Teresin, 15 sierpnia 1986 r.

Stary rycerz Niepokalanej pragnie po raz drugi zabrać głos w "Rycerzu Niepokalanej". Tym razem chce pisać o niezwykłych, a według mnie cudownych, zdarzeniach na stacji kolejowej Szymanów, tuż obok Niepokalanowa. Św. Maksymilian postawił w naszej okolicy dwie figury Matki Bożej Niepokalanej, pierwszą w roku 1927, przy wiejskiej drodze Paprotnia-Szymanów, w pobliżu której stanęła wkrótce kaplica klasztorna, a drugą w roku 1936 tuż obok pięknej stacji kolejowej Szymanów. Figury te stoją do dnia dzisiejszego, choć ta na stacji była raz poważnie zagrożona w swym istnieniu, a innym razem chciano ją usunąć z tego miejsca, na którym ją Święty postawił. Matka Boża pokazała, że chce, aby Jej figura stała tuż przy stacji kolejowej Szymanów, gdzie teraz wysiadają liczne rzesze pielgrzymów i przechodząc obok tej figury oddają Jej pokłon.

W połowie stycznia 1945 r. Niemcy w panicznym popłochu wycofywali się na zachód pod naporem ofensywy wojsk radzieckich. 17 stycznia rano krzątałem się przy obrządku w swym gospodarstwie w Budkach Piaseckich, odległych około 6 km od stacji szymanowskiej. Nagle potężna eksplozja wstrząsnęła całą okolicą. W wielu domach wyleciały szyby z okien. Pytam sąsiadów, którzy powybiegali z domów, co się stało, lecz nikt nie mógł mi wyjaśnić przyczyny. Dopiero około południa dowiedzieliśmy się, że Niemcy wysadzili w powietrze budynek stacji kolejowej Szymanów. Chciałem naocznie przekonać się, jak wygląda zburzona stacja, a zwłaszcza figura Niepokalanej, więc udałem się tam, rowerem. O dziwo, prawie nie było zwału gruzu ze zburzonej stacji, gdyż siłą wybuchu został rozrzucony daleko po całym terenie - nawet bryły grubego muru oraz kawałki szyn kolejowych ponad metrowej długości znajdywano w odległości prawie dwustu metrów a figura Niepokalanej, odległa około 15 m od budynku stacyjnego, stała nietknięta, tylko wokół niej leżały kawałki muru. Ludzie zdziwieni i zachwyceni takim cudem, bo tylko w ten sposób tłumaczyli sobie to zdarzenie, z wdzięczności ku Bogu i Matce Najświętszej klękali i modlili się przed ocalałą figurą.

Drugie wydarzenie nadzwyczajne miało przebieg następujący. W roku 1968 Zarząd Kolei Państwowych zaplanował wybudować na stacji Szymanów tunel pod torami, i to na linii, gdzie stoi figura Niepokalanej, chociaż można to było zrobić trochę dalej w lewo lub w prawo. Zwrócono się do klasztoru Niepokalanów, aby figurę przeniósł na inne miejsce. Klasztor odpowiedział, że poświęcona figura jest przedmiotem kultu religijnego, więc nie jest kompetentny ją przenosić. Miejscowi kolejarze również odmówili, uzasadniając swą odmowę tym, że figura pomaga im w pracy. Wówczas zapadła decyzja, by mimo wszystko dokonać tego dzieła. Gdy już nowy postument był gotowy, i miał przyjechać specjalny dźwig, by przenieść figurę Matki Bożej, w przeddzień stała się rzecz nieoczekiwana. Pociąg towarowy wykoleił się w biegu na stacji Szymanów i rozwalił duży odcinek peronu. Lokomotywa wywróciła się na peron. Na szczęście nikt z ludzi obsługujących ten pociąg, również żołnierz konwojujący wagony, nie zginął, ani nie został ranny. Ten wypadek zadecydował, że figura nie została przeniesiona, stoi do dziś na swoim miejscu, a zamiast tunelu wybudowano wiadukt nad torami, któremu figura wcale nie przeszkadza.

Dlaczego zapragnąłem te fakty opisać teraz w "Rycerzu"? W bieżącym roku minęło 50 lat (12 września) od chwili, gdy św. Maksymilian Kolbe postawił tę figurę, a nie zauważyłem dotąd, aby ktoś o tych znamiennych wydarzeniach napisał. W moim przekonaniu były to cuda wszechmocy Boga i naszej przedobrej Matki Niepokalanej, której i ja tyle zawdzięczam w swoim życiu.

Naoczny świadek opisanych zdarzeń, rycerz sługa kochanej Matki w niebie, z którą, jak ufam, już niedługo się zobaczę.

Jan Szylka

BOGU W TRÓJCY ŚWIĘTEJ JEDYNEMU PRZEZ POŚREDNICTWO NIEPOKALANEJ I ŚW. MAKSYMILIANA DZIĘKUJĄ: za powrót do zdrowia i szczęśliwą operację - 820 osób; za nawrócenie - 194; za odzyskanie wiary - 52; za powstanie z nałogów - 141; za pomoc w nauce i zdanie egzaminu - 226; za szczęśliwe rozwiązanie - 179; za pojednanie rodzinne i sąsiedzkie - 97; za przydział mieszkania - 84; za ocalenie 82; za znalezienie zguby - 76; za otrzymaną pracę 67; za opiekę Bożą i inne wysłuchane prośby - 1147.

POLECAJĄ NASZVM MODLITWOM SWE PROŚBY: o zdrowie - 1901 osób; o nawrócenie - 332; o odzyskanie wiary - 75; o powstanie z nałogów - 355; o szczęśliwe rozwiązanie - 309; o pomoc w nauce - 282; o zgodę i miłość w rodzinie - 215; o dobrą pracę - 143; o przydział mieszkania - 106; o znalezienie zguby - 79; o błogosławieństwo Boże i opiekę oraz w innych intencjach - 4 805.