Z Rzymu

• Jan Paweł II, zwracając się do pielgrzymów z diecezji Drohiczyn (21 XI [1983] r.), między innymi pozdrowił braci prawosławnych mieszkających stosunkowo licznie na terenie diecezji. Wyraził też nadzieję i życzenie zrealizowania się tego, co zawarł już w bulli ogłaszającej obecny Rok Jubileuszowy, że mianowicie odkupienie, raz na zawsze dokonane na Kalwarii, będzie się nieustannie urzeczywistniać, rozszerzać i udoskonalać w rozwoju powszechnego uświęcania, i będzie to siłą, która prowadzi do spotkania się wszystkich wierzących w Chrystusa.

• 26 listopada 1983 r. Ojciec Święty przyjął na audiencji parlamentarzystów europejskich z krajów wspólnego rynku. Z tej okazji Papież powiedział: "Świat oczekuje od krajów Europy podjęcia poważnych wysiłków zmierzających do wyeliminowania z życia społeczeństw wojen, terroryzmu, masowych egzekucji na rzecz demokratyzacji i poszanowania praw".

• Kongregacja Nauki Wiary opublikowała z polecenia Papieża dnia 26 listopada minionego roku deklarację na temat masonerii. Jest to odpowiedź na pytania, czy Kościół zmienił zdanie o masonerii, skoro w nowym kodeksie prawa kanonicznego nic się o niej nie wspomina. Odpowiedź głosi, że wynika to z przyjętego kryterium redakcyjnego, według którego nie wspomina się o niej podobnie jak o innych stowarzyszeniach. Zdanie Kościoła w stosunku do stowarzyszeń masońskich pozostaje nadal negatywne, ponieważ ich zasady zawsze były uważane za nie do pogodzenia z nauką Kościoła. Dlatego przynależność do nich jest nadal zakazana. Katolicy zapisani do stowarzyszeń masońskich grzeszą ciężko i nie mogą przystępowć do Komunii św. Do kompetencji miejscowych władz kościelnych nie należy wypowiadanie sądów na temat natury stowarzyszeń masońskich, które byłyby przeciwne oświadczeniu tejże Kongregacji z dnia 17 XI 1981 r.

• W pierwszą niedzielę Adwentu (27 XI 1983), prawie po 6-miesięcznej przerwie, Ojciec Święty podjął na nowo pasterskie wizyty rzymskich parafii. Ostatnia bowiem wizyta miała miejsce w parafii św. Moniki w Ostii 8 maja 1983 r. Jest to z kolei 74 wizyta. Odbyła się w partii św. Filipa Nereusza położonej w północno-zachodniej części Rzymu.

• 30 listopada [1983] r. przedstawiciele Kościoła katolickiego, na czele z kard. Willebrandsem, przewodniczącym Sekretariatu ds. Jedności Chrześcijan, uczestniczyli w uroczystości ku czci św. Andrzeja Apostoła w Konstantynopolu. Delegację przyjął ekumeniczny patriarcha Dimitrios I i wzięła ona udział w nabożeństwie w cerkwi św. Jerzego na Panarze, oraz przeprowadziła rozmowę z Komisją Synodalną ds. Kontaktów z Kościołem katolickim. Była to odpowiedź na podobną wizytę prawosławnych w Rzymie w uroczystość św. św. Piotra i Pawła.

  Kardynał Willebrands przekazał patriarsze Dimitriosowi I orędzie od Jana Pawła II.

  W liście tym Papież pisał, że Kościół katolicki i Kościół prawosławny mimo wydarzeń historycznych, które w przeszłości poróżniły te Kościoły, pozostają złączone silnymi węzłami.

  Potem zwrócił się z pozdrowieniem, jakie św. Piotr skierował do wiernych w Poncie, Galacji, Kapadocji, Azji i Bitynii: "Łaska i pokój niech będą wam udzielone obficie". "Z okazji święta Apostoła Andrzeja, brata Piotra - pisze Jan Paweł II do ekumenicznego patriarchy Konstantynopola - z takim samym uczuciem radości kieruję do was, Czcigodny Bracie, to samo pozdrowienie jedności".

  Dalej Papież dziękował Patriarsze za życzenia przesłane mu z okazji 5 rocznicy wyboru na papieża i 25 rocznicy sakry biskupiej.

  Następnie Papież zauważył, że oba Kościoły mają jako wspólne na mocy sukcesji apostolskiej: kapłaństwo i Eucharystię, i że sukcesja apostolska biskupów ma na celu utrzymanie z pomocą Ducha Świętego wspólnoty chrześcijańskiej w wierności prawdzie ewangelicznej głoszonej przez Apostołów i przekazywanej bez przerwy aż do nas. Misją Kościołów w każdej porze jest głoszenie Ewangelii zbawienia wszystkim narodom oraz nauczanie tego, co Pan im powierzył. Misja ta będzie mogła być całkowicie wypełniona tylko wtedy, gdy nasze Kościoły poprzez swoją jedność sprawią, że nauka ewangeliczna uzyska całą swoją wiarygodność. Jan Paweł II wyraził radość, że dialog teologiczny między Kościołem katolickim a wszystkimi Kościołami prawosławnymi powoli, ale postępuje naprzód. Kościół katolicki badaniami i modlitwą gotów ułatwić ten postęp.

• 1 grudnia [1983] r. Ojciec Święty przyjął na audiencji przybyłych ad limina apostolorum biskupów meksykańskich. W przemówieniu do braci w biskupstwie Papież potępił nadużywanie generalnego roz[29]grzeszania, udzielanego wbrew przepisom Kościoła, jako zamach na prawdziwą godność sakramentu pokuty. "Wierne wypełnianie posługi spowiedzi każdego chrześcijanina - powiedział Papież - ukazuje miłosierną wagę Chrystusa wobec każdego człowieka. Ukazuje Jego osobistą miłość dla każdego ochrzczonego, zdolność uznania w każdej jednostce obrazu Boga, osobisty i nieprzekazywalny dramat, któremu nie mogą służyć ogólne rady i anonimowe wskazania. Sam osobisty i tajemniczy charakter grzechu wymaga w konsekwencji tajemniczej, dyskretnej i dostosowanej do każdego człowieka spowiedzi indywidualnej. Spełniając posługę spowiedzi, ksiądz, który poświęca swoją gotowość i czas każdemu z wiernych szukających jego pośrednictwa, jest naocznym świadkiem godności każdego ochrzczonego. Najbiedniejsi, których wielu jest w waszych diecezjach i dla których nikt nie ma czasu w naszym niespokojnym i zagonionym społeczeństwie, będą mogli świadczyć, jeśli zostaną przyjęci z miłością i szacunkiem przez księży w sakramencie pokuty, że Kościół przyjmuje wszystkich, że wszystkich szanuje i rozumie tą osobistą miłością, która jest odbiciem miłości Chrystusa dla każdego człowieka odkupionego Jego Krwią. Uświęcająca rzeczywistość sakramentu pokuty, choć przeznaczona dla penitenta, jest także źródłem uświęcenia dla spowiednika".

• Pierwszego dnia grudnia [1983] r. w Watykanie wydano 35-stronicowy dokument o wychowaniu seksualnym. Pierwsza część dokumentu mówi o podstawowych zasadach tego wychowania, druga - o odpowiedzialności spoczywającej w pierwszym rzędzie na rodzicach za wychowanie, trzecia o warunkach i sposobach wychowania, a czwarta omawia problemy szczegółowe z tym związane.

• 2 grudnia [1983] r. Jan Paweł II przyjął na audiencji redaktorów włoskich tygodników katolickich. W przemówieniu do nich Ojciec Święty powiedział, że tygodniki nie będąc zmuszone podawać wiadomości bieżących na gorąco, mogą podawać przemyślane syntezy i zrównoważone oceny. Podając w artykułach najgłębsze idee w przystępnej dla wszystkich formie, mogą stopniowo wpływać na mentalność czytelników i pobudzać ich do refleksji. Przez uzupełnianie wiadomości zdeformowanych lub celowo przemilczanych, mogą wpływać decydująco na rozważne i dojrzale ich przemyślenie, a to jest ogromną potrzebą społeczeństwa narażonego na roztargnienia i powierzchowność.

  Tygodniki mają zadania apostolskie i kapłańskie, nawet jeśli redaktorami prasy katolickiej są ludzie świeccy, gdyż praca redakcyjna wiąże się z sakramentalnym charakterem chrześcijanina. Praca redakcyjna wymaga wyczucia Kościoła zarówno powszechnego jak i lokalnego, to stanowi gwarancję autentyczności nauczania o najwyższych wartościach wiary i moralności. Katolicka prasa dziennikarska stanowi stalą działalność ewangelizacyjną, która ma stale swoje miejsce w całości życia Kościoła. Tygodniki katolickie mają jako podstawowe zadanie głoszenie i ochronę wartości moralnych. Nie jest to zadanie łatwe, gdyż wymaga często pójścia pod prąd, aby pozostać w zgodności z prawdą o człowieku i o wartościach życia.

• 3 grudnia [1983] r. Ojciec Święty przyjął na audiencji nowego ambasadora Grecji Christosa Rokofellosa. Zdaniem Papieża, ujawnionym z tej okazji, nawiązane przed kilkoma laty stosunki dyplomatyczne, a w innej płaszczyźnie dialog między prawosławiem i katolicyzmem są znakami uzasadnionej nadziei na rozwój zrozumienia i współpracy między rządem Grecji i wspólnotami prawosławnymi z jednej strony, a Stolicą Apostolską z drugiej. Jest to bardzo potrzebne dla zachowania pokoju w świecie. Papież wskazał też na wielki dług Zachodu wobec kultury greckiej, chrześcijan wobec języka greckiego, który był pierwszym przekaźnikiem Ewangelii oraz licznych listów Apostoła Pawła.

Z Polski

• Z Wybrzeża nadszedł pierwszy numer dwutygodnika pt. "Gwiazda Morza". Pismo w formacie B - 4 obejmuje 8 stron. Wydawcą jest Kuria Biskupia w Gdańsku - Oliwie. Cena egzemplarza 15 zł. Nakład 15 tys. U góry karty tytułowej ilustracja przedstawiająca panoramiczny widok Gdańska - Oliwy. Redakcja pisze: "Gwiazda Morza" jest pismem katolickim i diecezjalnym. To określa program i profil pisma... chcielibyśmy być wierni zaleceniu Papieskiej Komisji Środków Społecznego Przekazu, które brzmi: "Tematem publicystyki katolickiej jest cała rzeczywistość oraz jak najszerszy zakres wiadomości, komentarzy i opinii, rozpatrujących w różnym aspekcie trudności i problemy współczesnego człowieka, zawsze jednak naświetlając je pod kątem chrześcijańskiego poglądu na świat". Cieszymy się z Kościołem gdańskim i życzymy, aby nowo powstałe pismo to zadanie chlub[n]ie realizowało. Szczęść Boże!

• [30] "Gazeta Krakowska" ujawniła: "Adwentystów Dnia Siódmego jest w Polsce 7 tys., podczas gdy nakład «Znaków Czasu» wynosi 25 tys.". Tylko zazdrościć, że każdy adwentysta może się rozkoszować, czytając więcej niż 3 egzemplarze swego pisma. Nie tak błogo jest katolikom, albowiem setki katolików musi się zadowolić tylko jednym egzemplarzem pisma katolickiego, np. ponad 170 katolików ma do swojej dyspozycji tylko jeden egzemplarz "Gościa Niedzielnego", 350 - "Rycerza Niepokalanej", i aż ponad 800 -"Tygodnika Powszechnego".

• Coraz bardziej bolesne staje się zjawisko narkomanii i alkoholizmu w naszym kraju. Zwalczanie tej plagi nie stoi na właściwym poziomie. Istnieje potrzeba powstawania samorzutnych komórek do organizowania akcji przeciw szerzeniu się nałogu i ratowania zagrożonych. Taką inicjatywę podjęli OO. Kapucyni w Lublinie oraz grupa studentów z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jesienią 1982 r. zaczęto opiekować się dziećmi i młodzieżą z tak zwanego marginesu społecznego i z rodzin zaniedbanych oraz rozbitych, w których przynajmniej jedno z rodziców jest alkoholikiem. Po kilku miesiącach dla usprawnienia pracy podzielono podopiecznych na dwie grupy. Pierwszą stanowią dzieci w wieku 5-12 lat, a drugą - 12-17 lat. W marcu [1983] r. przyszli z pomocą wspomniani studenci z KUL-u, a potem też z innych uczelni lubelskich. Obecnie w akcji tej jest zaangażowanych 20 osób, przeważnie studentów psychologii. Z podopiecznymi spotykają się w pomieszczeniach probostwa Krężnicy Jarej. Poparcia moralnego i materialnego tej działalności udziela Kuria Lubelska. Młodym pomaga się np. w nauce, w organizacji wolnego czasu, a nade wszystko stwarza się możność korzystania z obecności kogoś życzliwego, przyjaznego, oraz przywracania świadomości siebie i przekonania, że jest się kochanym.

• Otrzymaliśmy pierwszy numer miesięcznika "Jasna Góra". Pismo w formacie A-5 liczy 56 stron plus okładka. Tematyka artykułów poświęcona temu, co zawarte jest w tytule pisma. Wewnątrz ilustracje - częściowo kolorowe. Nakład 3 500 egzemplarzy. W słowie do czytelników czytamy m.in. "(miesięcznik) będzie głosem Sanktuarium Jasnogórskiej Pani. «Jasna Góra» przychodzi do Was na zakończenie Jej Jubileuszu, który - licząc sześć lat przygotowania i dwa lata świętowania - stal się wielką oktawą ku czci Matki i Królowej wszystkich Polaków". Dobrze się stało, że więź naszej łączności z Panią Jasnogórską będzie mogła być utrzymywana jeszcze i w ten sposób. Szkoda tylko, że nakład tak maty.

• 5 listopada [1983] r. przybyli na Jasną Górę dr Bernard Vogiel, premier Westfalii, dr Georg Wolter, minister kultury, i dr Harder, rektor uniwersytetu w Mainz. Goście po modlitwie w kaplicy zwiedzili sanktuarium. W rozmowie powiedzieli, że celem ich pielgrzymki była modlitwa i torowanie drogi do jedności i pokoju między narodami.

• Dnia 11 listopada [1983] r. ks. Prymas Józef Glemp dokonał poświęcenia nowo wybudowanego domu nowicjatu Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi w Otwocku wraz z kaplicą i Drogą Krzyżową. Ksiądz Prymas wpisał do księgi pamiątkowej słowa: "Poświęciwszy jak gdyby kolebkę misyjną Sióstr Franciszkanek Misjonarek w Otwocku, polecam Chrystusowi i Jego Matce wszystkie powołania, aby idąc w świat niosły polską radość, która nie ugina się w trudach dzięki żywej wierze".

  Siostry Franciszkanki Misjonarki znane są naszym Czytelnikom, bo kilkakrotnie umieszczały już artykuliki na tamach "Rycerza". Oto kilka dalszych danych o tym zgromadzeniu. W Polsce pracują na terenie 9 diecezji w 18 ośrodkach. Siostry prowadzą: domy opieki dla dzieci specjalnej troski, dla matek z dziećmi do 3 lat, przechowalnie dla dzieci przedszkolnych, domy rekolekcyjne, katechizację dzieci i młodzieży, opiekują się samotnymi staruszkami i chorymi. W miarę możności obejmują swą opieką domy dziecka, domy poprawcze, więzienia, a także narkomanów i alkoholików. Dla pełności obrazu ich działalności podajemy, gdzie franciszkanki polskiego pochodzenia pracują na misjach: Macau (Chiny) - 7 sióstr, Górna Wolta - 5, Maroko - 3, Hong - Kong (Chiny) - 2, Papua - Nowa Gwinea - 3, Argentyna - 2, Algieria - 3, Syria - 1, Urugwaj - 1, RPA - 1, Libia - 1, Zair - 6, Brazylia - 3, Kongo - 3, Australia - 2, Izrael - 2, Senegal - 2, Indonezja - 1, Liban - 1, Tunezja - 1, Islandia - 1, Jugosławia - 1. Razem ponad 50 sióstr. W samym roku 1983 wyjechało na misje 9 sióstr: do Zairu - 2, do Konga - 3, do RPA - 1, do Algierii - 1, do Maroka - 1, do Islandii - 1.

  Siostry uskarżają się, że jest ich za mało: 163 profesek (2/3 w wieku emerytalnym), 34 juniorystki, 40 nowicjuszek i 45 postulantek. Jesteśmy pewni, że skoro siostry nie oszczędzają się w pracy dla Królestwa Bożego, Chrystus przyśle im dostateczną liczbę pomocnic.

• W dniach 16-17 listopada [1983] r. w Niepokalanowie odbyło się sympozjum dla diecezjalnych duszpasterzy rodzin i instruktorek diecezjalnych. Sympozjum zorganizowała Komisja Episkopatu ds. Rodzin. W spotkaniu uczestniczył ks. bp Wilhelm Pluta, ordynariusz diecezji gorzowskiej oraz ks. bp Stanisław Stefanek ze Szczecina-Kamienia.

• [31] 19 listopada [1983] r. na Jasnej Górze zgromadziło się około 700 prawników z różnych stron Polski na dzień skupienia. Na program modlitewny skupienia złożyły się: Droga Krzyżowa na walach, dwie konferencje oraz Msza św. w kaplicy Cudownego Obrazu. Potem zwiedzono wspólnie sanktuarium i jeszcze raz wszyscy zebrali się w kaplicy na maryjnym nabożeństwie: Na zakończenie w imieniu zebranych prawników wysiano do Ojca Świętego telegram, w którym m.in. znalazły się słowa: "Dla nas samych przez modlitwę zdobyć pragniemy moc świadczenia prawdy we wszelkich dziedzinach prawa i życia społecznego, w naszym życiu zawodowym i rodzinnym".

• Dnia 20 listopada [1983] r. ks. bp Józef Rozwadowski poświęcił w Pabianicach (w młodości miejsce zamieszkania św. Maksymiliana) fundamenty nowego kościoła pod wezwaniem św. Maksymiliana. Świątynia pomyślana jest jako wotum dziękczynne za uratowanie życia Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II.

• Dnia 8 stycznia przypada 90 rocznica urodzin i chrztu św. Maksymiliana Marii Kolbego. Jego ojcem chrzestnym był Leopold Langer, syn Ignacego i Marianny z Dulowskich. W październiku [1983] r. udało się nam otrzymać fotografię [fot. 1] p. Leopolda wraz z jego żoną Rozalią z Dąbrowskich, najstarszą siostrą Marianny Kolbowej, matki św. Maksymiliana. Leopold Langer urodził się 5 lutego 1860 r., zmarł 16 grudnia 1919 r. Rozalia urodziła się 3 września 1857 r., zmarła 2 lipca 1931 r. Oboje urodzili się i zmarli w Zduńskiej Woli.

• Bardzo ciekawą inicjatywę podjął ordynariusz diecezji przemyskiej ks. bp. Ignacy Tokarczuk. Przed laty Henryk Sienkiewicz poruszył sprawę marnowania się ukrytych talentów. Napisanie nowelki nie rozwiązało problemu, a jedynie go zasygnalizowało. Jeszcze i dzisiaj niejeden "Janko muzykant" nie może rozwinąć swoich zdolności. Chce temu zapobiec Ks[iądz] Biskup. W tym celu postanowił urządzić w swojej diecezji wystawę religijnej sztuki ludowej. Pozwoli to wyłowić uzdolnione jednostki, by je potem odpowiednio pokierować i stworzyć odpowiednie warunki umożliwiające rozwinięcie talentów.

Ze świata

• Katolicka ludność Austrii zmniejszyła się w ciągu ostatnich 20 lat o 340 tys. osób, czyli o 5% ogółu wiernych. W tym czasie 420 tys. katolików zgłosiło wystąpienie z Kościoła katolickiego, a 80 tys. z innych wyznań się nawróciło. W Austrii, podobnie jak w Niemczech Zach., wprowadzono podatek kultowy, który płacą wszyscy należący do jakiegokolwiek wyznania religijnego. W większości wypadków skreślenia z listy katolików Są spowodowane chęcią uwolnienia się od tych opiat.

  Kardynał Franz König, arcybiskup Wiednia, w imieniu Konferencji Episkopatu Austrii, którego jest przewodniczącym, prosił o przebaczenie tych wszystkich, którzy oddalili się od Kościoła katolickiego z powodu błędów i złego przykładu zarówno katolików świeckich jak i księży austriackich.

• Według najnowszych statystyk w Palestynie jest obecnie 125 tys. chrześcijan wszystkich wyznań i obrządków. Jest to o 20 tys. mniej, niż było w roku 1948. W Jerozolimie mieszka obecnie 12 tys. chrześcijan (1948 rok - 25 tys.). Zmniejszyła się również liczba chrześcijan w Betlejem z 11 tys. (w 1948) do 9700 obecnie.

  Około połowa chrześcijan palestyńskich należy do Kościołów odłączonych: greckiego, ormiańskiego, syryjskiego, koptyjskiego.

  W Ziemi Świętej mają swoją kustodię franciszkanie (brązowi). Mają oni tam 24 klasztory; obsługują 10 parafii i 58 sanktuariów. Kustodia liczy 360 zakonników, z których 178 mieszka stale w Ziemi Świętej. Ponadto pracuje tam jeszcze 295 innych zakonników oraz 1220 sióstr zakonnych.

• Biskupi Korei Południowej ogłosili 26 listopada ubiegłego roku, że Papież Jan Paweł II odpowiedział pozytywnie na zaproszenie Episkopatu i rządu Korei o przybycie do ich kraju. Papież uda się do Korei z okazji 200-lecia istnienia Kościoła katolickiego w tym kraju. Papież przybędzie do katolików i wszystkich mieszkańców kraju jako apostoł wiary, nadziei, miłości i pokoju w dniach 3-7 maja 1984 r. W tym czasie dokona m.in. beatyfikacji 103 męczenników koreańskich.

  W Korei jest obecnie około 1,5 miliona katolików, 7,5 miliona protestantów i 11 milionów buddystów.

• 26 listopada skrajna bojówka chilijska wykradła z katedry w Concepcion wielki krucyfiks ustawiony z okazji Roku Świętego Pojednania. Po kilku godzinach odnaleziono go w pobliżu jednego z komisariatów policji. Świętokradcy wypisali u stóp krzyża m.in. zdanie głoszące: "Ten kościół jest główną kwaterą komunistów". Arcybiskup miejscowy oświadczył, że [32]podobne napisy pojawiały się na murach katedry. Wszystko to zbiega się z wielokrotnymi protestami Episkopatu przeciw bezpodstawnym aresztowaniom, torturom, mordom i represjom - mówił Arcypasterz.

• 27 listopada 1983 roku na Filipinach odczytano w kościołach list pasterski. Biskupi wzywają w nim do autentycznego pojednania narodu. List przypomina wartości ewangeliczne: wolność, prawdę, sprawiedliwość i nawołuje do pełnego przywrócenia praw cywilnych, przeprowadzenia uczciwych wyborów, udzielenia wolności prasie oraz do ofiarnej pracy dla wspólnego dobra z wzięciem pod uwagę potrzeb mieszkańców kraju. Przestrzegają też, że jeśli będzie się przedłużać obecna sytuacja niesprawiedliwości i przemocy, może to doprowadzić do krwawej rewolucji. Stwierdzają, że do obecnego stanu graniczącego z chaosem i anarchią kraj wtrąciły liczne zabójstwa, pogorszenie stanu ekonomicznego oraz nie zaspokojona potrzeba sprawiedliwości i położenia kresu korupcji.

  W myśl Chrystusowego wskazania: "Proście, a będzie wam dane" kardynał Jaime Sin wezwał Filipińczyków do narodowej modlitwy o pokój. Codziennie o godzinie 12 na wielu placach można zobaczyć obraz: robotnicy fabryczni przerywają pracę, uczniowie zbierają się na boiskach, ludzie, gdziekolwiek są, zatrzymują się, aby odmówić Anioł Pański o narodowe pojednanie. W kraju bowiem panuje niepokój od dłuższego czasu, który wzmógł się po zamordowaniu w dniu 21 sierpnia [1983] r. senatora Benigno Aquino. Kardynał podkreślił, że chrześcijańską odpowiedzią poniżonego narodu może być tylko modlitwa.

• Kardynał Aloisio Lorscheider arcybiskup Fortaleza w Brazylii oświadczył, że do końca roku 1984 umrze z głodu około 3 milionów osób w północno - wschodniej Brazylii, gdzie od 1979 r. utrzymuje się susza. Susza zagraża kolejnym 22 stanom brazylijskim o łącznej powierzchni 1.5 miliona km kwadratowych zamieszkałych przez 24 miliony osób. Wszystkich mieszkańców Brazylia liczy 131 milionów.

• W Angoli, po ataku partyzantów na szpital, zaginęły 4 siostry, które w nim pracowały. 5 września 1983 r. podobnie zaginęło 6 sióstr, 5 aspirantek i jeden salezjanin z Urugwaju.

• 27 listopada [1983] r. Kościoły Ameryki Środkowej z inicjatywy ich biskupów obchodziły dzień modlitwy i postu na intencję pokoju. Chciano w ten sposób wyrazić solidarność ze wszystkimi braćmi tego rejonu, a zwłaszcza ze wspólnotami katolickimi doświadczanymi cierpieniem i nędzą. Dziesiątki tysięcy ludzi poniosło śmierć, a wśród nich bp Romero, wielu księży, zakonnic i katechetów.

• 28 listopada 1983 r. Ronald Reagan podpisał dekret odwołujący prawo sprzed ponad stu lat, które zakazywało prezydentowi dokonywania jakichkolwiek wydatków na pokrycie kosztów związanych z utrzymywaniem stosunków dyplomatycznych ze Stolicą Apostolską.

• 100 000 ludzi, setki kapłanów i 25 biskupów przybyło na konsekrację biskupią nowego koadiutora w Allepey w indyjskim stanie Kerala. Na sufragana tej diecezji Ojciec Święty wyznaczył ks. Piotra Chenaparampila. Wśród obecnych na ceremonii konsekracji był również niechrześcijanin gubernator Kerali, który w swoim przemówieniu stwierdził: "Jest to wielkim plusem dla chrześcijaństwa, że taka osoba jak Piotr Chenaparampil ze zwykłego życia został podniesiony do tak wielkiej godności. Jego troska o uciśnionych i ubogich jest bardziej znana z czynów niż ze słów". Z 600 000 osób zamieszkujących teren diecezji Allepey 150 000 jest katolikami.

• W ubiegłym roku w północnych rejonach Tajlandii na ekranach telewizyjnych oglądano chrześcijański program podczas świąt Bożego Narodzenia. Półtoragodzinny wizualny program świąteczny z muzyką przygotowało wspólnie 5 szkół katolickich. Była to jedna z niewielu możliwości, bo buddyjskie władze gwałtownie sprzeciwiają się katolickim programom w telewizji tajlandzkiej.

• Przewodniczący Konferencji Episkopatu Szwajcarii podał 1 grudnia [1983] r. do wiadomości, że Papież przybędzie z wizytą pasterską do Szwajcarii w dniach 12-16 czerwca 1984 r. Papież odwiedzi 3 strefy językowe konfederacji szwajcarskiej: niemiecką, francuską i wioską. Podróż ta była planowana na koniec maja i początek czerwca 1981 r.; uniemożliwił ją zamach dokonany na Ojca Świętego pamiętnego dnia 13 maja. Papież był wprawdzie w Szwajcarii 15 czerwca 1982 r., ale wówczas odwiedził w Genewie niektóre międzynarodowe organizacje.