Pragnę podać informację o uroczystości poświęcenia Kaplicy-Mauzoleum pod wezwaniem św. Maksymiliana Marii Kolbego, znajdującej się w podziemiu Kościoła św. Stanisława, biskupa, przy Placu 3 Maja w Radomiu. Uroczystość ta odbyła się 14 sierpnia 1986 r., w 45 rocznicę śmierci Świętego. Uczestniczyli wierni miejscowi w liczbie około 3 tysięcy, nadto delegacje byłych więźniów obozów koncentracyjnych ze środowiska radomskiego, z Warszawy, Kielc, Poznania, Zamościa i Katowic oraz poczty sztandarowe AK i Szarych Szeregów.

O godz. 18 zebranych powitał ks. Bp Edward Materski, ordynariusz sandomiersko-radomski, po czym poświęcił obraz św. Maksymiliana i rozpoczął Mszę św., w czasie której wygłosił okolicznościową homilię. W czasie Ofiarowania chór Parafii Matki Bożej Miłosierdzia wykonał pieśń o św. Maksymilianie przygotowaną na tę uroczystość. Autor, b. więzień obozu w Gross-Rosen Nr 5482, zaczerpnął treść z własnych obozowych odczuć i wspomnień, a melodię oparł na najstarszej polskiej pieśni maryjnej "Bogurodzica". Pieśń kończyły słowa skierowane do Patrona i Orędownika pokrzywdzonych: "Wszystkich, którzy cierpią, wszystkich, którzy płaczą, prowadź nas do Boga, uchroń przed rozpaczą. Amen. Alleluja".

Po Mszy św. byli więźniowie Oświęcimia i innych obozów zdjęli obraz św. Maksymiliana i - poprzedzani przez poczty sztandarowe - przenieśli do kaplicy podziemnej. Kaplicę tę nazwaliśmy mauzoleum ze względu na znajdujące się tam urny z prochami pomordowanych więźniów obozów hitlerowskich. Wystrój mauzoleum jest piękny, choć surowy. Mensa ołtarzowa oparta jest na szesnastu urnach ustawionych z trzech stron ołtarza-sarkofagu.

Po zawieszeniu obrazu św. Maksymiliana na przygotowanym miejscu i poświęceniu wnętrza kaplicy przez ks. Biskupa nastąpiły modły, składanie kwiatów i zwiedzanie tego jedynego w Polsce miejsca, gdzie zgromadzono ziemię z prochami pomordowanych więźniów politycznych, wziętą z szesnastu macierzystych obozów koncentracyjnych.

Ilustracja na IV stronie okładki.