Przeszedł przez polską ziemię promieniem i żarem,
uśmiechem zbudził kwiaty uśpione w dnie duszy,
złamane drzewka wiary naprostował, wzmocnił,
zatęchłe wody sumień wirem Słów poruszył.

W wieczerniku dostojnym Jego obecności
Duch Święty zatrzepotał wichrem i płomieniem.
Dreszcz wzruszeń, uniesienia, mocne bicie serca
od Bałtyku po Tatry wstrząsły polską ziemią.

Jak po nowym chrzcie, w białe przyodziani szaty,
idziemy przez srebrzyste Łaski Bożej strugi.
Przed nami Piotr, Apostoł dwudziestego wieku -
z monstrancją, z krzyżem w dłoniach, nasz Jan Paweł Drugi.