. więźniami hitlerowskimi odprawił Mszę św., podczas gdy w kościele św. Maksymiliana, pobudowanym niedaleko obozu, w nowym osiedlu mieszkaniowym, celebrował Najśw. Ofiarę kard. Franciszek Macharski, metropolita krakowski. W homilii podkreślił, że w postaci Męczennika miłości zawarte było to, co jest Bożą prawdą, mądrością i od Boga idącą miłością i nadzieją. W Niepokalanowie głosił chwalę Męczennika oświęcimskiego bp Bohdan Bejze, sufragan łódzki, w czasie wieczornej Mszy św., po której złożono wieniec przy ołtarzu Świętego. W Radomiu zostały poświęcone i złożone w kaplicy-mauzoleum urny z prochami więźniów pomordowanych w 16 niemieckich obozach koncentracyjnych.
Na święto Wniebowzięcia NMP przybyły ze wszystkich stron Polski liczne pielgrzymki piesze do sanktuarium Matki Bożej w Częstochowie po kilkunastu lub kilku dniach podróży. 275 Warszawska Piesza Pielgrzymka wyruszyła, tak jak w poprzednich latach, 6 sierpnia. 12 VIII przybyły na Jasną Górę pielgrzymki z najdalszych stron: przed południem z Gorzowa i z ziemi głogowskiej, a po południu, w potokach ulewnego deszczu, III Pielgrzymka z ziemi warmińskiej (po przebyciu 500 km w 16 dni) prowadzona przez bp. Juliana Wojtkowskiego z Olsztyna, który już po raz trzynasty pielgrzymuje tu pieszo jako biskup (w pierwszych 10 latach z Pielgrzymką Warszawską), oraz IV Gdańska Piesza Pielgrzymka, po 16-dniowej wędrówce. Tegoż dnia przybyła ogólnopolska Pielgrzymka Młodzieży Pokoju, do niedawna uzależnionej od alkoholu czy narkotyków (ok. 700 osób). 13 VIII przy wciąż padającym deszczu napływają nowe fale ludzkie: rano VIII Pielgrzymka Pomorska, II Pielgrzymka Szczecińska, IV Pielgrzymka Koszalińska - wszystkie trzy przeszły ponad 600 km w 19 do 21 dni - IX Pielgrzymka Rzeszowska i ze Stalowej Woli, a po południu następne pielgrzymki - z diecezji kieleckiej, sandomiersko-radomskiej, łomżyńskiej, z Kalisza i Krakowa. Na ostatnim odcinku wprowadzali te pielgrzymki na Jasną Górę biskupi diecezjalni. 14 VIII zjawiła się pod szczytem jasnogórskim Piesza Pielgrzymka Warszawska, licząca 33 tysiące pątników. Razem z okazji uroczystości Wniebo[284]wzięcia NMP przybyło na Jasną Górę pieszo 410 grup pątniczych w 35 pielgrzymkach diecezjalnych i stanowych, w których wzięło udział 164 708 świeckich, 1152 kaptanów, 1432 kleryków i 2 biskupów, również 1152 pielgrzymów spoza Polski, z 23 krajów. Wokół Jasnej Góry powstało jakby nowe miasto, miasto namiotów. Przed Cudownym Obrazem przesuwał się nieustannie potok ludzki. Główne Msze św. były odprawiane, nawet wśród deszczu, na Szczycie. Suma świąteczna została odprawiona pod przewodnictwem kard. Bernarda Law z Bostonu (USA), z homilią kard. Józefa Glempa. Prymas Polski stwierdził, że wiara dzisiejszego pokolenia jest pogłębiona, ale musi ono zadbać więcej o życie zgodne z wiarą, w trzeźwości i miłości, z pomocą Matki Najświętszej.
10 sierpnia [1986] r. w Wójcicach nad Nysą Kłodzką odbyła się uroczysta koronacja obrazu Matki Bożej Łopatyńskiej, który jest jedną z licznych kopii ikony jasnogórskiej. Obraz ten, czczony przez wieki w Łopatynie, koło Buska w archidiecezji lwowskiej, został zabrany przez mieszkańców tej wioski w roku 1944, gdy uciekli przed pogromami nacjonalistów ukraińskich. Na uroczystości koronacyjne przybyli licznie wierni z okolicznych dekanatów diecezji opolskiej, a także czciciele Matki Bożej Łopatyńskiej z całego kraju i z emigracji. Kard. Henryk Gulbinowicz, metropolita wrocławski, w homilii mówił o dziejach panowania Matki Bożej Łopatyńskiej, kiedyś na wschodnich kresach, obecnie zaś na ziemiach zachodnich. Zawsze Ona otaczała miłością i opieką wszystkich swych czcicieli: czy to katolików obrządku łacińskiego i greckiego, czy też prawosławnych. Jest znakiem miłości i jedności w swym nowym miejscu, gdzie broni nas przed wszystkimi współczesnymi zagrożeniami. Po homilii nastąpił akt koronacji, którego dokonał Metropolita wrocławski przy współudziale biskupa opolskiego Alfonsa Nossola i proboszcza Wójcickiego, ks. Kazimierza Kwiatkowskiego, a następnie akt oddania Pani Łopatyńskiej - Matce Bożej Pocieszenia.
Ze świata
W związku z wrześniową intencją misyjną Za trędowatych, Agencja Fides informuje: Według statystyk Fundacji R. Follerau obecnie żyje w świecie 15 milionów trędowatych, z czego 8 mln w Azji, 5 mln w Afryce, 400 000 w Ameryce Płd., 50 000 w Europie i 35 000 w Oceanii. Aktualnie 3 miliony trędowatych jest poddanych leczeniu. Misjonarze, zwłaszcza siostry zakonne, są zawsze dobrymi samarytanami dla trędowatych. Znane jest heroiczne poświęcenie o. Damiana de Veuster, który stał się trędowatym z trędowatymi i umarł na skutek tej choroby. 23 V 1982 Papież wyniósł na ołtarze o. Piotra Dondersa, misjonarza holenderskiego w Surinamie, który przez 28 lat byt kapelanem w zakładzie dla trędowatych. Raoul Follereau i Marceli Candia, poświęceni bez reszty trędowatym, poruszyli sumienie świata dla ofiar trądu. Obok zakładów dla trędowatych będących pod opieką misjonarzy 23 stowarzyszenia prywatne realizują 634 programy walki z trądem w 83 krajach, niosąc pomoc 1 412 710 chorym. Pomoc chrześcijańska dla trędowatych polega nie tylko na ich leczeniu, ale też na ich rehabilitacji i ewangelizacji. Najbardziej boli trędowatych odosobnienie, dlatego pierwszeństwo ma tu solidarność z tymi chorymi. Papież Jan Paweł II w czasie swej podróży na Daleki Wschód w roku 1984 odwiedził trędowatych w Sorokdo (Tajlandia).
Przy sanktuarium maryjnym w Kevelaer (Niemcy płn-zach.), gdzie od 11 do 20 września przyszłego roku odbędzie się Międzynarodowy Kongres Mariologiczno-Maryjny, zaczęty się spotkania ekumeniczne, organizowane przez specjalną komisję diecezji Münster przy współpracy pastora protestanckiego z miejscowego kościoła Św[iętej] Maryi i radcy okręgowego urzędu kultury. Celem "spotkań w Kevelaer" jest zastanowić się wspólnie i przedyskutować obiektywnie tematy dotyczące mariologii i pobożności maryjnej. Na spotkaniu inauguracyjnym prof. Karol Kertelge z Münster w prelekcji o Maryi w Piśmie Św[iętym] przedstawił, z punktu widzenia historycznego i egzegetycznego, co Nowy Testament mówi o Maryi, i rozwinął teologię o Matce Jezusa, jaka wypływa z Biblii; na tej podstawie można rozpocząć dialog ekumeniczny. 19 czerwca [1986] r. miał miejsce panel n a temat: Maryja jako przykład wiary chrześcijańskiej, wspólnoty chrześcijańskiej i życia chrześcijańskiego z udziałem profesorów uniwersyteckich i władz kościelnych trzech głównych wyznań chrześcijańskich. Spotkania w Kevelaer mają służyć nie tylko refleksji teologicznej, ale też katechezie i kaznodziejstwu. Warto dodać, że sanktuarium w Kevelaer jest najbardziej uczęszczanym w Niemczech po sanktuarium w Altötting, choć leży w strefie o zdecydowanej większości protestanckiej.
Rok 1986 jest "Rokiem Eucharystii" w Nikaragui, a uwieńczy go w 1986 miesiącu Krajowy Kongres Eucharystyczny. W liście pasterskim biskupi Nikaragui podkreślili, że Eucharystia, będąc [285]tajemnicą jedności i łączności, winna być źródłem pokoju, pojednania i przebaczenia, które tak bardzo są potrzebne w kraju doświadczonym plagą nienawiści i wojny domowej. Biskupi ubolewają, że jedność jest zagrożona przez tzw. "Kościół ludowy": "grupę księży, zakonników, zakonnic i świeckich różnych narodowości", którzy mimo zapewnień, że należą do Kościoła, praktycznie podminowują go współdziałając w zniszczeniu zasad będących podstawą jedności wiary. "Kościół w Nikaragui - dodają biskupi - ma na uwadze tylko człowieka i nie kieruje się żadnym wyborem czy spokrewnieniem politycznym". W Roku Eucharystycznym Kościół Nikaragui wciąż "modli się o pokój i zakończenie wojny bratobójczej, która pogrąża w żałobie rodziny i cały kraj. Oby Miłość Chrystusowa pozwoliła mu wznieść się ponad uczucia nienawiści i zemsty i ponad stwardnienia ideologiczne oraz otworzyć drogę przebaczeniu i pojednaniu".
Alojzy De Carlini, miody naukowiec i kierownik Urzędu Wyżywienia Lombardii, wydał niedawno książkę pt. Jakość życia i głód w świecie, w której pisze o rewolucji żywnościowej wśród bogatych i o wychowaniu do rozwoju wśród biednych. Tłumaczy: Bogaty Zachód musi zmienić swój model rozwoju i styl życia; nasze pożywienie z nadmiarem mięsa, tłuszczów i cukru, jest u podstawy licznych "chorób dobrobytu" i stąd zlej jakości życia; na Zachodzie winno się jeść mniej, jeść pokarmy mniej pożywne i wypracowane (mniej mięsa, mniej potraw smażonych, mniej alkoholu i kawy...). Co więcej, De Carlini radzi przejść "od diety normalnej do diety lepszej", za jaką uważa "post..., praktykę, której trzyma się wiele zwierząt... U człowieka post prowadzi od większej jasności umysłowej do odmłodzenia organizmu, do zerwania z przyzwyczajeniem do wszelkiego rodzaju narkotyków, łącznie z nikotyną i alkoholem, do wyleczenia z wielu chorób. Post powoduje proces odpoczynku i samooczyszczenia organizmu, sprzyja usuwaniu «żużlu» i wzmacnia obronność organizmu". Pisze to nie moralista, lecz technik wyżywienia. Wykazuje też, że nasz konsumpcjonizm żywnościowy i gonitwa za tym, aby mieć więcej, łączy się ściśle z wyzyskiem Trzeciego Świata. "Model rozwoju" ludów bogatych, założony na egoizmie, jest błędny nawet dla nich, nie prowadzi do szczęścia i urzeczywistnienia człowieka. Kluczem rozwoju jest właściwe wychowanie.
Pismo specjalistyczne "Medical Tribune" ogłosiło artykuł podający rezultaty ankiety, jaką przeprowadził dr Randy Bird na oddziale kardiologii w wielkim szpitalu w San Francisco (USA). Dr Bird wśród chorych tego oddziału (blisko 400): katolików, protestantów i żydów, założył grupy modlitewne. Zapisało się do nich 192 chorych, podczas gdy pozostali, w liczbie 201, tworzyli grupę kontrolną. Przebieg choroby każdego pacjenta z obu grup byt notowany skrupulatnie, by wykazać różnice. Rezultaty są zaskakujące: chorzy z grup modlitewnych rzadziej potrzebowali antybiotyków (3 wobec 16), mniej byli podatni na endemie płucne (6 na 18) i nikt z nich nie potrzebował kuracji sztucznej (wobec 12 z grupy pozostałej). Dr Bird wyciągnął wniosek: "To studium daje naukowe potwierdzenie tego, w co chrześcijanie wierzą zawsze, mianowicie, że Bóg wysłuchuje ich modlitwy". Pismo "Madre di Dio", które podaje powyższą wiadomość, komentuje: "Może ten wniosek jest przesadny i tchnie mentalnością amerykańską, która chce skontrolować wszystko naukowo; ale na swój sposób jest potwierdzeniem potęgi modlitwy".
[Fot. 1, s. 282] Spotkanie z piosenką franciszkańską w czasie uroczystości jubileuszowych w Niepokalanowie.
[Fot. 2, s. 283] Pielgrzymka Warszawska na Alei NMP w Częstochowie.