W 1917 r. na 60-lecie Rycerstwa Niepokalanej (MI) tak przemawiał do jej członków abp Łukasz Moreira Neves, obecny prymas Brazylii: "Rycerstwo, do którego należycie, jest Niepokalanej, działa pod Jej opieką. Nigdy nie będziemy umieli odwdzięczyć się należycie bł. Maksymilianowi za to, że w naszych czasach przestudiował, przemyślał i dał poznać innym Matkę Bożą w Jej znamiennej cesze - niepokalaności, odkrywając w niej ogromny potencjał dla apostolstwa... Oby jego orędzie za łaską Pana stało się natchnieniem dla ludzi tego i najbliższego tysiąclecia".

Kto pragnie służyć Matce Bożej w Rycerstwie Niepokalanej, niech napisze do Niepokalanowa, a my wyślemy dyplomik i medalik Niepokalanej. Po otrzymaniu dyplomika należy przystąpić do spowiedzi i Komunii św., najlepiej w jakieś święto Matki Bożej, a następnie, jak radził św. Maksymilian, trzeba klęknąć przed obrazem czy figurą Matki Najświętszej i z całą gorliwością oddać się Jej na własność jako narzędzie w Jej niepokalanych rękach. Do tego może posłużyć akt poświęcenia się zamieszczony w dyplomiku". Na znak oddania się Niepokalanej zawieszamy sobie na szyi Cudowny Medalik.

A potem? Używać wszelkich środków godziwych, by nawrócić do Boga i uświęcić jak najwięcej dusz przez Niepokalaną. Najważniejsze środki to modlitwa, pokuta i dobry przykład. W MI każdy odmawia codziennie akt strzelisty: "O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy, i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają, a zwłaszcza za nieprzyjaciółmi Kościoła świętego i poleconymi Tobie".