Z Rzymu
20-lecie swego istnienia obchodził powstały z inspiracji Soboru Watykańskiego II Sekretariat ds. Niewierzących. Zorganizowana z tej okazji sesja plenarna obradowała pod hasłem: "Ateizm, niewiara i obojętność religijna na świecie". Na zakończenie obrad uczestników spotkania przyjął na specjalnej audiencji Jan Paweł II. Mówiąc o dialogu z niewierzącymi, papież wyraził pogląd, że ateizm jako nurt ideologiczny nie rozwinął się w ostatnim okresie, nie stanowi więc największego zagrożenia dla ludzi wierzących. Rozwinął się natomiast ateizm praktyczny, niewrażliwość religijna i obojętność wobec problemów zasadniczych. Ojciec Św[ięty] powiedział m.in.: "Człowiek nie może żyć w pustce duchowej, nie zaspokajając swoich głębokich aspiracji i potrzeb religijnych. Dowodzi tego dzisiaj poszukiwanie sacrum, nawet gdy obiera się błędne drogi. Powstanie religii zastępczych czy - jak się określa - religii świeckich, wskazuje na swój sposób, że społeczeństwo niewierzących nie może się obejść bez wiary w cokolwiek".
10 marca przed modlitwą Anioł Pański Ojciec Św[ięty] z okna swej prywatnej biblioteki wygłosił przemówienie, w którym m.in. podkreślił znaczenie postu, jałmużny i modlitwy w życiu chrześcijanina. Pojęcie postu - stwierdził Papież - zawiera w sobie wszelkie formy dobrowolnego umartwienia i mimo niedawnych złagodzeń praktyk pokutnych nie można z nich zrezygnować bez wielkiego uszczerbku dla życia wewnętrznego jednostki i rozwoju całego Kościoła. Naturalne dążenie do wolności może narażać tę wolność na stałe niebezpieczeństwa i dlatego trzeba ją chronić poprzez zdrowe i pogodne samoopanowanie. Praktyka pokuty prostuje umysł i serce oraz uzdalnia wolę do czynienia dobra. Przez pokutę człowiek doświadcza żywego spotkania z Bogiem.
24 marca 1985 r. Ojciec Św[ięty] odbyt 47 podróż apostolską na terenie Włoch, odwiedzając kolejno: Fuctino, Pietragnaria i Aretzzano w robotniczym regionie Abbruzzo. Wizyta ta pierwotnie planowana była na 19 marca (uroczystość św. Józefa - patrona robotników), jednak z powodu niespotykanych w tym okresie roku obfitych opadów śniegu, została przeniesiona na najbliższą niedzielę. W czasie spotkania z robotnikami Papież poruszał sprawy związane z sytuacją ludzkiej pracy. Cytując encyklikę Laborem exercens Jan Paweł II powiedział m.in.: "Kościół jest przekonany, że praca stanowi podstawowy wymiar bytowania na ziemi. Nawet na płaszczyźnie czysto ludzkiej wiemy, że człowiek może być zawsze samym sobą i osiągnie cel swojego życia przez wytrwały wysiłek dla przemiany samego siebie, jak i przez wytężoną pracę w świecie, który go otacza. (...) Praca jest darem, który Bóg składa w ręce człowieka. Praca ta jednak może stać się trudna i robotnik może nie widzieć owoców swojego trudu. Zdarza się, że wielki trud wielu ludzi nie jest wystarczająco doceniany i słusznie nagradzany. Społeczna nauka Kościoła potwierdza z mocą prawo robotników do otrzymania słusznej zapłaty i równocześnie głosi prymat człowieka w stosunku do pracy. Człowiek nie powinien być niewolnikiem, lecz panem własnej pracy, to znaczy powinien wiedzieć, że w jego pracy jest uszanowana jego godność. Konsekwencje takiej zasady są wielkie: człowiek nie może być nigdy traktowany jako narzędzie produkcji; ludzie, którzy pracują, mają prawo do solidarności między sobą i poparcia ze strony społeczeństwa, aby w ten sposób uchronione zostało ich uczestnictwo we wzroście dóbr społecznych; ludzie pracy mają prawo do godziwych zarobków, bezpieczeństwa i zabezpieczenia socjalnego dla siebie i swoich rodzin".
Jan Paweł II podkreślił również prawo ludzi pracy do wypoczynku.
8 września 1985 r. Jan Paweł II uda się z wizytą duszpasterską do Liechtensteinu.
Na zaproszenie prezydenta Zaila Singha w lutym 1986 r. Jan Paweł II odwiedzi Indie.
30 i 31 marca [1985] r. ponad 300 000 przedstawicieli młodzieży całego świata uczestniczyło wraz z Janem Pawłem II w modlitewnym czuwaniu podczas zwołanego przez Papieża do Rzymu Kongresu Młodych. Kongres odbywał się pod hasłem: "Chrystus naszym pokojem". Przybyłą młodzież Jan Paweł II wzywał, by czuła i stawała się odpowiedzialna za losy świata. Szczególnie dramatyczny moment zawierała modlitwa Ojca Św[iętego] kończąca czterogodzinne spotkania przed bazyliką Św. Jana na [180]Lateranie w pierwszym dniu Kongresu: "Chcemy, aby sprawa pokoju na świecie stała się naszym ciągłym zadaniem (...). Nie chcemy przekraczać progu trzeciego tysiąclecia, dźwigając na barkach armaty i ruiny. Chcemy rozpocząć nowe tysiąclecie w imię Twoje - przynosząc obfite snopy zboża, które uradują wszystkie stoły Twoim chlebem i Twoją przyjaźnią". Pod koniec spotkania nastąpił moment intronizacji Krzyża Roku Świętego, który Papież powierzył młodzieży, aby był dla nich znakiem wiary.
Z Polski
Ojciec Święty wyniósł do godności biskupiej ks. mgr. Romana Adama Marcinkowskiego, mianując go biskupem pomocniczym diecezji płockiej, a ks. prof. dra Henryka Muszyńskiego - biskupem pomocniczym diecezji chełmińskiej.
W odbywającym się w dniach 6-14 kwietnia [1985] r. XVII Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym w Lourdes wzięli udział: Orkiestra Symfoniczna i Chór Państwowej Filharmonii w Łodzi. Artyści wykonali m.in. utwory J. S. Bacha, K. Pendereckiego i J. Haydna.
22 marca 1985 r. w siedzibie Sekretariatu Episkopatu Polski odbyła się nadzwyczajna narada redaktorów naczelnych wszystkich pism katolickich. W posiedzeniu wziął udział sekretarz Episkopatu Polski ks. arcybiskup Bronisław Dąbrowski. Obradom przewodniczył zastępca przewodniczącego Komisji Episkopatu Polski d. s. Środków Społecznego Przekazu, ks. dyr. Alojzy Orszulik.
Kolegium redaktorów naczelnych omówiło szereg problemów wydawniczych związanych z trudnościami poligrafii oraz ze zmniejszeniem przydziału papieru. Zauważyć należy, że prasa katolicka w Polsce zużywa zaledwie nieco ponad jeden procent papieru przeznaczonego na działalność wydawniczą w Polsce.
Omówiono również pojawiające się w coraz szerszym zakresie ingerencje cenzorskie w teksty publikowane w prasie katolickiej.
Z przeprowadzonej przez "Politykę" ankiety wśród 700 maturzystów wynika, że najbardziej atrakcyjnym wzorem osobowym dla młodzieży jest kard. Stefan Wyszyński. Największym zainteresowaniem młodzieży cieszą się: film, muzyka, religia i literatura.
Ze świata
Prezydent Ronald Reagan w dniu 22 stycznia [1985] r. przemawiał do dziesiątków tysięcy uczestników ruchu "Pro Life" (Dla życia), zgromadzonych w stolicy Stanów Zjednoczonych, występujących w obronie nienarodzonych. Uczestnikom manifestacji prezydent oświadczył: "Poczuwam się do duchowej łączności z wami i jestem przekonany, tak samo jak wy, że najlepszą odpowiedzią na ustanowione przed dwudziestu laty prawo o dopuszczaniu sztucznych poronień jest dalsza walka o zakończenie tej strasznej tragedii narodowej".
50-lecie istnienia obchodził ukazujący się na Węgrzech katolicki miesięcznik "Vigilia", poruszający tematykę teologiczną oraz sprawy kulturalne. W jubileuszowym numerze zamieszczono pozdrowienia Ojca Świętego dla całego zespołu redakcyjnego, a także list prymasa Węgier kardynała LaszIo Lekaia. Pismo ukazuje się w nakładzie 12 tysięcy egzemplarzy. Oprócz "Vigilii" na Węgrzech ukazują się jeszcze następujące pisma katolickie: tygodnik "Uj Ember" - w nakładzie 75000 egz., kwartalnik teologiczny "Teologia" - w nakładzie 4000 egz. oraz biuletyn przeznaczony dla parafii "Magyar Kurier" - w nakładzie 750 egz. Zważywszy na ogólną liczbę ludności na Węgrzech, wynoszącej około jedenaście milionów, nie jest to mało.
Grupa około dwu tysięcy osób uwięzionych i skazanych na śmierć w Douala (Kamerun), wśród których są członkowie Legionu Maryi, Legionu Małych Dusz i Stowarzyszenia św. Maksymiliana Kolbego, rozwinęła działalność apostolską w więzieniu, ofiarowując swoje modlitwy i cierpienia w intencji uproszenia dla ojczyzny pokoju i ładu. Podajemy tę wiadomość za «La Milice de l’Immaculee» (Rycerz Niepokalanej) ukazującym się w Szwajcarii.
Komisja Episkopatu Japonii d. s. Niewierzących wydała drukiem podręcznik dla katolików, aby mogli w sposób tradycyjny uczcić pamięć przodków. Podkreślając przede wszystkim obowiązek modlitwy za zmarłych, podręcznik wyjaśnia, że nie wszystkie zwyczaje japońskie, związane z pamięcią o bliskich zmarłych, są wyrazem niezgodnego z religią katolicką kultu, lecz są jedynie przejawem miłości i szacunku dla rodziców i krewnych.
Sekretarz niedawno zamordowanej Indiri Gandhi - dr P. Alexander opowiedział następujące zda[181]rzenie: Pani Gandhi witając przybyłych na przyjęcie gości, wśród których byli także państwo Alexander, zapytała panią Alexander: "Pani jest prawosławną? Może pani powie, czy w Kościele prawosławnym czci się Matkę Bożą?". "Oczywiście - odpowiedziała zapytana - Maryja szczególnie jest kochana w naszym Kościele. Modlimy się do Niej i czcimy wiernie". Po kilku dniach państwo Alexander otrzymali od pani Gandhi paczkę ze statuetką Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem Jezus.
Teolog protestancki, prof. dr Albrecht Peters, na spotkaniu w Bad Orb (koło Frankfurtu) wyraził żal, iż protestanci zatracili sens i praktykę spowiedzi osobistej. "Czyż straszne zdarzenia w naszym kraju nie są odbiciem faktu, że my nie praktykujemy indywidualnego wyznania grzechów? Grzech osobisty często przerzuca się na innych".