Szlachetna Gwiazda Jakubowa oświeca swymi promieniami cały świat.

Jej blask jaśnieje nad szczytami, a jednocześnie przenika do przepaści.

Swym ciepłem, które wysyła na ziemię, rozgrzewa bardziej dusze niż ciała, niszczy występek i rozpłomienia cnoty.

Oto przecudna Gwiazda, co unosi się nad bezkresnym oceanem, promieniując swoimi zasługami i swoim przykładem.

Nie można się bez niej obyć.

Ktokolwiek jesteś i widzisz, jak na drodze życia miotają tobą nawałnice i burze, pozbawiony upragnionego pokoju ziemskiego, nie odwracaj spojrzenia od tej Gwiazdy promiennej! Inaczej przepadniesz w odmętach!

Kiedy porywają cię wichury pokus, jeśli spadasz na ostre kamienie cierpień - spoglądaj na Gwiazdę, wzywaj Maryję.

Jeżeli tobą miotają nawałnice pychy, a może wygórowanej miłości własnej, a może zazdrości - spoglądaj na Gwiazdę, wzywaj Maryję.

Jeżeli gniew albo chciwość, albo cielesna ponęta wstrząśnie kruchą łódką twojej duszy - podnieś wzrok do Maryi.

Gdy cię przyciska ogrom grzechów, dręczą wyrzuty sumienia, przeraża groza sądu Bożego, ogarnia smutek i rozpacz - pomyśl o Maryi!

W niebezpieczeństwach, w udrękach, w wątpliwościach - pamiętaj o Maryi! Błagaj Maryję!

Niech Ona nigdy nie schodzi z twoich ust, ani też z twojego serca!

Abyś jednak mógł liczyć na Jej potężną opiekę, nie zapomnij naśladować Jej życia!

Idąc za Nią, nie zejdziesz na manowce. Wzywając Jej obrony, nie popadniesz w rozpacz.

Mając Ją w myśli, nie pobłądzisz.

Gdy Ona cię podtrzymuje, nie upadniesz.

Gdy wstawia się za tobą, nie potrzebujesz się lękać.

Jej ramieniem wsparty, wytrwasz.

Krocząc przy Niej, nie doznasz znużenia.

Gdy łaskę ci wyświadczy, dojdziesz do celu...

Z traktatu "De laudibus Mariae".